equitāte in armis
1z
ſalubre putat̉ niſi qd̓ ſublime. et nihil iuſtū videt̉ niſi qd̓ gloriā redolet ¶ A. Probi ſunt vere ſed regis ⁊ principis imperiohec faciunt. ¶ I. Bixit Petrus magna autoritate ꝙ magis deo oꝑtet ꝙͣ hoībus obedire. Non in fortitudine viri bn̄placituꝫerit deo ſed ſuꝑ humilē ⁊ manſuetū ⁊ timtē v̓ba dn̄i reqͥeſcet/ ſpūs eius/ ⁊ qͥ te ī vnamaxilla ꝑcuſſerit p̄be aliā. Iuxta illd̓ verbū xp̄i. Dedi genas meas euellētibus ⁊ cōſpuentibus in me. Dic p̄cor p̄latis ⁊ ſacerdotibꝰ tuis magis annuētibꝰ maieſtati ꝙͣveritati mente vt reuoluant illud terrēdūeuangeliū. Niſi iuſticia veſtra abundauerit magis ꝙͣ phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celoꝝ. Qui dixerit fratri ſuo racha reerit iudicio. Qui dixerit fatue reus erit gehēne ignis. Si ꝓ tā modica iniuria gehenā ꝓuocauit qͥd ꝓ tantis ſtragibꝰ ⁊ execrabilibus homicidijs ⁊ alijs guerre diſcriminibus? Cogitent ecōuerſo ſi veri ſacerdotes et pontificē pacem ꝑſuaſiſſent a tempore odoardi citra ꝙͣta ⁊ qualis eſſet milicia⁊ nobilitas xp̄iana. ⁊ ſi ꝓ chriſti fide augeda expoſita vt rex noſter diſpoſuerat/ ꝙͣtusfructus vbi nūc luctus? Cogitent de ſatiſfactione vbi in ſeuitia ꝑſeuerant.¶ Finit.Opus quoddā collatiuū d̓ quadā puella q̄ olim in frācia equitauit cuius editio mgro Ioh̓i de Gerſonaſcribit̉: ſed magis apparꝫ ſtilus magiſtriHeinrici d̓ gorckeim ¶ Ad gl̓iam benedicte trinitatis/ glorioſeqꝫ ſꝑ virgi Unis dei matris ac totius curie celeſtis.Alit me dn̄s cuꝫ ſequerergregem ⁊ dixit mihi vade⁊ ꝓpheta ad populū meuꝫiſrl̓. Amos. vij. Populꝰ iſrael populus regni francienō incōgrue pōt ſpūal̓r nūcupari/ que fide d̓i ⁊ cultuxp̄iane religiōis notuꝫ eſt ſꝑ floruiſſe. Adhꝰ regni filiū quedā iuuencula/ paſtorꝭ cuiuſda filia q̄ ⁊ ip̄a gregē ouiuꝫ ſecuta fert̉acceſſit. aſſeres ſe miſſam a deo quatinꝰ perip̄am dictū regnū ad eiꝰ obediētiā reducatur. Ne autē ip̄iꝰ aſſertio putet̉ temerariaetiaꝫ ſignis ſuꝑnaͣlibꝰ vtit̉/ ſicuti reuelare
occulta cordiū ⁊ futura ꝯtingētia p̄uidereRefert̉ inſuꝑ ꝙ ſit raſa capite ad modū viri. et volēs ad actꝰ bellicos ꝓcedē veſtibꝰ ⁊armis virilibꝰ induta/ aſcēdit equū. q̄ duꝫin eqͦ eſt ferēs vexilluꝫ; ſtatī mirabili vigetīduſtria/ qͣſi ꝑitꝰ dux exercitꝰ ad artificioſāexercitus inſtitutōꝫ. tūc qͦꝫ ſui efficiunt̉ aīmoſi. Ecōtra v̓o aduerſarij timidi qͣſi viribꝰ deſtituti. Ubi āt de eqͦ deſcēdit/ ſolituꝫhabitū muliebreꝫ reaſſumēs/ fit ſimpliciſſima negocioꝝ ſeculariū quaſi innoces agnus imꝑita. Fert̉ etiā ꝙ vixit ī caſtitate ſobrietate ⁊ ꝯtinentia. deo deuota. ꝓhibēsfieri occiſiōes rapinas ceteraſqꝫ violentiasoībus his qui ad dictā obediētiā ſe volūtexhibere. Propter hec ergo ⁊ ſiml̓ia ciuitates opida et caſtra/ ſe ſubmittūt regio filiofidelitatē ſibi ꝓmittētes. ¶ Quo ita vt p̄fert̉ ſe habente nōnulle queſtiōes emergūt⁊ ad ſui declarationē doctas animas alliciunt. Uerbi gratia. An credi debeat vera nature humane puel la. an in ſimilem effigiem phantaſticā tranſformatā? Secūdo an ea que facit poſſint humanitus fieriab ipſa. an ꝑ eam ab aliqua ſuperiori cauſa. Tertia ſi ꝑ ſuꝑiorem cauſam an ꝑ bonam .ſ. ſpiritum bonuꝫ. an malam vtputaper ſpiritum malum? Quarta an eius verbis/ fiducia ſit exhibenda ⁊ eius oꝑa tanꝙͣdiuinitus facta ſint approbanda. an phitonica ⁊ illuſoria. ¶ Quia vero circa hasaut ſimiles queſtiunculas alij et alij alit̓et aliter ſentiunt/ quatinus vtriqꝫ ꝓ ſua defenſione valeant ex ſacris litteris teſtimonia ꝓferre preſens hoc opuſculū nō aſſerēdo ſed collatiue dictando offert quaſdamꝓpoſitiones ꝓ vna parte. Rurſus quaſdāꝓ alia. modo problematico prouocās ſubtiliora ingenia ad intelligentiā ꝓfundiorem Hoc tamen memoriter cōmendādoꝙ ad ſententiandū aliqͥd ſecure in hac materia/ neceſſe eſt huius puelle mores. v̓ba.oꝑa. ceteroſqꝫ geſtꝰ tā quos hꝫ ſolitaria ꝙͣeos quos hꝫ cum alijs in publico ⁊ ceteraſſue vite circūſtantias ad liquidū p̄agnoſcere ⁊ an ea que reuelat ⁊ p̄nunciat ſemꝑ vera inueniantur. Uerum in ſequentibꝰ ponenda / accipi debent iuxta communis fame relatōne a pluribus fidedignis ad haſpartes tranſlatam.