¶ Prima pars Centiloquij

caſibus Primus eſt in apoſtata ꝑcuſſo qui clericus ignoratur Secūdꝰ eſtin apoſtata āmonito ſe nō corrigēteTertius in eo qui gerit ꝑſonaꝫ et adminiſtrationem ſcholariū perſonarūQuartus eſt qui ex ioco inijcit manꝰin clericum. Quintus in magiſtro qͥcauſa diſcipline verberat clericumSextus in eo qui vim ſibi illatam aclerico vi repellit. Septimus ī eo qͥclericum deprehendit cum vxore matre vel ſorore aut filia commiſceri Ooctauus in eo qui auctoritate eccīe velde mandato ſuꝑioris manus inijcit inclericum Nonus in ſenioribus Decimus in dominis. Undecimus in pr̄ibuſfamilias. Duodecimus in propīquis. Tredecimus in eo qui manusin clericū inijcit depoſitū et curie traditum Quartꝰ decimꝰ cū clericꝰ tranſfert ſe ad vitā clericatui prorſus contrariā vt quādo fit miles vel contrahit bigamīa ¶ Scd̓a regula ē hͨ Quicunqꝫ ē excōmūicatus ꝓpter manusiniectas in clericū violentas pro abſolutione ad ſedem apoſtolicaꝫ ē mittendus. Hoc auteꝫ fallit in xv. caſibꝰPrimus eſt quando ꝑcuſſor ē ī mortis articulo conſtitutus Secūdus caſus ē in eo qui inſtā excuſationē habet vt inimicitias capitales. Tercieſt in hoſtiarijs qui neceſſitate officijſui non enormiter percuſſerit. Quartus in infirmo Quintꝰ in pauꝑe Sextus in ſenectute depreſſo Septimusin clauſtrali qui enormiter nō intulitleſionem. Octauus ī muliere Nonꝰ īeis qui ſui iuris non ſunt. Decimusin his qui ſunt magne potentie ⁊ nimium delicati: ita vt laborem in eūdoad curiam non poſſunt ſuſtinere Undecimus in his qui non grauem leſionem ſꝫ leuem vel modicam iniuriamintulerunt clericis. Duodecimus inpubere ſiue ante pubertatē ſiue poſt.

poſtulet ſe abſolui Tertiuſdecimus īſeruo de cuius abſentia dn̄s nimiumgrauaretur: vel cū ipſe ſeruus verberaret clericū vt materiā habeat euagandi Quartuſdecimus in monialibꝰQuintuſdecimus in oībus cōmunit̉viuentibus.Capitulum. xx.De diuinatione.Equitur vidē de pctīs qͥbꝰ īhonorat̉ dīne ſapīe altitudoſuꝑſtitiōe ſciēdi: que ſunt ſortilegiū et dīnatio. Ad cuiꝰ mali noticiā ē vidēdū qͥd ſit dīnatio: q̄ ſunt eiꝰſpēs: vtꝝ oīs dīnatio ſit ꝓhibita Dīnatio ſic deſcribit̉ Dīnatio ē ſuꝑſtitioſa inueſtigatio p̄ſcie futuroꝝ. Cuiꝰqͥnqꝫ ſunt ſpēs .ſ. mātica que dcā eſta manco qui in ea preualuit Et hͨ hꝫqͥnqꝫ ſpēs .ſ. necromantia que ē diuīatio facta in cadaueribus mortuoruma necron quod ē mortuuꝫ et mancosdīnatio Geomātia q̄ ē dinatio facta īterra a ge quod ē terra vt ī circulosHydromātia ē dīnatio fcā ī aqua abhydros qͦd ē aqua ⁊ in aqua pluuialiAerimācia ē dinatio facta in aere vtin cōtēplatiuis circulis Piromātiaē dīnatio fcā in igne a pir qͦd ē ignis.Iſte ſūt ſpc̄s mātice. Maleficiū ē ꝑitia ꝑ quam mulieres faciūt aliquas ligaturas in damnum vel in cōmodūalicuius vt de criſta galli ⁊ de rana:et de imagine cum eis. Sortilegiumeſt rō dīnandi ꝑ ſortes. Uſus huiusdiuinationis fuit in veteri teſtamē toSorte etiā v̓ſi ſunt apoſtoli an̄ ſp̄ſſcīplenitudinē. Auguriū ē rō diuinādiꝑ garritꝰ auiū vel geſtus vt ꝑ volatūPreſtigiū ē ꝑ quod diabolid. illuſionibus oculi hominum ꝑſtrīgūtur nepoſſint cerne qd̓ verū ē ſꝫ phātaſticafigmēta vt faciūt īcātatores Preterhos modos ſunt alij multi ⁊ pluēs qͥquotidie per diabolū adinueniuntur