beati Bonauēture
xxix
et pena relaxetur eterna. Solꝰ igit̉ qͥfuit pͥncipiū creatiuū. ē ⁊ pͥncipiū recreatiuū ⁊ reparatiuū verbū .ſ. patriset̓nū qd̓ eſt xp̄s ieſus mediator dei ethoīm. qd̓ qꝛ oīa de nihilo creat: iō creat ſeip̄o ſolo ſine aliqͦ int̓medio. Quiavero recreat deformatū ꝑ vitiū culpereformādo ꝑ habitū gr̄e ⁊ iuſticie. obligatū ad penā abſoluēdo: ꝑ ſatiſfactionē cōdignā. Hinc eſt ꝙ nos reparatſuſtinendo ꝓ nobis penā in natura aſſumpta. ⁊ infundendo gratiā reformatiuā. q̄ qm̄ continuat nos ſue origini:facit nos mēbra xp̄i. ac ꝑ hoc aīaꝫ peccatricē que fuerat inimica dei: proſtibulū diaboli: et ſerua pctī: facit ſpōſaꝫxp̄i: tēpluꝫ ſpūſſancti: ⁊ filiā patris et̄ni. qd̓ totū fit ꝑ gratuitā ⁊ cōdeſcenſiuā infuſioneꝫ doni gratuiti. Rurſusqm̄ deꝰ ſic reformat ꝙ leges nature īditas nō infirmat. ideo ſic hanc gr̄amtribuit libero arbitrio. vt tn̄ ip̄m nōcogat. ſed eius cōſenſus liber maneatet ideo ad hoc ꝙ culpa expellat̉. nō ſolū nc̄e eſt ꝙ gratia introducat̉. verūetiā ꝙ libeꝝ arbitriū (in adultis dicoquia in paruulis ſufficit fides eccleſieet meritū xp̄i. et excuſat īpotētia ſui)neceſſe eſt inqͣꝫ ꝙ cōformet ſe expulſioni culpe ꝑ deteſtationē oīm pcc̄orūquā vocamꝰ contritionē. Eſt etiā neceſſe ꝙ cōformet ſe introductiōi gr̄e:ꝑ cōplacentiā ⁊ acceptationē doni diuini quā vocamꝰ motū liberi arbitrijet ſic neceſſe eſt iſta quattuor cōcurrēad iuſtificationē impij. Poſtremo. qꝛprediſpoſitio ad formā ꝯpletiuā debꝫeſſe ei cōformis: ad hoc ꝙ liberū arbitriū ſe diſponat ad gratiā gratū faciētem: indiget adminiculo gratie gratisdate. et qꝛ gratie eſt liberū arbitriū nōcogere: ſed preuenire ⁊ ſimul vtrieuſqꝫ eſt in actū prodire Hinc eſt ꝙ innr̄a iuſtificatiōe cōcurrit actus liberi
arbitrij. et gratie cōſone qͥdem ⁊ ordinate. ita ꝙ gratie gratis date eſt excitare liberū arbitriū. liberi arbitrij aūteſt huiuſmodi excitationi conſentirevel diſſentire. et conſentientis eſt adgratiā gratū facienteꝫ ſe preparare: ꝙhoc eſt facere qd̓ in ſe eſt. et ſic aīe diſpoſite gratia gratū faciens habꝫ infūdi. cui liberū arbitriuꝫ p̄t cooperari ſivult: et tūc meret̉. vel cōtrariari perpctm̄: et tūc demeret̉. Si ergo cooꝑetur ei vſqꝫ in finem: meret̉ perueniread eternā ſalutem. Ueruꝫ eſt igit̉ qd̓dicit Augꝰ. qͥ creauit te ſine te: nō iuſtificabit te ſine te. Uerūetiā eſt ꝙ nōeſt volentis: neqꝫ currentis: ſed demiſerentis. Uerū eſt etiā ꝙ nullꝰ pōſuperbire de meritis. qꝛ nihil ī nobisdeꝰ preter ſua dona coronat Reſeruauit em̄ ſibi deꝰ munera gratie liberalter largienda: vt diſcat hō nō eſſe gloriādū in ſe: quaſi nō acceperit. ſꝫ ī dn̄ogloriari. Uerum eſt etiam ꝙ licꝫ liberum arbitrium per ſe legē implere nōpoſſit. nec gratiam in ſe efficere. inexcuſabile tamen eſt ſi non facit quod inſe eſt. quia gratia gratis data ſempereſt preſto ad cōmunionem cuius anminiculo facere poteſt quod in ſe eſt.quo facto habet gratiā gratum facientem: qua obtenta: diuinam impleat legem et faciat voluntatem dei: qua fc̄atandem ad beatitudinem perueniatſempiternā. propter opera meritoriaque totaliter ſunt a gratia. totalit̓ etiam a libero arbitrio. licet principaliꝰa gratia. quia vt dicit Anſelmus. gratia cooperatur ad liberum: ſicut ſeſſorad equum. qui quidem ſeſſor liberumarbitrium dirigit: deducit et perducitad portum felicitatis eterne exercendo nos in operibus perfecte virtutis ſecundum donum ipſius gratie ſeptiformis.