Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
LIr
Einzelbild herunterladen
 

etiloquiū ſancti Bonauenture

li

C Incipit centiloquiū ſancti Bonauenture.Cce deſcripſi eā tibitriplicit̓ in cogitatiōibus ⁊ ſciētia. vt oſtēderē tibi firmitatē eteloquia veritatis reſpondere ex his. illisqui miſerūt te. Prouerb. xxij. Informās ſapiens in his verbis eū qͥ intēdit ad predicatiōis officiū promoueriquattuor innuit ſtudioſo diſcipulo videnda. ſcꝫ in quo eſt ſtudendū: qꝛ īterna traditione cū dicit. Ecce deſcripſieā ſcꝫ doctrinam ſacrā triplicit̓. qꝛ addiſcretionē boni ⁊ mali informaui rōnalē: Ad reiectionē mali animaui iraſcibilē. Ad dilectionem boni excitaucōcupiſcibilē Iteꝫ triplicit̓ doctrina ſacri canonis eſt deſcripta. qꝛ p̄terlitteralē ſenſum tribus modis tradit̉exponenda. ſcꝫ moralit̓ ſiue tropologice: allegorice: et anagogice. Tropologia ſiue moral̓ ē: qn̄ ꝑ illud qd̓ factūeſt datur intelligi qd̓ faciendū eſt Alegoria eſt: qn̄ ꝑ illud qd̓ factū eſt indicat̉ aliud ſcꝫ qd̓ credendū eſt. Anagogia eſt: qͣſi ſurſum ductio: qūo ꝑ vnuꝫfactū intelligenduꝫ eſt illud qd̓ deſiderādū eſt ſcꝫ eterna felicitas beatorumScd̓o de qͦ eſt conferendum: qꝛ de audita lectiōe cū addit: in cogitatiōibus⁊ ſciētia .i. cogites q̄ audiſti: ⁊ intellectū frequent̉ cogas circa ruminationē: vt ſcias vbi audita ⁊ ruminata apprehendas per cognitionem. Tertioqͥd ꝓponendū in predicatiōe. qꝛ precepta moralia: que ſub lege nature ſcripture ⁊ gr̄e firma ⁊ īmobilia ꝑmanſerunt. et euāgelia precipue que ex orealtiſſimi prodierunt. cū dicit: vt oſtenderem firmitateꝫ ⁊ eloquia veritatisQuarto per quid reſpondēdū in int̓rogatione. qꝛ ꝑ ea q̄ ſunt ex lectiōe ꝑ-

cepta: in rōne collecta ⁊ predicationepcepta. cū ſubiūgit: reſpōdere ex his.examinatoribꝰ illis qͥ miſerunt .i. miſſiſunt qn̄ examinēt te. In amminiculū itaqꝫ paruuloꝝ rudis rogatꝰ a rudibus: rudē tractatū rudibꝰ cōpilaui. inquo rudiū ruditas circa genēalia theologie ſalteꝫ rudit̉ poterit erudiri: etex lacte infantie ad cibū ſolidū preuiadei gratia cum ſenſus induſtria preꝑari. Collegi aūt hec ex dictis ꝓboꝝ:hincinde decerpens in vniꝰ opuſculianguſtiā coartaui. Qd̓ cū et centū recipiat ſectiones: centiloquiuꝫ poteritappellari. Cuius continentia vt facilius pateat reqͥrenti: premittuntur centū tituli ſectionū. que ex qͣttuor partibꝰ diſtinguūtur. In vniuerſo ei agit̉de quattuor in pn̄ti opuſculo. ſcilꝫ demalo ſub rōne culpe primo. De maloſub rōne pene ſcd̓o. De bono ſub rōne gratie. iij. De bono ſub rōe gloriequarto Pars pͥma habꝫ xxxiij. ſectiones Prima eſt de malo culpe in generali. ſcd̓a de tentatione. tertia de diffinitione peccati. qͣrta de peccato originali. qͥnta de pctō actuali. vi. de pctōveniali ⁊ moͣrli. vij. d̓ ignorātia. viij. d̓obmiſſione ⁊ negligētia: ix. de ꝯmiſſo.decima de errore: prauo iudicio: ⁊ ꝑſonarū acceptiōe. xi. de pctō conſenſus:de peccato cōtra cōſciētiā: et perplexitate. xij. de mendacio. tredecima de adulatione maledicto ⁊ detractione. xiii.de pctō oꝑis. xv. de ſeptē vitijs capitalibꝰ in generali. decimaſexta de driainter capitale vitiū: initiuꝫ peccati: etradicē maloꝝ. xvij. de ſuꝑbia. xviij. d̓inani gloria. xix. de inuidia. xx. de ira.xxi. de acidia. xxij. de auaricia. xxiij. degula. xxiiij. de luxuria .xxv. de pctō exinfirmitate: ⁊ ignorātia: ⁊ induſtria.xxvi. de idolatria: et hereſt .xxvij. deinterdicto ⁊ duabꝰ ſpēbus excōicationis. xxviij. de duabꝰ regulis generali-