beati Bonauenture
xxxij
per donum gratuitum. ideo gratie donū ab ipſo manans liberaliter ⁊ abūde ramificari debet vſqꝫ ad habitꝰ perfectionū. qui cū fini approximēt: rectovocabulo nuncupantur ex noīe beatitudinum. quaꝝ ſufficientia numeret ordo colligitur ex integritate perfectionis. et ex modis perfectionū. etex diſpoſitionibus ad perfectionē. primo igitur ad integritatē ꝑfectiōis requiritur neceſſario ꝑfectus receſſusa malo. ꝑfectus ꝓceſſus in bono: ꝑfectus ſtatus in optimo Qm̄ aūt malūaut ꝓcedit ex tūore ſuꝑbie: aut ex rancore malitie. aut ex languore concupiſcentie. ideo ad ꝑfecte elonganduꝫ abhoc triplici genere mali tres ſunt neceſſarie btītudines .ſ. paupertas ſpūselongans a malo tumoris. mititas elōgans a malo rancoris. et luctꝰ elōgāsa malo libidinis ⁊ languoris concupiſcētialis. Quia vero ꝑfectus ꝓceſſusin bono attēditur ẜm diuinā imitatōnem. et vniuerſe vie dn̄i mīa ⁊ veritasHinc eſt ꝙ duplex eſt beatitudo ẜmhas duas vias .ſ. eſuries ſiue zelꝰ iuſticie. et affectus mīe Qm̄ aūt ſtatus īoptimo vel eſt per limpidam cognitionem. vel tranquillā affectionē Hīceſt ꝙ ſunt due vltime beatitudines .ſ.mundicia cordis ad deū videnduꝫ. etpax mentis ad perfecte fruendū Secundo etiā ſi modi perfectionū attendantur debent eſſe ſeptē habitus beatitudinū Nā eſt perfectio religionis:prelationis et interne ſanctitudinis.Ad ꝑfectioneꝫ aūt religionis neceſſario requiritur abdicatio boni priuatiacceptatio boni fr̄ni: ⁊ appetitio boni eterni. primū fit per paupertatemſpūs. ſecundū ꝑ mititate affectus. tertiū per amaritudinē luctus. Ad perfectionem vero prelationis duo neceſſario requiruntur .ſ. zelus iuſticie. ⁊ affectus mīe. mīa enim et veritas cuſto
diunt regē. ẜm hec duo diſponi debꝫregimen prelatiōis in eccleſia militāte. Ad perfectionē vero interne ſanctitudinis neceſſario requiritur puritas conſcientie ⁊ tranquillitas totiusanime ꝑ pacem dei oēm humanu ſenſum exuberantē Tertio ſi attendāturdiſpoſitiones preambule: ſeptem dn̄teſſe beatitudines. Timor enim facitrecedere a malo. ⁊ a mali occaſione. ⁊qꝛ radix maloꝝ oīm eſt cupiditas. iōtimor diſponit ad ſpūs paupertatem.in qua ſimul iūgitur huilitas cū pauꝑtate vt ſic elōget̉ vir ꝑfectus a fomīte oīs culpe .ſ. a ſuperbia ⁊ cupiditateEt hinc eſt ꝙ pauꝑtas ſpūs eſt fūdamentū totiꝰ ꝑfectiōis euāgelicē. Un̄primo oꝫ hoc fundamentū ſterne quivult ad culmē ꝑfectionis ꝑuenire ẜꝫillud Mat. xix. Si vis perfectus eſſevade ⁊ vēde oīa que hēs. ecce ꝑfectapauꝑtas que nihil ſibi prorſus retiet.et ſequere me. ecce hūilitas que facitꝙ hō abnegādo ſeipſum tollat crucēſua et ſequatur xp̄m qui eſt totius ꝑfectionis principaliſſimū fundamētūDiſponit ergo timor ad ſpūs paupertatē. Pietas aūt ad mititatē. Nā qͥpie ad aliquē afficitur nec illū irritat.nec ab illo irritatur. Scīa vero diſponit ad luctum qm̄ per ſcīam cognoſcimꝰ nos a ſtatu beatitudīs relegatosin hanc vallē miſerie et lachrimarumFortitudo aūt diſponit ad eſuriē iuſticie. qͥ enī fortis eſt tam auide ſe tenet cū iuſticia. vt malit̓ a vitā corꝑaliqꝫ a iuſticiā ſeꝑari Cōſiliū vero diſponit ad mīam. Nihil enim deus magisconſulit in ſcriptura qͣꝫ facere miſericordiam qd̓ ſuper omnia reputat holocauſta. Intellectus autem diſponitad cordis munditiam. nam ſpeculatioveritatis mundat cor noſtrum ab omnibus fantaſijs Sapictia vero diſponit ad pacem. nā ſapientia iungit nos
e ij.