beati Bonauenture
xxxj
gine et radice et ẜm eē meritoriuꝫ cōparatur ad charitatē ſicut ad originēformā et finē. Hinc eſt ꝙ cetere ꝟtutes gratuite quo ad habitus ſunt connexe: ⁊ quo ad actus meritorios ſuntequales Hinc ē etiā ꝙ ceteri hītꝰ virtutū pn̄t eſſe informes ſola charitateexcepta q̄ eſt virtutū forma. Cū eniꝫhabentur ſine gratiā ⁊ charitate ī qͥbcōſiſtit vitā virtutū. tūc ſunt īformesCū aūt ſuꝑinfunditur gratia tūc formantur et decorant̉: et deo acceptabiles fiūt: ſic̄ colores abſqꝫ luce ſunt īuiſibiles. ſuꝑueniente aut luie fiūt lucidi: pulchri et aſpectui cōplacētes.Un̄ quēadmodū ex luce et coloribꝰfit vnū in rōe motiui et vna lux ſufficit ad multos colores illumīandos.ſic ex gratia et habitibꝰ informibꝰ cūinformantur fit vnū ẜm rōnē meritorij: et gratuiti et vna nihilominꝰ gr̄aſufficit ad informationē ⁊ gratificationem habituū diuerſoꝝ.¶ Capitulū v.¶ De ramificatiōe gratie ī hītꝰ donoꝝEramificatiōe auteꝫ gr̄e inhītꝰ donoꝝ hec tenēda ſunt.1dꝙ licet plurima ſint dona gratie gratis date. ⁊ generalit̓ oīs hītusdiuinitꝰ dati dona dei nō abſurde dicipoſſint ſpecialit̓ tn̄ ⁊ appropriate. vij.ſunt dona ſpūſſcī: q̄ enumerat ⁊ noīatYſaias loquēs de flore qui ꝓceſſit deradice ieſſe .i. xp̄o de quo d̓t ꝙ requieſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i ſpūs ſapientie ⁊ ītellcūs. ſpūs conſilij et for. ſpūs ſcīe ⁊pietatis. et replebit eū ſpūs timorisdn̄i In hac aūt enumeratione deſcēdendo ꝓcedit a ſummo et cōbinādovt ſimul on̄datur donoꝝ diſtīctio. cōnexio: origo et ordo Rō aūt ad intelligentiā predictoꝝ hec eſt. qꝛ cū principiū reꝑatiuū ꝑ ſummā liberalitatē nōtm̄ det̓ gratiā ad rcīficandū cōtra obliquitates vicioꝝ ꝑ habitus virtutū.
verū etiā ad exꝑiendū contra impedimenta ſynthomatu ꝑ habitus donoꝝideo plurificari debent dona gratuitaẜm ꝙ neceſſariū eſt ad expeditionisſufficientiā Quoniā igitur aīa noſtraindiget ſeptiformiter expediri. hinc ēꝙ ex ſeptīformi cā neceſſe eſt ſpūſſcīdona eſſe ſeptiformia. Indiget nāqꝫexpediri contra vicioꝝ obliquitatesqͣꝫtū ad vires naturales. et qͦ ad ſuperadditas virtutes. in patiendo. agēdoet cōtemplādo ⁊ vtroqꝫ mō. Primoigitur ꝓpter vitioꝝ obliquitates expeditiſſime repellēdas ſeptē ſunt doaſpūſſancti: vtpote timor contra ſuperbiā. pietas cōtra inuidiā. ſcīa contrairā: que quaſi eſt quedā inſania. fortitudo cōtra acidiaꝫ: que mentē redditad bona inualidā. cōſiliū cōtra auaritiā: intellcūs cōtra gulā. ⁊ ſapīa cōtraluxuriā. Secūdo ꝓpter expediēdasvires naturales debent ſeptē dōa ſpirituſſancti eſſe. Nā iraſcibilis īdigetexpediri ad bona: tam in ꝓſꝑis qͣꝫ ī aduerſis. in ꝓſperis expeditur ꝑ timorē. in aduerſis ꝑ fortitudinē Concupiſcibilis aūt indiget expediri qͣꝫtumad affectionem reſpectu ꝓximi. et hocſit per pietatem. et qͣꝫtum ad affectumreſpectu dei. et hoc fit ꝑ guſtum ſapīeRōnalis vero indiget expediri ī veritatis ſpeculatione: electione et executione. ꝑ donū aūt intellectus expedit̉ ad verū ſpeculādū. ꝑ donū cōſilijad verū eligendū. ꝑ donū ſcīe ad elcm̄exequendū: ꝑ donū enī ſapīe ⁊ ſcientierecte conuerſamur in medio natiōispraue et peruerſe Tercio ꝓpter expedienda ſeptem virtutū officia: ſepteꝫdebent eē ſpūſſancti dona. Nā timorexpedit ad tēꝑantiā. timor eī carnescōfigit. vn̄ cōfige ti. tuo car. pietas advera iuſticia. ſciā ad prudentiā. fortitudo ad patientiam. conſiliū ad ſpem.intellectus ad fidē̄. ſapīa ad charitatē
e i.