Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus de conſiderationibus

mus ⁊ qͣrimꝰ. qͥ ip̄os etiā abn̄tes etiā mortuos īmo ip̄m deū cū angel̓ ⁊ ſctīs oībꝰ faciūt miſereꝝ nobiſcū colloqͥa ſctā. ⁊ a lectōne redire potes ſꝑ vel melior vel doctior.Hinc p̄terea vitat̉ maxīe maloꝝ oīm ſentina ⁊ incētrix ocioſitas d̓ qͣ bn̄ enūciauit qͥdixit. Ociū ſine lr̄is mors ē ⁊ viui hoīs ſepultura Et hiero. Ama ſcīam ſcpͥturaruꝫ⁊ carnis vicia n̄ amab̓. Alt̓a ſubiūgit̉ īduſtria vt qͦtidie certis horis p̄ſerti Ude mane ac ſero/ loqͣt̉ tecū lctō. te vl̓ legētevl̓ audiēte. Hec āt lcō p̄cipue matutīa/ cōueniētior erit de euāgelio vl̓ epl̓a diei vl̓ d̓legēda ſctī cuiꝰ auget̉ celebritas maxime ſiẜmo defuerit. Nec fuerit tibi verecūdū ſiſubijci videarꝭ vl̓ ꝯfeſſori tuo vl̓ alt̓i recogitās qꝛ n̄ ſibi ſꝫ d̓o ſed v̓itati/ ſꝫ cōi ⁊ ꝓpͥevtilitati te ſubijcis. Alterā qͦꝫ legīꝰ īduſtriā fuiſſe apd̓ vet̓es qͥ ī ꝯuiuijs ad tibiasegregia ſuꝑioꝝ oꝑa carmībꝰ cōp̄hēſa pāgebat qͥ ad ea imitāda iuuētutē alacriorē reddēnt. Qd̓ laudās valeriꝰ autor hꝰ hiſtorieꝓclamat. Quasathenas. quā ſcolā. q̄ alienigēa ſtudia. huic domeſtice diſciplīe p̄tuleri. Hec p̄terea lcō modulata nōne cōpeſceret varios ⁊ ī ꝯditos tuml̓tꝰ ne dicamꝰ īd̓ tractōibꝰ ⁊ maledictꝭ Hec fama qͦꝫ vtinād̓ frācie r̄gno apd̓ alias natōes gl̓ioſior eēt.Fert̉ adhuc apd̓ inclitū ducē borbonij hꝰdiſciplīe claꝝ decꝰ obẜuari. ⁊ ꝓfecto domūtuā (o aīa mea) domū regiā decꝫ ſctītudotal̓. ī qͣ nihil obſcenū. nihil īpudicū. nihiliordīatū nihil ſacrilegū. nihil blaſphemūnihil nō ſeriū diſciplinatū ⁊ ſcm̄ videat̉ ⁊ qᵈaudiat̉; cōclamet̉. Alterā rurſꝰ addamꝰīduſtriā vt freq̄nt̓ ea q̄ vl̓ viſa fuerīt/ tͣducāt̉ ad mores velut ex ſil̓ibꝰ ſil̓ia ⁊ ex figuris figurata notēt̉. Exēpli gr̄a. Querꝭ heretunicā decorā mūdas manꝰ. ſplēdidū ꝯuiuiū. ẜuos obediētes/ catl̓os blādiētes. Curauerꝭ hr̄e ꝓportōnalia moꝝ ornam̄ta. habeto vt tunicā. v̓tutū decore. hēto nuptialē charitatꝭ veſtē ne reijciaris ꝯfuſus a nuptijs. Mudas qͦꝫ oꝑatōis manꝰ tene. Factibi ꝓinde ꝯuiuiū iuge ſpūaliū ſic̄ a ſb̓dita tibi creatura vis fieri. Nūqͥd tibi ī hūcmodū deerūt libri qͦs legē fas hēs. Nā p̄t̓libros ſcpͥture noīat md̓s iſte totꝰ liber nature ſicut ī temet retines libꝝ ꝯſcīe. Iuxtacuiꝰ inſcpͥtiōꝫ te nouerꝭ final̓r iudicandū

Quīetiā vita cuiuſlibꝫ viri iuſti ⁊ prudētꝭlib̓ ē exēplarꝭ ī qͦ legē ē ex vultu ex geſtu exvniuerſa corꝑis cōpoſitōe mores bonos.In mal̓ v̓o ꝑ ꝯͣriū. Rurſꝰ oīs inſtitutō eocleſiaſtica/ ī veſtimētis mīſtroꝝ ⁊ ceterꝭ ornamētis/ lib̓ ē miſticoꝝ ſenſuū plenus. Poſtrēo cogͦueris ⁊ alta mēte r̄cōdi Ato ꝙ ad ꝑfectā ſufficiētēqꝫ ſapīam ꝓ regnoqͣdruplici mēorato/ nll̓a vnꝙͣ te lcō vl̓ induſtria vl̓ ꝯſideratō ꝓpͥa deducꝫ. qͥn egeaſaſſid ue mutua cōicatiōe familiariū ꝯſiliarioꝝ. tāꝙͣ qͦrūdā vocaliū. Nā ibi ſalꝰ vbiml̓ta ꝯſilia. Sit āt ꝯſiliariꝰ fidꝰ ī pͥmis d̓o⁊ tibi. Nā qͥ d̓o neꝙͣ ē cui bōꝰ. ſit p̄t̓ea caritatiuꝰ patiēs benignꝰ qͥ n̄ ſit ābitioſꝰ/ n̄ inflet̉/ n̄ q̄rat q̄ ſua ſūt ſꝫ q̄ cōia. Sit verax inv̓bo. ꝯſtās iudicio ſecretꝰ ī cōmiſſo. ſit doctꝰ ⁊ exꝑtꝰ ī his q̄ petūt̉. qm̄ cuilibꝫ exꝑtoarte ſua magꝭ credēdū eſt. Antiquꝰ inſuꝑin qͥbꝰ maior ſapīa ⁊ prudētia. certior ꝓpterexꝑiētias ml̓tiplices doctrices optīas reꝑitur. Eſto cū talibꝰ aſſiduꝰ vitās pͣuoꝝ⁊ ſtultoꝝ ꝯſortia/ qͦꝝ colloqͥa corrūpūt bonos mores ⁊ ip̄is acqͥeſce. Quid eī minꝰ tolerabile/ ꝙͣ ſi vniuerſam rēpublicā vna vnius ſnīa p̄ſumet ꝓ libito v̓ſare reuerſareqꝫcuꝫ veriſſime dicit̉ canon. Qd̓ oēs tāgit aboībꝰ dꝫ approbari Ab oībꝰ ītellige vl̓ a maiori oīm ſanioriqꝫ ꝯſilio Regna qͣppe ſicut⁊ reſpublica n̄ tm̄mō ſt̄ regū ſꝫ oīm ſb̓ eisfatemur tn̄ ꝙ alio et alio mō. Ad vnū tm̄cōis ſufficiētie ⁊ pacis ꝯmodū vt vniuerſaꝯſilia ⁊ oꝑa r̄ferat̉ neceſſe ē Credo qꝛ niliꝫ hil ē qd̓ ita ſtabilire p̄t r̄gnū qͣlelibꝫ vl̓ ſpāle vl̓ eccl̓iaſticū l̓ tꝑale politicū quēadmodū ſi aſſumant̉ in cōſilijs ⁊ officijs atqꝫ dignitatibus quales deſcripſimus amator̄sboni publici. Nā vbi defuerit amor iſte leges ꝙͣtū libet multiplicate ⁊ optime: n̄ tm̄nō ꝓſunt ſed in arma nequicie cōuertunt̉ꝓpterea ve ve p̄ficientibꝰ tales amātes ſeip̄os/ aut qui vt p̄ficiant̉ ſuadent vl̓ extorquent. Beniqꝫ ſicut cepiſti ora ſapīaꝫ extotis p̄cordijs tibi mittia deo. qͥ vias tuaſdirigat in qͦ ꝯſilia tua ſꝑꝑmaneāt/ cuiꝰ vnctio. docꝫ d̓ oībꝰ md̓os corde. Alioqͥn r̄probat dn̄s cogitatōes ppl̓oꝝ ⁊ reprobat cōſilia pͥncipū. Cōſiliū aūt dn̄i inet̓nū manetqd̓ īſeq̄ns n̄ errab̓. Inſeq̄rꝭ āt nūꝙͣ meliꝰꝙͣ colūbina ſimplicꝭ ⁊ pure or̄ois pena fre-