Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Quartaparsᵐ breuiloquij

one. Poſtremo quia hec omnia nō attingebāt diuinā naturā impaſſibileꝫ.ſed ſolun humanā. Hinc eſt ꝙ in morte xp̄i: ſic facta eſt diuiſio aīe a carne.vt tn̄ ſalua eſſꝫ vnitas ꝑſone. ⁊ vniotam carnis qͣꝫ aīe cū diuinitate. ⁊ quiavnio aīe cū corpore facit hominē ⁊ facit viuū. Hinc eſt ꝙ xp̄s nō fuit hō īillo triduo. licꝫ aīa et caro eſſent vnita cuꝫ verbo. vnde qꝛ mors in humanana natura nō potuit mortē inducere in ꝑſonā que ſemꝑ fuit viua. et id̓omortua eſt mors in vita. et ꝑ xp̄i mortē abſorpta eſt mors ī victoria: ⁊ deuictus p̓nceps mortis. ac per hoc hōa morte: ⁊ cauſa mortis: ꝑ meritū mortis xp̄i tanqͣꝫ per remedium efficaciſſimum liberatus.Capitulū x. De paſſiōe qͣntū ad exitū paſſiōis.E exitu aūt paſſionis xp̄i etfructu: hec indubitant̉ tenenVda ſunt. ꝙ aīa chriſti poſt paſſionem deſcendit ad infernum ſiue adlimbū: ad liberationē nō omnium: ſedeoꝝ qui inter mēbra xp̄i deceſſerūt ꝑfidē viuā vel ꝑ fidei ſacramētū Poſthec tertia die reſurrexit a mortuis: inſumendo corpus qd̓ prius viuificauerat. ſed nō tale quale prius fuerat. ꝙpͥus fuerat paſſibile ⁊ mortale. poſtea aūt reſurrexit impaſſibile ⁊ immortale: viuēs perpetue. Deinde poſt xl.dies aſeendit ad celos. vbi ſuꝑ omnēcreaturā exaltatus: ſedet ad dexteramdei patris. qd̓ dictuꝫ intelligit̉: nō qͣntū ad ſitū qui nō cōpetit deo patri: ſꝫquātū ad excellētiā bonoruꝫ. quia ſcꝫreſidet in potioribꝰ bonis patris Poſtremo interiectis decē diebꝰ miſit ina poſtolos promiſſum ſpūmſanctumꝑ quē cōgregata eſt eccleſia gentiū. etordinata ẜm diuerſas diſtributiōesofficiorū et gratiarū Rō aūt ad intelligentiā predictoꝝ hec eſt. quia ſicut

chriſtus in quātū verbū increatuꝫ ꝑfectiſſime omnia formauit: ſic in qͣntūincarnatū om̄ia perfectiſſime reformare debuit. Decet enī ꝑfectiſſimum pͥncipiū opus non dimittere circa perfectu. Debuit ergo reparatoriuꝫ principiū redemptiōis humane remediū ꝑducere ad perfectū. ad hoc aūt ꝙ eſſetperfectiſſimū oportuit ꝙ eſſꝫ ſufficientiſſimū et efficaciſſimū. qꝛ ſufficientiſſimū: iō ſe extēdit ad celeſtia. t̓reſtria ⁊īfernalia: Quia gͦ ꝑ xp̄m ſunt infernalia recuperata: terreſtria remediata:celeſtia reintegrata: ita ꝙ pͥmū horuꝫfecit per veniā. ſcd̓m per gratiam. ettertiū per gloriā. ideo poſt paſſionemaīa deſcendit ad inferos: ad liberādūin inferno detētos. deinde reſurrexita mortuis: ad viuificādos in peccatismortuos. aſcendit ad celos reducēdocaptiuitatē ad reintegranduꝫ hieruſalem celeſtē. miſit ſpūmſanctū ad edificandū hieruſalē terreſtrē. que omnianeceſſario cōſequūtur et exigūtur adſufficientiā reparatōis humane. Rurſus quia remedium illud fuit efficaciſſimū tam in eos qui chriſti aduentumpreceſſerūt: qͣꝫ in eos qui ſequntur. qͥtn̄ ad ip̄m xp̄m accedūt et acceſſeruntet eius membra fuerunt ⁊ ſunt. talesaūt ſt̓ qͥ adherent ei per fidē: ſpem. etcharitatē. ideo remedium illud habere debuit efficaciā primo in eos qui īchriſtū crediderūt: credendo ſperauerunt: ⁊ ſperando amauerunt. ac ꝑ hocſtatim debuit ad inferos deſcendere:ad ipſoꝝ liberarationē. Un̄ aperta ianua celi per xp̄i paſſionē qui ſatiſfaciendo amouerat rompheaꝫ. mutandoſententiam diuinā: eripuit de infernoomnia membra ſua. Debuit etiā habere efficatiā precipuā ī eos qui chriſtiaduentū ſequūtur. vt attrahendo adfidem: ſpem: et charitatem. tandem adgloriam perduceret celeſtem. Ut igit̉