Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in decretis facta pariſius

G1

camus. ꝓ tertia conſideratione.Tertia conſideratio. Dn̄s ſicut fecit hoīeꝫ vt ſibi ſoli ſubiectꝰon̄aret̉ ceteris rebꝰ mortalibꝰ/ ita ſibi indidit p̄ ceteris rōnē tāꝙͣ legē intimā ⁊ viuā?neqꝫ eī ꝓpter aliud d̓r hō factꝰ ad imaginē⁊ ſil̓itudinē dei niſi qꝛ ſui capax ꝑ rōne effectꝰ eſt ẜm Augꝰ. ⁊ expoſitores catholicos. Hoc vider̄t ph̓i qͥ naͣs aliaꝝ rerū dixer̄tregi a rōne ſeꝑata/ velut ab intelligētia nōerrāte. hoī v̓o rōnē ꝓpͥam cōiūxerūt ꝙͣ dixerūt reginā ī ſuo microcoſmo. quēadmodūſ (uo mō lōge tn̄ excellētiori) dn̄s ī macrocoſmo principat̉.Quarta cōſiderato.Dn̄s indiderat hoī rōnē ītegrā ⁊ purā tāꝙͣ ſufficiēs prīcipiū regitiuū ſuijp̄iꝰ ⁊ qͦ addeū ⁊ qͦ ad ꝓximū ⁊ qͦ ad corpꝰ ꝓpriū ⁊ adaliud qͥdlibꝫ īferioꝝ. Alioqͥn quō veꝝeſſet illud moyſi iā allegatū. Dei ꝑfecta ſt̄oꝑa. Quō p̄terea veꝝ eſſet illud phiſicumDeꝰ ⁊ naͣ n̄ deficiūt ī neceſſarijs. ſi mox abexordio nō dediſſꝫ deꝰ hoī ſufficiēs principiū ſuijp̄ius regitiuū ⁊ ordinatiuū atqꝫ regulatiuū? Dedit v̓o: dū hoīem īſtituit ſb̓regula rectiſſima quā appellamꝰ originalēiuſticiā. q̄ ꝑ oīa ꝯformis erat ꝙͣtuꝫ oꝑtuit/ip̄i pͥme ⁊ ꝯſtāti iuſticie q̄ d̓s eſt. ꝑ quā reddidiſſꝫ hō vnicuiqꝫ ius ſuū .i. qd̓ ſuū eratdeo vicꝫ reuerētiā/ ſine ꝯͣdictōe. ꝓxīo amicitiā ſine diſſenſiōe. Corꝑi obedientiā adrōnē ſine rebellione. Ceterꝭ īferioribꝰ dn̄ationē regitiuā ſine impugnatione.Quinta cōſideratio. Dn̄s nō hūiſſet opꝰ legiſtis vl̓ canoniſtꝭī ſtatu nat̉e pͥmitꝰ inſtitute. ſicut nec hēbitopꝰ in ſtatu nat̉e gl̓ificate. Quare? qꝛ cuilibet fuiſſꝫ lex ſufficient̓ inſcpͥta in li. cordisſui. nec opꝰ erat vt qͥs eū docēt iudicia iuſticie. ꝑ iura vl̓ leges aut canones humāoſtudio ꝯpoſitos vl̓ libris aratꝭ qd̓ d̓ fut̉oſtatu ſonat illud ꝓpheticū. Dabo leges meas in cordibus eoꝝ.(Soerta conſideratio. Dn̄s opꝰ hūit iuriſtꝭ legiſtꝭ et canoniſtꝭmō locutōis p̄expoſito pꝰ ꝙͣ hō cū ī hono

re eēt nō ītellexit/ cōꝑatꝰ ē iumētis inſipiētibꝰ ⁊ ſil̓is factꝰ eſt ill̓. Obſcurato nimiruꝫ libro cordis interiori / ⁊ velut oblr̄atoet male ꝯͣcto ꝑ diuerſas paſſiōes vix pot̓atlegi. vix ab hoīe diſc̓ni qͥd rectū ab obliqͦqͥd bonū a malo. qͥd iuſtū ab īiuſto. qͥd daret̉ gͦ lib̓ extrīſecꝰ: cōtinēs leges ⁊ p̄cepta/ ꝑtͣditōꝫ dei ⁊ hoīm ſapiētioꝝ/ qͦꝝ lucidioraadhuc erāt corda vl̓ ꝑ dīna celitꝰ illuſtrationē vl̓ ꝑ hūanā ⁊ dinturnā īueſtigatōꝫ huuātibꝰ ad hͦ ip̄m moribꝰ bonis q̄ miro mōillūinant. ſic̄ d̓ alijs dcm̄ ē ꝙ excecauit eosmalitia eoꝝ? Aīa eī viri iuſti annūciat aliqn̄ v̓a plꝰ ꝙͣ ſeptē ſpecl̓atores ꝯſtituti in excelſū ad ſpeculādū. ait Sap̄. Potuerāth̓ īduci ſpeculatōes gͣte ml̓tū d̓ obſcuration vl̓ oblr̄atiōe libri cordis. qd̓ ē ſpeculūqͦddā v̓itatis ⁊ hͦ ꝑ cōꝑatōꝫ ad varios modos diuerſos/ qͥhꝰ ſpecula maͣlia diſtorq̄nt̉ne reddāt v̓as imagīes. Has ſpeculatio espoſuit Oreſme d̓ ꝯfig. qͣlitatū. illic videāt̉Septima conſi. Dn̄s īſtituit pͥmū canoniſtā ⁊ legiſiā ip̄ſuꝫ adā. Cōgruebat qͥppe īmo opꝰ eratvt adā qͥ pr̄ oīm ꝑ ꝓpagatiōeꝫ carnis eē debuerat fieret ēt pr̄ ꝑ gub̓nationē ⁊ īſtructionē. Ac ꝑinde ſic̄ ī artibꝰ ꝓ corꝑis r̄gimīenccͣarijs adā pꝰ pctm̄ fuit ꝑ dīna īſpiratōꝫeruditis. d̓ neceſſarijs inquā nō ſolū qͦ adeſſe ſꝫ qͦ ad bn̄ eē ꝙͣto ampliꝰ opꝰ erat/ ꝓ bn̄eē ip̄iꝰ aīe qͦ ad ſcias ⁊ v̓tutes ip̄m dīnitusilluſtrari. ⁊ ꝑ ip̄m/ pͥores filiꝰ eiꝰ d̓ gnaͣtōeī gnaͣtionē. Hec ē traditio ip̄iꝰ Ioſephi in li. antiqͥtatū. cui ꝯſonat aꝑta rō. Sicd̓r Gen̄. ꝙ dn̄s fecit ip̄i ade tunicas pelliceas. hoc ē vt oꝑi fas ē fieri docuit. ſicut parare cibos. vti medicīs. cole̓ agros. ⁊ ita d̓reliqͥs hr̄ palā ex iſtis vn̄ pͥma fuit origo ⁊cā cuiuſlibet artꝭ ⁊ inuētio ſcīe ⁊ facultatisſ Dn̄s vltra legēO cta¶ A DI i. nature nō ſolū initute. d̓ qͣ dcm̄ ē. ſꝫ etiā d̓ ſūmitate deriuateac ī poſteros ꝓmulgate q̄ d̓r lex antiqua. Fūdat̉ h̓ ꝯſideratio ſic̄ ſexta. ꝓlabēte eīna d̓ vitō ī vitiū. ꝓ labebat̉ ꝯn̄t ad igͦrantiā maiorē legū ⁊ iuriū ⁊ iuſtoꝝ iudiciorūAddēda fuit igit̉ declaratō. cū autoritatūinẜtiōe ⁊ circa murmuratōꝫ p̄ceptoꝝ/ tamgnaͣliū ſicut decē p̄cepta: ꝙͣ ſpāliū ſic̄ erant

inM 3