Tractatus de verbis dn̄i

can̄. ſcriptū ē. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriami km̄i. Incipiētes ⁊ ꝓficiētes amicivocant̉ ⁊ comedere ac bibere mone̓t̉. hoc ēcū labore ⁊ frequēti ſtudio v̓tutes in vētrēaīe cōgerere. Perfecti aūt km̄i noīant̉ vtpote in ſuꝑlatiuo gradu iā ꝯſtituti/ qͥ inebriari exhortant̉ ꝯtemplatōis vicꝫ dulcedine aſenſibus corporeis in ſurſum ducētis ſpūsalienari. Sicut eī ebrietas mētem euertit ⁊penitus ſui īmemorē reddit. ita ꝯtēplationis impetus aīaꝫ quā ſubleuat ab om̄i ſenſu corporeo rapit ⁊ qͣſi in obliuionē ſui funditus abducit. Tūc accēdit̉ ⁊ inflāmat̉ ardore mirifico. ⁊ ſopitis vndiqꝫ carnaliumvoluptatū illecebris. extinctis oīm mūdaliū cupiditatū fallacijs. remotꝭ a memoriacorporeaꝝ ſil̓itudinū fantaſijs ⁊ cogitationū ꝯmuniū impedimētis tota fert̉ in āplexus v̓bi ad oſculū ſpōſi ad ꝯuiuiū xp̄i. ibiguſtat̉ ⁊ videt ꝙͣ ſuauis ē dn̄s. ꝙͣ magͣ multitudo dulcedīs eiꝰ. ibi reqͥeſcit a turbīe ⁊ apluuia. ibi ſedet in ſpōſi vmbra. ibi māducat illud dulciſſimū diuine ſuauitatis māna. Iāqꝫ audire digͣ erit a dn̄o. Ueni ſpōſa mea colūba mea ꝓxīa mea. Ad qͥd? Utqͥincēti dem ſedere mecū vt vīcēti dem māna abſcōditū. vt vincēti dem edē de ſignovite qd̓ ē in padiſo dei mei. Nō iaꝫ ſedeb̓ſub mēſa cū ẜuis. nō ſtabis ad mēſaꝫ cū filijs. ſꝫ ſedebis ad mēſam cū pr̄e familias. vtde bonis dn̄i gaudeas ⁊ comēdas cibū illū quē ignorabas. tu ⁊ oēs pr̄es tui. dulceꝫp̄ om̄i fructu frumēti. vini ⁊ olei. ¶ Tal̓ꝓfecto aīa cū de penetrabilibꝰ ſpōſi ꝓceſſerit plena caritate ⁊ dilectōe inebriata ⁊ ī ſeredierit. puto ſi interroget̉ vn̄ venerit autquid audierit in ſecretario dilecti ſui? ꝙ exmemoria abūdātie ſuauitatis illiꝰ qua refecta ē eructuās ex ſnīa rn̄debit. Introduxitme rex in cellā vinariā. ordinauit in me caritatē. Et iteꝝ. ſub illiꝰ vmbra quā deſiderauerā ſedi ⁊ fructus eiꝰ dulcis gutturi meo¶ Hec ē frēs mei refectio aīaꝝ ſctāꝝ. hec Ipaſcua dn̄icaꝝ ouiū. quā laborātibꝰ atqꝫoneratis ad ſe veniētibus dn̄s ꝓmittit dicens. Et ego reficiā vos. Acſi patēter dicatego parabo in ꝯſpectu vr̄o mēſam. ego vobis p̄parabo refectōeꝫ ꝓ capacitate ſinguloꝝ differentē. Ego noui figmentū veſtrū.ego noui ꝓfectū veſtrū. ego noui quid ſin2

gulis expediat. quid ꝯuēniat vniuerſis Siveneritis ad me ⁊ māſeritis in ẜmone meomēſurā refectōis bonā vobis om̄ibꝰ dabo.ſed alijs refertam hoc eſt ſimpliciter repletam. ꝓficiētibus coagitatā. hoc eſt contūſionibus ⁊ quibuſdā cōpreſſionibus repletam. ꝑfectis ſuꝑeffluenteꝫ vel ſuꝑcumulataꝫ. Quapropter nō lite tardare nolite formidare. venite ad me ⁊ ego reficiam vos.¶ Ego ſum panis vite. ego aqua ſapiētie.ego ſplēdor lucis eterne. ego vitis vera ⁊ vinum cor hoīs letificans. ego cynamoniū ⁊balſamū aromatiſans. ego ſum granuꝫ ordei penitētibus. ego granum frumēti ꝓficientibus. ego dulcedo mellis ꝑfectis. egopanis de celo veniēs habēs ome delectam̄tum ⁊ oēm ſaporē ſuauitatis. Ego ſuꝫ luxmundi. lucifer diei ⁊ ſol iuſticie ego violahorti. ego flos campi ⁊ liliū ꝯualliū. Egoſum viā veritas ⁊ vita. ego ſum mirra electa. nardꝰ odorifera. oliua fructifera. Egoſum fons hortoꝝ puteus aquaꝝ viuentiū.⁊ vena gr̄aꝝ. Ego ſum venia peccatoꝝ. gr̄aiuſtoꝝ ⁊ gloria ſanctoꝝ Ego ſum adiutorpaupeꝝ ⁊ pater orphanoꝝ ⁊ iudex viduarum. Ego ſum dn̄s ſeruoꝝ. pater filiorum⁊ ſponſus fidelium animaꝝ. Ego iuuabopuſillanimes. refouebo flebiles. cōſolaborflentes. Quod perierat requirā. ⁊ quod abiectum fuerat reducā. ⁊ quod fractuꝫ fuerat alligabo. quod infirmū fuerat conſolidabo ⁊ qd̓ pingue ⁊ forte cuſtodiā. Uenite ergo ad me ⁊ ego reficiaꝫ vos. Omnibꝰomnia fio. oēs inuito. dimittere vos ieiunos nolo. venite ad me ⁊ ego reficiam vos.¶ Sequit̉ tollite iugū meum ſuꝑ vos.Duobꝰ modis poſſunt hec v̓ba accipi. exquoꝝ altero. diuīa benignitas. ex altero ſapiētia dei magnifice ꝯmēdat̉. Sapiētie inhoc ꝙ in tā breui clauſula. oīs recte viuēdinorma eſt exp̄ſſa. Benignitas v̓o in hͦ ꝙſuuꝫ iugum appellauit. ⁊ hoc nos traheremonuit. ¶ Quo mō benignitas eiꝰ in hoccōmēdabilis appareat attēde. Tollite inquit iugū meū ſuꝑ vos. Meū inquā. acſidicat. Iugum quoddam impoſui mihi. ⁊ip̄m iugum ē charitas qͣ diligo vos. hoc ergo iugū meū tollite ſuꝑ vos .i. diligite meqꝛ pͥor dilexi vos. Uide hō ſi nō infinita h̓.eluceſcat benignitas dei. qͥ deus eſt ⁊ crea.