Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Uenite ad me omnes

At

rūt potiꝰ ꝙͣ incurrer̄t/ poterit excuſare eosa bonis q̄ agere debuer̄t ⁊ ſi voluiſſent potuer̄t. Tertia abuſio ē indebita occupatio. Hec vicꝫ ē cū poſtpoſito qͥs penitētis⁊ plāgētis officō: īplicat ſe ſcientijs ſeculari.bus qͦ ad rē nō ꝑtinēt. q̄ ad ſalutē cōferēdācōſeruādā ve nō valent. Aliꝰ addiſcere ſtudet ſilogiſmos ⁊ fallacias. aliꝰ aggerare numeros ⁊ menſuras. aliꝰ callet muſice ꝓportiones. aliꝰ ph̓ice inueſtigat exꝑimēca. aliꝰ ꝑplexa legum canonū q̄ diſcutit argumentaSic qͥſqꝫ in eo circa qd̓ afficit̉ libeter occupat̉ ⁊ in occupatōne ſua delectat̉ ⁊ nihilominꝰ credit ſe delectari in dn̄o qn̄ quidē n̄recedit ab ordine monaſtico. Talis nifallor aſſimilat̉ ſamaritibꝰ de qͥbus ſcpͥtura refert ꝙ vnaqueqꝫ gens cū coleret deumdijs qͦꝫ ſuis ẜuiebāt. Unuſqͥſqꝫ etenī qd̓ ſibi delectabile ⁊ p̄ oībus diligēduꝫ venerādumqꝫ elegit hoc qͣſi deum ſibijp̄i ſtatuit.Un̄ ē illud in ꝓpheta. Uniuerſa idola domus iſrl̓ depicta erāt in pariete. Paries indomo iſrl̓ eſt obſtinatio mētis in religioſoqui paries ꝯtinet idola nō ſculpta ſed depicta. cū religioſus nō om̄imode diligit iniqͥcatē licet afficiat̉ circa aliquā vanitatē. Colit igit̉ deū ſimul ⁊ idola qͥ ⁊ bonis oꝑbꝰ īſiſtit. ⁊ nihilominꝰ ſciētie alicui ſecl̓ari vaneintēdit. Quarta abuſio ſiue ineptia ē incauta formido. Hec ex ꝯſideratōe negligētis vite ꝓcedit. ⁊ niſi tꝑantē diſcretōeꝫ adhibueris ad deſꝑatōeꝫ ꝑducit. Si d̓ reſpectu multitudīs diuine miſcd̓ie negligentias tuas pēſare ſuꝑſederis. hoc eſt fallere teip̄m. Si aūt ex intuitu diſtrictōnis ſuꝑneintemꝑate timeas hoc ē cū dolore deſcēde̓ad infernū. Quid ergo ē? Nimiꝝ vt adhibito diſcretōis ſtudio de duobꝰ ꝯtrarijs qͣiquoddā tꝑamētuꝫ facias vt inter ſpem etmētū. inter ſecuritatē decipiētē ⁊ diffidētiāeuiſcerātē ambulās. medio tutiſſimus eas. Nūe ſingula ſingulis adaptem? Supradiximꝰ qꝛ ꝯtinuꝰ tēpor ꝯtrariꝰ eſt iuſticie qd̓liquido ꝯſtabit ſi diffinitōeꝫ inſpexerimusDiffinit̉ itaqꝫ ſic. Iuſticia ē virtus reddēscuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. ⁊ tēpor ē vitiū nulli ex integro reddēs qd̓ ſuū eſt. Debitores ſumusfratres chariſſimi deo debitores ꝓxīo. debitores ⁊ nobis. debemꝰ deo gl̓iaꝫ ⁊ laudēꝓximo cōgratulatōeꝫ ⁊ cōpaſſionem. no-

bi ſip̄is diſciplinā ⁊ ſolicitudineꝫ. Bebemꝰdeo totū qd̓ poſſumꝰ qd̓ ab ip̄o nobis fierivel lemus. debemꝰ nob̓ ip̄is qͥcqͥd v̓tutis qͥcquid bone fame. qͥcqͥd bone ꝯſcīe eē cognouerimꝰ. Si aūt in laude dei ſꝑ tepētes ⁊ diſſoluti. in amore ꝓximi torpētes ⁊ frigidi ādijudicatōne nr̄i negligentes fuerimꝰ ⁊ remiſſi. qͥd tā iuſticie ꝯtrariū? Uides planeꝙ ſic faciēdo nō reddimꝰ cuiqꝫ qd̓ ſuū eſt.Beniqꝫ qͥd tā iuſticie ꝯͣrium ꝙͣ dicēte dn̄o.tollite. cū nos ip̄m qd̓ ſuſtulimꝰ iugū om̄imode fatagimꝰ deponē. Biximꝰ ite ꝙ nimiꝰferuor ext̓mīat fortitudine. qd̓ de ꝯꝑatione duoꝝ ꝯcertātiū dinoſce̓ facillimū eſtPonamꝰ an̄ ocl̓os duos ī certamīe ꝯgredi.vnū qͥ validis ⁊ ꝯtinuis ictibꝰ aduerſariuꝫlaceſſat. aliū qͥ veniētes ictꝰ clipeo ſagaciterexcipiat ⁊ laceſſentē hoſtē ꝓuida expectatōedeludat vnū qͥ torū ſil̓ ꝓferat ſpm̄ ſuū. aliūqͥ diſpēſet ⁊ reẜuet ī poſteꝝ. Nōne iſto qͣſiſegnit̉ agēte ſed vtiliter ſibi ꝓſpiciēte. Illedū ictus ſuos n̄ modificat forticudine ſuāꝫextermīat ⁊ triūphū aduerſario dat? Nōne iſto vſqꝫ ad finē ꝑdurāte fortit̉. ille ſuccūbit turpit ⁊ ꝑdet iuſte qd̓ nimis feruide q̄rebat. qm̄ finis n̄ pugna coronat̉. Eya ergo frat̓ ſingl̓aris qͥ ſingl̓arit̉ ⁊ īdiſcrete facꝭEya inqͣ extermīa faciē tuā vt videarꝭ horbꝰ eiunas. Ext̓mīa ocl̓os tuos vt videarꝭplorās. ext̓mīa fortitudinē tuā ī pūcto tꝑiſvt paulopꝰ nihil plꝰ facē̓ poſſis. Hec ē totaſctītas tua. hec ſapīa tua inſpirata a rectoretenebraꝝ ⁊ caliginis qͥ ſe trāſfigurat in āgelum lucis. Audis ꝙ dn̄s noīando iuguꝫ.ſocialē (vt ſupra dictū ē) in ꝯuētu te hortatur ducē vitā ⁊ tn̄ obſtīato fectarꝭ aīo odioſam ſuꝑſtitōeꝫ tuā. Beꝰhabitare fac̄ vniuſmorꝭ ī domo vt ẜuiāt ei humero vno. Tuaūt alteriꝰ morꝭ qͦ hūero ẜuis qͥ ab vnitaterecedis. ſꝫ qͦrſū iſta ꝓgreſſio? Sufficiāt hec Itē diximꝰ ꝙ indebita occupatō expel Elit prudētiā. qm̄ ꝯͣria ē illi Nō eī bn̄ ꝯueniūt in vna ſede morāt̉ ſcīa maieſtatꝭ ⁊ ſcīavanitatꝭ. nō magꝭ ꝙͣ duo aduerſarij ī vnadomo. q̄ eī ſocietas lucꝭ ad tenebras aut qͥſlocꝰ/ tēpli dei cū idol̓. aut qͣre filij iudeoꝝ īhierl̓m loquūt̉ azotice. qͥ etiā ī azoto poſitideberēt loqͥ iudaice. Nec hoc dicimꝰ ꝙ iſtaſcire ſit malū. ſꝫ ꝙ religioſo ī his nimiū occupari ſit vitioſū. deīqꝫ iſta n̄ mō diſcē ſꝫ olī

E