beati Bonauenture

lxxxix

Equitur de pnīa videre quātum ad diuerſam diffinitionēdiuerſā noīationē: et integrationem. iuſtificationē ⁊ ſignificatiōeꝫPnīa quantum ad actū principaleꝫſic diffinitur Pnīa eſt prima virtusꝑimens veterē hoīem Ambro. Peītentia eſt dolor et amaritudo aīe propctīs q̄ quiſqꝫ cōmiſit Augꝰ. Penitētia eſt quedam dolentis vindicta ſemper puniens in ſe quod dolet amiſiſſeItē diffinitur quātū ad actū annexūſic Ambro. Pnīa ē p̄terita mala plāgere et plangenda iterū non cōmittēGrego. Pn̄īa eſt ante acta mala deflere et flenda nō cōmittere. Itē ſic Penitētia ē virtꝰ vel gratia qua cōmiſſamala cū emendationis ꝓpoſito plāgimus et odimus. et plangenda vlteriꝰcōmittere nolumꝰ. Diffinitur etiamquantum ad effectum a Damaſcenoſic Pnīa eſt ab eo quod eſt preter naturam in id quod eſt ẜm naturā conuerſio. Item ſuꝑ Matheū iij. pnīamagite. Pnīa eſt correctio male mētisAugꝰ in li. v. reſponſionū. Pnīa eſtquedam res optima et perfecta oēsdefectus reuocans ad perfectum.Pnīa diuerſis vocabulis noīatur ẜꝫꝙ diuerſa contra pcͣtī maculam oꝑat̉Expellit enim peccati actualis maculā. que animā deformat. potentiaꝫ admalum inclinat: ſiue a deo debilitat:naturam vulnerat: actu libere voluntatis cōmittitur. cū delectatione ⁊ libidine perpetrat̉ Delē aūt culpaꝫ vtdeformanteꝫ: eſt gratie reformantis.vt dehabilitātem eſt virtutis habilitantis: vt vulnerantem eſt ſacramēticurantis. vt voluntate cōmiſſam peractum: ſimiliter voluntatis. vt cuꝫ delectatione et libidine ꝑpetratam cumpaſſione cōtraria Iō penitētia rectedicitur gratia. virtus ſacramentum:actus et paſſio. ¶ Partes pnīe inte

grātes vel integrales ſunt cordis cōtritio. oris confeſſio: et oꝑis ſatiſfactōCordis contritio eſt dolor volūtariepro pctīs aſſumptus. Oris confeſſiodebito mō facta debet habere xvi. cōditiones: his verſibus comprehenſasSit ſimplex humilis confeſſio purafidelis Sitqꝫ frequens nuda diſcretalibens verecūda. Integra ſecreta. lachrymabilis accelerata. Fortis ⁊ accuſans et ſit parē parata ¶ In quatuorcaſibus ẜm magiſtros eſt cōfeſſio iteranda. quoꝝ primus eſt ꝓpter enormitatem ſceleris: ob quā ē confitens adſuperiorem remittendus: ab eo ſi voluerit iterum audiendus. Scd̓s ē ꝓpter ignorantiam ſacerdotis qꝛ tunc ēquerendus ꝑitus ſciens ſoluere et ligare: cui ſunt iterū peecata detegendaDuo vero ſunt ex ꝑte confitentis. qͦꝝprimus ē propter malitiam fictionisvt ſi acceſſit cū voluntate peccandi.vel aliquod pctm̄ ſcienter in conſcīareſeruauit. ſecundꝰ eſt ꝓpter cōtēptūſatiſfactiōis vt qn̄ ſatiſfacere negligitet contemnit In duobus vltimis caſibus ſi vadit ad alium ſacerdotē veleundem interiectu tꝑis iam oblitumdebet homo mala ſua iterum confiteiet ſic ex parte ſacerdotis ē duplex defectus .ſ. qꝛ non poteſt abſoluere velqꝛ neſcit Ex ꝑte etiā confitentis ē duplex defectus .ſ. qꝛ cōtēnit ſacerdotisabſolutionem. aut ligationem. Suntalij duo caſus de quibus eſt controuerſia inter doctores. vnus ē de pctīalicuius obliuione. alius de recidiuatione. ſꝫ p̄t dici ꝙ in his duobus caſibꝰ iterū oīa pctā confiteri ſit conſiliūnon p̄ceptū Quinqꝫ ſunt caſus in qͥbeſt confitens ad ep̄m mittendus velſuꝑ eo epūs conſulendus Primꝰ eſtde pnīa ſolēni que ab ipſo dꝫ imponiet ꝑ eū penitēs recōciliari Secūduseſt de excoīcatis quos n̄ p̄t ſacerdos

n iij