Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpiritu ſancto

49

ſed altera fuit intentio ſua. Colligimꝰ exp̄miſſis ꝙ ad moꝝ mutatōeꝫ notabileꝫ inmicrocoſmo .ſ. in hoībus/ ꝯn̄s eſt mutationes in macro coſmo hoc ē in maiori mūdonotabiles fieri. ſicut in diluuio. ſicut in fulminatōe pētapol̓ peccatricꝭ ſicut in horrēdo ſcelere iudeoꝝ ꝓ nece xp̄i qn̄ ſol obſcuratꝰ ē. terra tremuit. petre ſciſſe ſūt. Deniqꝫqͥd dep̄catō aſſidua motu ſuo poſſit h̓ ⁊ iacobus ⁊ eloqͥa ſacra/ ⁊ miracula crebra teſtant̉. Hodiernū inter cetera miracl̓a qd̓orantibus apl̓is patratū eſt.At ꝗ ſolicitat ꝓpterhec ⁊ p̄dicta nōnullos ml̓tiplex inqͥſitōis.vel ſtudioſitas vel curioſitas. Prima q̄ſtio. Querūt aliqui/ cur mō ſicut olim ſigna eos qui credūt nō ſequūt̉ vt ſerpentestollāt. vt linguis loquāt̉ nouis ⁊cͣ. Rn̄detGregꝰ. in ome. euāgelij de aſcēſiōe ⁊ apoſtolus dicēdo. ꝙ lingue ſūt in ſignū nō fidelibꝰ ſed infidelibꝰ. Scd̓a qō. Quer̄tqualis illa fuerit linguaꝝ varietas. an diuerſis ſonis eadē lingua reſonabat. Ul̓ anidem ſonus ſe vario mō intelligibilē reddiderit ſicut in audiētibus erat varietas?Uidet̉ ſcd̓m magis eē ꝓbabile. Tertiaq̄ſtio. Amplius q̄rūt ſi donū hͦ linguarū collatū ē ml̓ieribꝰ ⁊ marie mr̄i ih̓u. ſedētibꝰ ⁊ orātibꝰ in cenaculo cū reliqͥs? Augetdifficultatē dictū apl̓i. qͥ docere ml̓iere non/ꝑmittit. Sꝫ aliud ē qd̓ lex cōis vetat aliudqd̓ pͥuilegiata ſeu pͥuata ꝯcedit. Itaqꝫ maria apl̓oꝝ fuit apl̓a. Quarta qō. Amplius querūt ſi in api̓oꝝ epiſtol̓ erat doniillius latēs energia vt ꝓ legētiū varietateſeſe darēt intelligi lr̄e ſicut lingue? hoc nōoportuit. Quinta qō. Querūt āpliꝰan ſoli apl̓i darēt hoc mō viſibili ſpm̄ſanctū? ꝓbabile ē ꝙ ſic. ꝙͣuis Simon magusoppoſitū putauerit dicēs. date mihi hancptāteꝫ. Et h̓ de ſimonia grādis poſſet eſſetdeclaratō. ſed ꝑgimꝰ ad t̓minū. Sextaq̄ſtio. Querūt alij. ſi hodierna die ſpirituſſancti repletio ꝯfirmauit apl̓os nuncdoctoriſatos ſic ꝙ peccare nō poſſent vl̓ eirare. cū de petro dicat paulꝰ ꝙ rep̄hēſibiliserat. qꝛ nō recte ambulabat ad veritatemeuāgelij? Sꝫ ꝯcedimꝰ rep̄hēſibilitatē fuiſſe venialē nō mortalē. Septima qō.

Sed cur hac die pēthecoſtes potiꝰ ꝙͣ alt̓adatꝰ eſt ſpūſſanctꝰ; Ut .ſ. eius ignea lex noua tūc daret̉ qn̄ vetꝰ donata eſt. Octauaq̄ſtio. Cur p̄ceſſit repētinus ac vehemēsſonitꝰ? Qm̄ ſolet hoc ſpūs bonꝰ face̓ ad humiliatōeꝫ. Malignꝰ ex oppoſito blādit̉ adarrogātiā. Nona qō. Cur cū apl̓is ⁊diſcipul̓ cohabitabāt ml̓ieres. cū a ſctīs patribꝰ poſtmodū cohabitatio talis culpataꝓhibitaqꝫ ē. Dent̉ nūc tales in gr̄a ꝯfirmati. ꝯcedet̉ ⁊ hmōi cohabitatio. Sꝫ hͦ raraauis ē in terris. Decima qō. Ceteruꝫquō dicit̉ ſpūſſanctꝰ docuiſſe diſcipl̓os omnem veritatē. cū hͦ ſit appropͥatū filij. cump̄terea multas v̓itates ph̓antiū neſciſſe videant̉. vt geometriā aſtronomiā? Rn̄dētdoctores ꝙ ſcriptura ſacra ꝑ antonomaſiādicit̉ oīs veritas. In qͣ ſuꝑba ꝯfundit̉ nōnulloꝝ garrulitas. Undecīa qō. Solicitat alios inqͥſitio de ſpūſctō. Quot ⁊ qͣlibus modis mittit̉ qͥbꝰ illabit̉. ⁊ quō ꝓcedit a pr̄e ⁊ filio. ⁊ hͦ de ſciſmate grecoꝝ plurima. Quō remiſſionē peccatoꝝ facit ſpūſſanctꝰ. Et ſi det̉ plenitudo ptātis eccl̓iaſtice ſine ſpūſancto gratificāte ſeu ſine gratiagratū faciēte. qm̄ hic grādis laq̄us hereticoꝝ vt videmꝰ in hͦ ꝯcilio. Duodecimaqō. Rurſus q̄ ⁊ qͣles ſūt irremiſſibiles īſpm̄ ſctm̄ blaſphemie. ⁊ de diſtinctōe donorū inter ſe a v̓tutibꝰ btītudinibꝰ ⁊ fructibꝰ. Tredecima qō. Itē ꝑ q̄ ſigna cognoſcit̉ aduētus ſpūſſancti in mente. Quibꝰ inſuꝑ argumētis ſeu regul̓ ꝓbant̉ ſpūs ſi exdeo ſint? Decimaquarta qō. Deniqꝫſi qͥs poſſet ſcire certitudīalit̓ de ſe vel altero ꝙ habeat ſpm̄ ſctm̄ cuꝫ videamꝰ hereticos ꝓmptos ad moriēdū plus aliqn̄ ꝙͣ fideles catholicos ⁊ vn̄ ꝓcedit hͦ. Uidet̉ eīqn̄qꝫ in ip̄is hereticis gaudiū ad mortem.ſed auidū efferū plenū deſperatōis ⁊ interne ꝯſolatōis vacuū. In ip̄is v̓o catholidmartyribꝰ gaudiū ē charitate ꝯditū. hūilepatiens benignū. plenū ſpe atqꝫ fiducia. interius ſuauiter cōſolāte. Talia magis ⁊magis occurrebant ſpeculatiue tractandaſed aliud tempus ⁊ aliū locū expoſtulant.Ip̄a tetigiſſe ſatis fuerit. Finiamus tandem in orone ⁊ aduētū ſpūſſancti ī nos dep̄cātes dicamꝰ eidē. Ueni ſancte ſpūs. qm̄ īdie bona veniemꝰ ad te. reple tuoruꝫ corda

6