breuiloquij ſiue compendij
Vlj.
Huic aūt fidei inqͣntum dictat de deopijſſime ſentiendū eſſe atteſtat̉ tota ſacra ſcriptura q̄ dicit̉ doctrina ẜm pietatē q̄ deū fatet̉ hr̄e prolē. quaꝫ ſūmediligit: verbū ſibi coequale qd̓ ab eterno genuit: in quo cūcta diſpoſuit: perqd̓ cuncta produxit ⁊ gubernat. ꝑ qd̓etiā carnē factū ꝓ ſua benignitate hominē redemit precioſo ſanguine: rede̓ptūqꝫ cibauit. ꝑ qd̓ etiā in fine mūdiſummā miſericordiā partiēdo ab om̄imiſeria liberabit. vt ꝑ chriſtū omneselecti ſint filij ſummi patris. in qͦ eritoīs pietatis ꝯſūmato. ⁊ dei ad nos. ⁊e cōuerſo. Inqͣntū aūt fides dictat dedeo ſentiendū altiſſime. nō tm̄ atteſtatur ei ſacra ſcriptura: verum etiā oīscreatura iuxta qd̓ dicit Augꝰ. xv. detrinitate. c. iiij. Neqꝫ eī diuinoꝝ librorū tātūmō auctoritas predicat eē deūſed omnis que nos circūſtat: ad quaꝫnos etiā ꝑtinemꝰ: vniuerſa ip̄aꝝ reꝝnatura proclamat. habere ſe preſtātiſſimū cōditorē qͥ nobis mentē rōneꝫ qdedit. qua viuētia nō viuētibꝰ. ſenſupredita nō ſentientibꝰ. intelligētia nōintelligētibꝰ. īmortalia mortalibꝰ. potentia impotētibus. iniuſtis iuſta. ſpecioſa deformibus. bona malis. incorruptibilia corruptibilibus. īmutabiliamutabilibꝰ. inuiſibilia viſibilibꝰ. īcorporalia corporalibꝰ. beata miſeris: preferenda iudicamꝰ. ac ꝑ hoc qm̄ rebuscreatis creatorem ſine dubitatione p̄ponimꝰ: oportꝫ vt eū ⁊ ſumme viuere ⁊ cūcta ſentire atqꝫ intelligere. mori aūt ⁊ corrumpi mutariqꝫ nō poſſenec corpꝰ eſſe ſed ip̄m oīpotētiſſimuꝫiuſtiſſimū: ſpecioſiſſimū: optimū: beatiſſimūqꝫ fatemur. Ecce in his duodecim includūtur altiſſime nobilitateseſſe diuini que tn̄ reducunt̉ ad tria .ſ.eternitatē. ſapiētiā. et beatitudinē. ethec tria ad vnū. ſcꝫ ad ſapientiā: in qͣincludunt̉ mens generans. verbū ꝓ-
les. ⁊ amor nectens vtrunqꝫ. in qͥbusfides dictat beatiſſimam ꝯſiſtere trinitatē. ⁊ qm̄ ſumma ſapientia ponit trinitatē. ponit nihilominꝰ oēs pͥꝰ hitasnobiliſſimas cōditiōes: videtꝫ vnitatem: ſimplicitatē: ⁊ ceteras ſequētes.neceſſe eſt oēs predictas nobilitatesdiuini eſſe ſimul ſtare cū nobiliſſimatrinitateCapitl̓ iij.¶ De iſtius fidei intelligentia ſana.Diſtius aūt fidei intelligentitiam ſanam docet doctrina ſacra: ꝙ ī diuinis ſunt due emanatiōes. tres hypoſtaſes. quattuor relationes. quinqꝫ notiones. Et ex histm̄ tres proprietates perſonales Ratio autem ad predictorum intelligentiam hec eſt. quia cum primum ⁊ ſummum principiuꝫ: hoc ipſo ꝙ primuꝫ.ſit ſimpliciſſimū. hoc ipſo ꝙ ſummumſit perfectiſſimum. idco perfectiſſimeſe cōmunicat. quia perfectionem ⁊ indiuiſionem omnimodam ſeruat: hocipſo ꝙ ſimpliciſſimum. et ideo ſaluavnitate nature ſunt ibi modi emanādi perfecte. Sodi autem emanandi ꝑfecte ſunt duo tm̄: ſcilꝫ per moduꝫ nature et voluntatis. Primus eſt generatio. ſecūdus ſpiratio ſiue proceſſio.et ideo hi ſunt ibi. Et quia duabꝰ eianationibus ſubſtantificis neceſſe eſtemanare duas hypoſtaſes: neceſſe eſtetiam ponere hypoſtaſim primo producentem ab aliquo non emanare: neſit in infinitum abire. et ideo ſunt ibitres hypoſtaſes. Et quia cuilibꝫ emanationi reſpondet duplex habitudorelationis. ideo ſunt ibi quattuor relationes: ſcilicet paternitas. filiatio.et proceſſio. et ſpiratio. Et quia perhas habitudines innoteſcunt nobisdiuine hypoſtaſes. et preter hoc etiam hypoſtaſis illa in qua eſt primaratio principiandi innoteſcit nobis.