Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus de verbis dn̄i

qui in ip̄o ſuſceptōnis initio ſe ſciat gule ⁊ventri deinceps nō ẜuituruꝫ. Nempe hecſunt dura illa ⁊ aſꝑa ꝑ que itur ad deū quebeatus Bn̄dictus iugū ſuſcepturis diligetius iubet p̄dicari. Hurū eſt ſiquidē ciboruꝫ oblectamēta aſſueta relinquere. Aſperum quoqꝫ eſt libidinis blandimēta illiciea/ nō licere. Sub qͦ gemino malo/ omnes eramus cū gentes eſſemus .i. cū gentiliter viueremus. At poſtꝙͣ gentilitate exuimus. poſtꝙͣ abiectis tenebris lux in dn̄o eēcepimus. poſtꝙͣ duobus carnalibus vitijsſeruire iam nec volumus diuinitus inſpirati. nec valemus ip̄a ordinis obſeruantiaimpediti debemus māſuetudinē ⁊ humiditatem cordis: vigilanter tenere quo ſex illis vitijs ſpiritua libus valemus reſiſtere. Hebet ergo haꝝ v̓tutū vtraqꝫ triformiseſſe. qꝛ tribus vtraqꝫ vitijs opponenda eſtOpponit̉ aūt humilitas. ſuꝑbie. vane gl̓e⁊ auaricie. Manſuetudo. inuidie. accidieire. Sit qͦꝫ humilitas. dep̄ſſa in ſe reflexaad ſe recluſa intra ſe. Dep̄ſſa ſit in ſe. ne deſe alta ſapiat reflexa ſit ad ſe ne humanuꝫfauorē querat. recluſa. ſit intra ſe ne res pituras vagabūda ambiat. Sit qͦꝫ māſuetudo charitatiua. ſit iocūda ſit tranquillaCharitatiua ſit vt ꝓ aliena felicitate nonteneat liuorem. Iocūda ſit vt de ꝓpria aduerſitate nō habeat dolorē. Trāquilla ſitvt in nullo caſu exerceat rancorē ſiue furorem. Sic ſub iugo dn̄ico poſitus frater ⁊in p̄lio dn̄i cōſtitutus v̓tute māſuetudīs ⁊humilitatis circūfultus vndiqꝫ vniuerſap̄ualebit tela nequiſſimi ignita extingueremunitus ab intus ꝯtra ſuꝑbiā. de foris cōtra vanā gl̓iaꝫ. ſurſum ꝯtra gulā. deorſumꝯtra luxuriā. a dextris ꝯtra auariciā. a ſiniſtris ꝯtra accidiā. ab anteriori ꝑte ꝯtra irā.a poſteriori ꝯtra inuidiā. Tali in nauigio ſubiectus ꝑ hoc mare magnū ⁊ ſpacioſum octo illa notiſſima maris ꝑicula ꝓuidus nauta ⁊ ſtrēnuꝰ euitabit. Bico autē carybdim gule ⁊ ſirenas luxurie. ſcillā ſuperbie ⁊ ſirtes vane gl̓ie. piratas auaricie ⁊ beluas īuidie vēto ſaccidie ꝓcellas ire Iāv̓o ſublato iugo ſaluatoris ⁊ app̄hēſa diſciplina māſuetudīs ⁊ hūilitatis. qͥd mercedis v̓itas ꝓmittat celeſtibꝰ diſcipulis andiamus. Sequit̉ ⁊ inuenietis requiem

aīabus vr̄is. Gemina eſt aīaꝝ reqͥes. Unain p̄ſenti. alia in futuro. Iſta habet meritūilla p̄miū. Per primā habet̉ ſcd̓a .i. ꝑ meritum p̄miū. ſicut ſcriptū eſt. Erit ſabbatuꝫex ſabbato. hoc eſt ꝓ reqͥe pectoris dabit̉ requies eternitatis. Et iſta quidē que in preſenti ē requies aīoꝝ dici poſſet. illa vero qͣin futuro erit requīēs aīaꝝ. Tamē ⁊ d̓ vtraqꝫ ſimul ⁊ de vtralibꝫ ſingillatim poſſuntaccipi verba dn̄ica. Prima igit̉ requiesmultis in ſacra pagina noībus appellaturDicit̉ em̄ bona ꝯſciētia. bona volūtas. paxpectoris. trāquillitas cordis. puritas mentis. refrigeriū aīe. conſolatio ſpūs. De qͣquia ſub noīe refectōnis ſupra ſatis ad mōdum diſputauimus/ ea nūc tacita: de ſecūda aliquid dicendum videt̉. Sed qꝛ ip̄a finem pn̄tis vite ſequit̉ qd̓ de ea dicere intēdimus in finē p̄ſentis ẜmonis differamꝰ. Sequit̉. Iugū em̄ meū ſuaue eſt ⁊ onꝰmeū leue. Supra tm̄ de iugo dictuꝫ eſt deonere vero nulla fuit mētio. Iugū quideꝫdn̄i ẜuitutis eius eſt aſſumptio. onus v̓oeius quid aliud eſſe pōt/ ꝙͣ hoc qd̓ diſcereſub iugo p̄cipimur .ſ. vt ſimus mites ⁊ humiles corde. Eſt ergo iugū monaſticꝰ ordo. onus aūt pietas mētis ⁊ corꝑalis exercitatio. Dicat ergo dn̄s. Iugū em̄ meumſuaue ē ⁊ onus meū leue. Sed qͥd dicisbone mgr̄? Nūqͥd ignoras ſcriptū eē. multe tribulatōes iuſtoꝝ. Non meminiſti dictum a te. Ecce ego mitto vos ſicut oues īmedio lupoꝝ. Et item. In mūdo p̄ſſuraꝫhabebitis. Nō p̄uidiſti dicendū. Per ml̓tas tribulatōes oꝑtet vos intrare in regnūceloꝝ? Et illud. Omnes qui volūt pie viuere in xp̄o ꝑſecutōeꝫ patient̉. Quomodoergo iugum tuū ſuaue eſt ⁊ onus tuū leueDamna ⁊ ꝓſcriptiones perpeti. iniurias ⁊cōtumelias nō vlciſci. duros in corꝑe ictꝭſuſtinere. animā ponere. nunquid hoc ſuaue eſt ⁊ leue? Eſt vtiqꝫ. ſed apoſtolis ⁊ martyribus. Corpus caſtigare ieiunijs. animam afficere lachrymis ⁊ orationibus voluntatē ꝓpriam odire ſolitudineꝫ amare.nūquid hoc ſuaue eſt ⁊ leue. Eſt vtiqꝫ. Sꝫveris xp̄i cōfeſſoribus ⁊ virginibꝰ. Quomodo inquis? Hic primū videte fratresmei quia dn̄s diſcipulis loquebat̉. Si locutus fuiſſet turbe. illa v̓buꝫ reſpuiſſet. qꝛ