Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto ſpiritu

ordo. vt motꝰ fidei ē miracl̓a agere. Si habueritis fidē ſicut granuꝫ ſinapis/ dicetishuic mōti trāſfer te ⁊ trāſferet. Mos ſpeiliberatōeꝫ a dn̄o reciꝑe qꝛ in me ſperauit liberabo eū. Motus charitatis hr̄e oīa queſunt dei gr̄a. Amicoꝝ em̄ oīa coīa ſunt. vn̄pater euāgelicus ad ſeniorē filiū Filii. oīamea tua ſunt. ⁊ tua mea ſunt. Et ita de reliquis v̓tutibus ſuo mō. ꝯcordātias omitto. Cōſtat aūt ꝙ ſicut corpꝰ ꝓpt̓ aīam ē nōecōtra. ſic corꝑalis oīs iſte motus naturalium agētiū/ ordinatus ē ſubiectus ⁊ ſubẜuiens ad agenda ſuꝑnaturalia diuinoꝝ chariſmatū. Qua in re ꝑſpicuū ſit poriſma ſeucorollariū pulcerrimū qd̓ nō turbat reruꝫordinē deus. nec eaꝝ motus ſaltē obedientiales īpedit. dū ad fidē ad ſpem ad charitatē iuſtoꝝ / ꝓ vtilitate vel ip̄oꝝ vel eccleſiemiracula ſpūſſancti oꝑat̉. Sic hodiernadie factꝰ repēte de celo ſonus. ſic ignis ꝑ linguas ſuas diſꝑtitus. ſic linguaꝝ apl̓icaruꝫpͥus inerudit aꝝ motos in ſonos varios. ſiceloquētie tāta viuacitas in eis vt ml̓ta milia hoīm breui or̄one vel ẜmone mox conuerteret hō piſcator ⁊ ſine lr̄is petrus. Siccōſtantia tā admirabil̓ ⁊ ebrietate ſimillima. dū ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu cōcilijqm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ih̓u xp̄i cōtumeliā pati. Sic deniqꝫ ſtupēduꝫ illud vincens oēm admiratōeꝫ miraculum. ꝙ infrapauciſſimos annos oēm religionem q̄ ſubcelo ē a ſolis ortu vſqꝫ ad occaſuꝫ ⁊ ab aquilone ⁊ mari. ꝑuagati ſunt. ā ardēter ꝙͣ efficaciter hoīes pauciſſimi ⁊ ignobiles ⁊ inopes replētes md̓m euāgelio dei qd̓ erat legibus ⁊ moribus inueteratis ſūme ꝯͣriumiudeis ſcādalū ⁊ grecꝭ ſtulticia ſicut augꝭ.⁊ Chryẜ. elegāter exaggerāt in ꝯfirmatōꝫlegis nr̄e. Hec inꝙͣ oīa ⁊ ſimilia miraculaſi ad ſola corꝑalia reſpicias/ vident̉ eē motui naturali ꝯͣria. Si v̓o naturā cōpauerisad gr̄aꝫ iudicab̓ naturā vt ancillam gr̄e ſicut dn̄e/ ordinabilit̓ paruiſſe. Ordo qͥppequalis alter rectior qualis naturalior e/ qͥvt replēte ſpūſancto orbē terraꝝ/ noua fiatoīa. nouus rex: noua lex. noua ſigna nouamiracula? Innoua ſigna. immuta miracūla/ petit ſapīēs. Et in Apoc̄. dixit. Qui ſedet in throno. ecce noua facio oīa. Potuerāt in lōgiſſimū ꝓtrahi. ſed ꝓpoſiti me-

mor ad alterā me trāſfero ꝯſideratōeꝫ.Secūda ꝯſiderato Q Spūs dn̄i dū replet hoīem incolā orbisterraꝝ nō neceſſe ſicut dictū eſt. ſed ſpontanea volūtate atollit ip̄m. vt in arcē cōtemplatiue ꝑfectōis aſcēdat. Ip̄am ſiqͥdemſpūs dn̄i repletōeꝫ cōſequit̉ libera mentiseleuatio ſurſum ducēs. Inſtar teſte oui. dequa ferunt ꝙ repleta rore ⁊ obſtructa/ ſi adferuidū ſolem expoſita ſit ſurſuꝫ abit Miſtice. ros gr̄a. Podus meuꝫ (inquit augꝭ)amor meus. Illo feror quocūqꝫ feror hocꝑfectuꝫ amoris pondus (ſi nō potius leuitas dicēda eſt) emergere facit ſpm̄ a turbida fluctuātiū fantaſmatū ⁊ exundātiū deſiderioꝝ carnaliū/ tetra caligine. vt ſuꝑasliber euadat ī auras. vt ferat̉ ſuꝑ aquas cogitationū vagantiū ⁊ inſtabiliū. ſomnioqꝫ ſimilium. vt eruat̉ de tenebris ⁊ vmbramortis. Ubi pͥus erat vinctus in mendicitate ⁊ ferro male cōſuetudīs ⁊ fomitis originalis. Senſerat exꝑimento felici repletionē hāc ſpūs dn̄i ſurſum agentē ip̄a mat̓auguſtini ſancta monica. Hec aliqn̄ in eccleſia ſctī CCypriani martyris ſuſceꝑat ſacrācōioneꝫ. in qua plenitudo gr̄e velut in ſuofonte ſumit̉. tū ꝓtinus corꝑe a terra leuatotales erupit in voces. Uolemus in celum.volemus in celū fideſes. A qͣ duꝫ poſtmodū q̄reret̉ qͥd ſibi voluiſſet hec inſolita clamoſitas ⁊ eleuatio? Ip̄a vt erat tota colūbine ſimplicitatis/ pie benigneqꝫ rn̄dit. Etquid vultis. qͥd queritis? Cor meū ⁊ caromea exultauerūt in deū viuū. Cōgruit idqd̓ ſequit̉. Altaria tua dn̄e v̓tutuꝫ. ſuppleꝯtulert hāc eleuatōꝫ. Tale aliqͥd de ſctōthoma referūt cuiꝰ corpꝰ etiā ꝯtēꝫ latō leuabat a t̓ra. Sic in beatis pnīe ſpecul̓ mariamagdalena ⁊ maria egyptiaca factū legimꝰQuid de ip̄a nr̄a iuuencula tympaniſtria.Exultauit inqͥt .i. extra ſe ſaltauit ſpūs meꝰin deo ſalutari meo. Sil̓e aliqͥd ſenſit augqͥ deo loquēs ꝯfitebat̉. Introducis me aliqn̄ in affectū quēdā inuſitatuꝫ valde. quiſi ꝑficiat̉ neſcio qͥd erit ꝙ iſta vita nō erit.ſed reſorbeor. Hec eſt aſcenſio in deum quaꝫ petebat qͥ dicebat. Quis dabitmihi pēnas ſic̄ colūbe ⁊ volabo ⁊ reqͥe ſcā?Oro q̄ ſunt pēne tales? niſi ip̄a cōtempla-

jK 3