Dialogus duorum militum

ligo deū ¶ gr. Qui diligit me ſermonemmeū ſeruabit. ¶ A. Sermo eſt mihi ꝓlixus et ignotus. ¶ F. Immo breuiſſimuset reſolutus ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi. AIn dilectione dei nō heſito qꝛ ſūma eſt roSed qͥs ſit ꝓximus nō intelligo/ niſi qͥ miſericordiā in me agit vt ꝯtra alios ſine deiet legis offenſa poſſim dimicare/ ſicut ⁊ antiqui principes ⁊ ꝓph̓e ꝑ ꝯtextū ſacre ſcripture dimicarūt ⁊ ſtrennue militarūt. ¶ EXp̄i actio/ tua dꝫ eſſe inſtructio qͥ ꝓ ꝑſecutoribus orauit. et qͥ dixit. Niſi iuſticia vr̄aabundauerit pluſꝙͣ ſcribaꝝ ⁊ phariſeorūnō intrabitis in regnū celoꝝ. Qui aūt dixerit fratri ſuo racha/ reus eſt ꝯſilio/ qͥ aūtdixerit fatue/ reus eſt gehenne ignis. Dicctū eſt antiqͥs in lege antiqua quā allegasNō occides xp̄s aūt nō vult ꝓximū contriſtari verbo nec effectu ſed mutua charitate / ſicut et ip̄e dilexit nos diligere propter ip̄m tanꝙͣ fratres in adā. fratres ī xp̄ofratres in eccl̓ia. Illud fuit xp̄i teſtm̄. Pacem meā do vobis pacē meā relin qͦ vobiset in terra pax hoībus bone volūtatꝭ. Noli igit̉ ꝓximū deſpicere nec cōtriſtari ſi criſtianuſ miles cupis nuncupari ſalua iuſta⁊ moderata defenſione inculpate tutele.¶ A. Si tibi credā. ꝑibit ī me ſtrenuitatis p̄terite fama gl̓ioſa. ero fabula gētium. parentū opprobriū qd̓ abſit qꝛ crudelis q̄ famā negligit. ¶ Fr. Crudelior eſtqͥ aīam ꝑdit qͥ eterna amittit ꝓ caducis.¶ A. Quid p̄ferēdū putas gl̓ie ⁊ fame bone. nōne ꝓ illa militamus omnes milites¶ F. Nō nobis dn̄e nō nobiſ. ſed nominituo da gl̓iam. Gloria deo debet̉ inexcelẜ.⁊ in terra pax hoībus bone vo. Dyabolijsſibi gloriā querit de oꝑibus dīnis tu et illi ſil̓is fur es ⁊ latro querēs deo furari gloriam ſibi ꝓ immēſis bn̄ficijs debitā Noligloriari in vento ⁊ fabulis mitte nautꝭ vētū. ⁊ gloriā deo/ ſꝑne caduca fallaciſſima ⁊guſta ⁊ ſapora eterna ¶ A. Quid equi qͥdſocij/ qͥd tirones qͥd arma/ qͥd caſtra q̄ſitaet peculiū euenirent ſed et reſpublica ⁊ illius principes quoꝝ gr̄am q̄ſiui qͥd erūt facturi. ¶ F. Peribūt et tu cū illis ſicut ⁊ grani qd̓ in petra tua ſeminaui fructū n̄ emiſit nec emittet. ¶ A. Nolo ꝑire īmo pacēvel fedus velleꝫ inter nos inire/ vt honore

ſaluo poſſem tuis cōſilijs acqͥeſcere. ¶ I.Nobis tanꝙͣ hoībus bone volūtatis paxdebet̉ iure teſtī quaꝫ vos illis quaſi mīſtriantixp̄i rapuiſtis illius obtinende capaces. ¶ A. Deus ſupplebit defectꝰ noſtros.¶ F. Magnipotes cuiꝰ oculus ſuꝑ filiosade a die natiuitatis vſqꝫ in exitū vt reddat vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eoꝝ bona vl̓ mala cūcta cernēs ⁊ cui nihil latere pōt ſupplebitiuſticie huiꝰ ſeculi defectus ⁊ vos nr̄os efferos ⁊ ſue pacis crudeles ꝑſecutores puniet iuxta demerita. ¶ Ang. De meritis neſcirem iudicare ſed pacēin diebus meis videre deſidero vt tuis conſilijs tanꝙͣ accōmodis acquieſcerē ſalubrit̓. ¶ F. Si tꝑalicaremus vtinā ſaltē pace fruamur eterna.Additio facta poſtbiennale interuallū.Luxo biennali ſpacio/ re-diēs anglicus de ſua peregrinatione francū reꝑtumalloqui querit. et poſt ml̓ta ſubintrat priſtinā collationē. Cui francus ¶ Irā:Nōne cōtritus es ⁊ penitens de tantis impietatibꝰ/ ꝑ te in xp̄ianiſſimo francoꝝ regno cōmiſſis. ¶ A. Non¶ F. Quare. ¶ A. Quia cum iuſticia ⁊ iuſta guerra feci. terrā em̄ noſtrā querimꝰ noſtri regis francoꝝ ⁊ angloꝝ iuſto mandatoet ita ex pꝰ ꝑ viros magnos ⁊ doctos ⁊ pōtifices ſum melius p̄terito informatꝰ ¶ FUn̄ regis tui iuſticia ꝓceſſit p̄cor dic? A.Quia in ſucceſſione pͥma cauſa filioꝝ ⁊ liberoꝝ/ ſꝫ rex Odoardus hn̄s filiā hyſabelis regis philippi/ ex ꝑſona illius petijt regnū iure ſucceſſionis ergo cunctis p̄ferēdꝰ¶ F. Filia eſt in hoc regno incapax. ¶ A.Immo iure diuino et ciuili capax. vbi habes in li. Deut̓. de filiabus aphatꝭ ꝓ qͥbusdixit deus ad moyſen. Da eis portionē hereditatis paterne. et hoc ſit tibi iudiciumſempiternū. ¶ F. Illa hereditas plebeianō regnū. ⁊ ſi regnū nō ſil̓e huic in qͦ multa ſpiritualia Preterea argumēta legis antique non habent efficatiam niſi quatinꝰredacta ſint ad moralia Sed ſi ita ſit ꝙ ſitcapax cur igitur vos anglici/ filiā regꝭ henrici/ nuptam Gamfrido comiti Andega

C