Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tracratus

etū diuerſoꝝ ꝑ ſuꝑioꝝ ⁊ interioꝝ cōꝑatiōꝫſicut in eadē celeſti hierachia ⁊ pluribꝰ aliis ſil̓ibꝰ palā ꝯſtat. Diſtinctio de nobilitatę ꝑſpicua eſt ſil̓r in ſolū viuētibꝰ vt in arboribus ⁊ plantis. quaꝝ nobilior eſt q̄ ⁊ ꝑfectior. p̄ſertī ī attributōe ad virtutes oꝑatiuas ꝑfectōes. vel ad ſe vel ad alias res actuandas. Poſtremo in aīalibus brutispiſcibꝰ ⁊ auibꝰ facile eſt nobilitatē ⁊ ignobilitatē varijs reſpectibus intueri. Sic aqͥlanobilior int̓ aues. ſic cete vel delphines inter piſceſ. fic aries int̓ pecudes. ſic leo interferas ſeu ferales aīantes. ſic int̓ ſerpētes regulꝰ q̄ tn̄ ꝑuerſa ē nobilitaſ. vbi qͥ nocētioreſt. principalior reputat̉. ſic̄ ī demonibꝰ reponūt̉ principatꝰ vbi noīs abuſiōe deterior ⁊ dānatior nobilior int̓ eos dici p̄t. ſꝫ veracit̉ ignobilitas hn̄da ē. Nobilitas inhoīe tāꝙͣ ī minori md̓o p̄dictis oībꝰ mōispꝰ deuꝫ poterit (ſi ſubtilit̓ reſpicias) reꝑiri. queadmodū ꝑticipat iuxͣd̓ductōꝫ greg.cū oī creatura exponetis illud. Predicateeuāgeliū oī creature. Dr̄ idcirco cōtinereoīa. ⁊ oīm finis. ad ītellectū in prīci. Gen̄.poſitū. Et ad illud. Oīa ſubieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ. Et ad ph̓m. ii. Phi. Et MoyſenBeut̓. iiij. Nobilitas hoīs reꝑit̉ in ſuꝑiori mētis apice. q̄ creatura eſt ad imagine⁊ ſil̓itudinē btīſſime trinitatis. ẜm treſpotētias ī vna eēntia. mēoriā intelligētiā ⁊ volūtatē ꝯformit̓ ad hierarchias ⁊ ordīes angeloꝝ. Nobilitas eſt iteꝝ in rōne ẜm duplice portiōꝫ ſuꝑiorē ⁊ inferiorē. tāꝙͣ virūet mulierē. Eſt ꝓinde reſpectu rōnis īferioris nobilitas. dū cōꝑat̉ ad ſenſualitatecā īteriorē ꝙͣ exteriorē. ⁊ hͦ nō oīno diſſil̓rad hierarchiā eccl̓īaſticā ⁊ ad tꝑalē ẜꝫ eminētiā principatuū. ⁊ excellētiā p̄dictarū viriū ad īuice. ſi coaptatō ſolerter fit. Nobilitas ī hoīe qͦad ꝑtes ethrogenas corꝑiſvt ſūt mēbra principalia ⁊ officialia caputcor ep̄ar. ⁊ minꝰ principalia pedes manusinteſtina viſcera cōꝑat̉. aut iuxͣ triplicē ſpiritū ꝓcedētē a corde tāꝙͣ īmediate ⁊ principale inſtr̄m aīe qͦꝝ vnꝰ eſt natural̓. alius eſtvital̓. aliꝰ aīalis. ꝓportionabil̓r ad illa q̄ dicta ſunt d̓ hn̄tibus eſſe naturale ſolū. vl̓ eē⁊ viuē vel tria ꝑiter eſſe viuere ⁊ ſentire Nobilitates alieꝯſiderant̉ circa homine magis ad cōem ⁊ familiarē d̓ nobili

tate ꝯſiderationē attēdēdo. Una eſt cōcernens bona tꝑalia ⁊ corꝑalia. nature .ſ. ⁊ fortune. Et hec iteꝝ triplicit̓ attendit̉. Unomō vt hn̄t̉ hec bona a ꝓgenitoribuſ. auisatauis. ⁊ in ſurſū. Et h̓ eſt ppl̓aris acceptōqͣſi ſola de nobilitate. Scd̓o mō ꝓuthn̄t̉hec bona nouit̉ ꝑ induſtriā ꝓpria cū auxilio vl̓ ſine qͦrūda amicoꝝ. Suꝑ hoc iactare ſolēt ſe diuites in mobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰſupra cet̓os ꝯuicinos maxime vl̓ remotosHinc eſt illud ſatyrici. Et genꝰ ⁊ mores/regia pecunia donat. ⁊ ꝙ pecunie obediūtoīa cū ſil̓ibus diuitiaꝝ p̄conijs. Tertō mōꝓut hr̄ aliqͣ dignitas vl̓ p̄cellētia ſuꝑ alioſex ꝯceſſiōe regis alicꝰ vl̓ imꝑatoris. Sic eīad lr̄aꝫ nobilicant̉ aliqͥ priꝰ blebei Sic īduci p̄t illud Heſter. Hoc honore dignus ēquē rex voluerit honorare. Hꝫ nobilitashec ciuilis ſuos gradus ⁊ noīa. Eſt clarap̄clara inclita generoſa ſpectabil̓ ingenuaegregia inſignis iliuſtris regia imꝑialis. Nobilitas humana reſpiciēs principaliter aīam vel hoīem vt hō eſt. magis attēdit̉ a ph̓is iuxͣ illud. Nobilitas ſola eſt.animū q̄ moribꝰ ornat. Hinc p̄terea ẜuitꝰ⁊ ignobilitas tradit ſcriptura d̓ Cham filio Nōe ꝓpter pctm̄ introducta. Hꝫ eniꝫnobilitas gradus ẜm ampliorē vel minorē ꝑfectionē in v̓tutibꝰ. in ſapīa ⁊ moribꝰ.Quō in loco fas eſt inſeqͥ diſtinctōeꝫ theologicā/ incipiētiū ꝓficiētiū ⁊ ꝑfectoꝝ quaꝫAriſt. nō ſoluit; ſub alijs lꝫ termīs ponēsinter hoīes quoſdā ꝯtinētes velut incipiētes. alios tꝑatos tanꝙͣ ꝓficiētes. tertios heroicos tā ꝙ ꝑfectos aut diuinales De qͦruꝫnumero hector erat qͥ videbat̉ nō homīsmortal̓ eē filiꝰ ſed dei. Fuit tꝑe Ciceronis⁊ Saluſtij ꝯcertatio ſuꝑ hac nobilitate/ ꝙCicero dicebat ſe virtutibꝰ ⁊ meritis acquiſiſſe. Erat em̄ arpinas ignobil̓ vel obſcurꝰſed lumē tā p̄deceſſoribꝰ ꝙͣ poſteritati ſue.Saluſtius vt opponit ꝯͣ. fecit tenebras dedecoris nigerrimas prioribꝰ ſuiſqꝫ ſequētibus. Sūt inſuꝑ apud ſaluſtiū de bello iugurtino mordaciſſime ⁊ acerbiſſime declamatiōes marij haud nobil̓ ꝑentele ꝯͣ ⁊ aduerſus nobilitatē. q̄ voluūt̉ circa nūc dicaꝫcardine criminatōis ꝓprioꝝ in nobilibuſfacinoꝝ flagitioꝝ dedecorūqꝫ moꝝ. Quidꝓdeſt illi quē mores ſordidāt/ gn̓atio cla-