Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

beati Bonauenture

xciij

in eā libere ꝯſentire Circa votū noͣdiffinitionē Hugoīs Uotū ē teſtificatio ꝓmiſſiōis facte ſpotanee. q̄ deoet de his q̄ deo ꝑtinēt fieri dꝫ Itē aliter diffinit̉ Uotū ē melioris boni cōceptio cū deliberatiōe formata Eſt ātduplex votū .ſ. ſimplex ⁊ ſolēne Simplex ē in quo nō ē in p̄latum trāſlataptās. impedit ꝯͣhēdū ⁊ nō dirimit iaꝫcōtractū Solēne votū ē. qd̓ ſolēnizātur ordīs ſacri ſuſceptiōe: ꝓfeſſionisemiſſiōe. hītꝰ ꝓfeſſoꝝ aſſūptiōe. cumalijs q̄ on̄dūt hoīem ꝓfeſſum: īpeditꝯͣhendū et dirimit iā ꝯtractū Circacrimē noͣ ꝙ ī ſeptē generibꝰ criminūdenegat̉ cōnubiū Primū ē adulteriūcū occiſiōe mulieris ſeu vxoris .ſ. fid̓idatiōe de ducēda vxorē adultēa ꝓpriadefuncta vel cū cōtractiōe de facto. ſecūdū eſt īceſtꝰ. terciū ē raptꝰ ſpōſe alterius: qͣrtū eſt de eo qͥ inſidiās mr̄ionio filiū ſuū de ſacro fōte leuauit. qͥntū ē de eo qͥ occidit p̄ſbyteꝝ. ſextū eſtde eo qͥ occidit ꝓpriā vxorē ſiue ꝑſequēdo culpā adulterij ſiue ꝑſequēdoꝑſonā rōne odij. ſeptimū ē ſolēnit̓ penitēs In oībꝰ iſtis diſpēſat̉ preterqͣꝫin primo qͦd reſpicit determinatā ꝑſenā. Nā adulteriū cū vxoricidio velcū fideidatiōe vel contractione de facto: reſpectu illiꝰ ꝑſone: īpedit cōtrahendū et dirimit iā cōtractū Itē īpotētia naturalis coeūdi ſi ē tꝑalis nonīpedit. ſi ē ꝑpetua īpedit: et dirimit ſip̄cedit mrīoniū Si āt ſeqͣtur mrīoniūnō dirimit. ſic etiā de ſectis dicit̉ Ordo ſacer triplex īpedit cōtrahendū etdirimit iā contractū Mīores ordīesneutro mō ſi voluerit ordīatꝰ eccīe deſeruire. De cultꝰ diſparitate nō ꝙinfidelis d̓r aliqn̄ ꝙ carꝫ fide. nō tn̄ fidei ſacr̄o. vt heretica baptizata. talisdiſꝑitas īpedit ꝯͣhendū et nō dirimitiā contractū. Aut ē īfidelis carēs fidei ſacramēto et talis diſparitas īpe-

dit et dirimit. etiā ſi mulier ſit fidelisqꝛ caret baptiſmo qui ē ianuā ſacrōꝝCirca vī ſiue violētiā tene. ꝙ coactio pōt fieri vi ſiue metu. Uis ē maioris rei īpetꝰ qͣ repelli nō pōt. vt cuꝫquis capit̉: trahit̉: ligat̉. talis vis īpedit et dirimit. Vetꝰ ē inſtātis ꝑiculitrepidatio. Metus āt eſt duplex ſcilicet leuis et iuſtus Leuis eſt qui noncadit in cōſtātem virū: vt qn̄ parua ēcōminatio vel ꝑ hoīem ꝑua potentēCoactio ꝑ hūc modū ſiue metus nondirimit nec impedit Iuſtus metꝰ eſtqui pōt cadere in cōſtantē virum vtqn̄ veriſimile ē ꝙ malū īferet qui minatur: ⁊ talis coactio tollit ꝯſenſū: ⁊ẜm iura impedit mrīoniuꝫ et dirimitiā cōtractū Circa ligamē noͣ ꝙ qͣꝫtuncūqꝫ fiet diuortiū int̓ cōiuges ꝓpter crimē adulterij quātū ad thoꝝ etcohitationē: manet ꝑſone ſic ſeꝑate īnubiles cū alijs. cuꝫ inter eos qͣꝫ diuvixerint ambo: ꝑmaneat indiſſolubile vinculū ⁊ ligamen Circa hōeſtatem publice iuſticie nō: ꝙ qui contrahit ſponſalia cū aliqͣ poſt ſeptēnium.et decedit an̄ cōſummatū mrīoniū: extali honeſtate retrahūt̉ conſanguinetſpōſi defuncti a cōtractione mrīonijcū relicta: et hec hōeſtas īpedit ꝯtrahendū et dirimit iā contractū.Capituluꝫ. lvi.De īpedimentis affinitatis ⁊ ꝯgnationis ī ſpāli et pͥmo de affinitate.E duobꝰ impedimentis quereſtāt ſpāliter ē vidēdū .ſ. deaffinitate: ⁊ cognatiōe Et primo de affinitate Circa quā primo eſtnotanda triplex drīa. Secundo notāda eſt triplex notula Differt ergoprimo inter eſſe affine et ꝯſanguineūCōſanguinitas enī venit carnis ꝓpagatione Affinitas aūt ex carnali commixtiōe. preſuppoſita conſanguītateque diffinit̉ ſic Affinitas ē ꝓximitas