Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Bernardo

48

nauit. De quo vere dictum eſt. Fortis vtmors dilectō. Perpēdo quō euatata eſt inme dilectio ⁊ delectatio quelibet corꝑalis:an̄ ad cibum ibam ſicut ad tormentū. qn̄ſagimine concreto incaute oppoſito vſusdiuſum ꝓ butyro. Qn̄ ſubinde ad ipſa luxurie blandimeta ego vel ſola recordatiōecōcutiebar horrore abominās ea tanꝙͣ ſaniem putrem feditāqꝫ. Emortua igiturveterana carne mea felici morte. q̄ vitā nōabſtulit ſed mutauit quatinus renouaret̉ſicut aquile iuuētus. Amorē dei pridē cōceptum enixa eſt aīa mea: obſtetricāte pnīacum ſuis ſodalibus. Succeſſit in ſcd̓a ſcola / meditatio ſedula famulatrix. que natoamori/ lāctātis ac gerule fungeret̉ officio.Eſt itaqꝫ meditatio fortis vehemēs atqꝫ ꝑſeuerās mentis intentio ad aliqd̓ inueſtigandū. Nonne fortis ac vehemēs attētioq̄ pōt mel ſugere de petra. oleumqꝫ de ſaxoduriſſimo ad amoris ſui nutrimentū. īmoad raptum facit. Eſt aūt raptus vehemēsoccupatio virtutis ſuꝑioris cū totali ceſſatione virtutū inferiorū aūt ſaltē cū debilitatione notabili. In hac meditatiōe iuxtaalterū typū exardeſcit ignis diuini amoris: ꝓph̓a dicente. In meditatōe mea exardeſcit ignis. Hoc ſit valido fletu aſſiduecōſideratōis. ſtringēte ⁊ vniente virtuteꝫtotā ignis huius. qͣtinus ex materia iamp̄parata ⁊ qͣſi deſiccata ab humore groffocarnalitatis flāma purior erūpat ⁊ emicetHec meditatio nōne mihi ſatis ab adol̓eſcentia familiaris extitit qn̄ frequēter ea qͦcorporeos ſenſus circūſtabāt/ me compellebat vel ignorare vel ꝓrſus negligere. Teſtudo ⁊ feneſtre celle nouiciorū ⁊ lacus lauſane ⁊ cellam ti mei ⁊ alia multa fidemhinc faciūt quorū mihi cōſideratio nullaerit. Hinc mihi ſolitudo placens hincinter quercus ⁊ fagos magr̄os ⁊ doctoresmeos gratior ⁊ crebrior illa ꝯuerſatio meaillic ea oīa q̄ fomentū p̄ſtant amori diuinocolligebā. ſugebā. dirigebā. aut iam collecta reuomēs ruminaba. quorū odorē poſtmodū dedi/ ſcriptiſqꝫ reliqui p̄ſertim ſuꝑcātica. ⁊ in meditatōibus. Ego quip Cpe mecū ipſe ⁊ ad deū nūc hoc nunc illo.mō meditās fabulabar. Quis ego ſū dn̄e.Quis O rex vniuerſe creature vt digneriſ

te amari a me? Quid dico digneris. cū tuaipſe terribil̓r iubeas vt amē te. et minarisęternas miſerias ſi n̄ amauero te. Te quēamare fructus ſummus ē. ſumma nobilitas. ſuauitas incōp̄henſibilis ē. iocundimmaqꝫ dulcedo. Iubeas vt diligā te. Diligam te igit̉ dn̄e fortitudo mea. diligā nonꝙ amore meo egeas. ſꝫ qꝛ idip̄m vis ⁊ iubes. fiat qd̓ vis. fiat qd̓ mādas: exurge dn̄ein p̄cepto qd̓ mandaſti. diligat te quicqͥdin me eſt. tota virtus mea. totū cor meū. tota aīa mea. deſideret teip̄m qͥ totus es defiderabilis. amē te totū cui me totuꝫ nec ſel̓debeo. Nā debeo qꝛ nihilerā ⁊ feciſti medebeo qꝛ ꝑieram et reformaſti me. mileſiesmortē meruerāt pctā mea. ſꝫ debeo milleſies et ampliꝰ. qꝛ mīa tua magna eſt ſuꝑ meet eruiſti milleſies aīam ex inferno inferiorietiā aīa mea tepida ⁊ euomi digna. aīa arida nimis in amore dei tui. aīa ingrata bn̄ficijs eius. Appello te. rn̄de mihi. ſi quiſpiam amore tuo ſic arderet vt oīa largiret̉ tibi gratis. nōne diligeres eū. Quid ſi vltraoīa ſua donaret ⁊ ſeip̄m nec ſolū donaret/ſꝫ inſuꝑ ꝓ te redimēdo a morte mortē ip̄eduriſſimā vltro p̄ferret. nō adeo obduruiſti/ vtpoſſes tale ſic amātē reamare. Atuero deus tuus ille talis eſt. qui nō puſilla aliquā bona ſed hoc celū hāc terrā hoc mare ⁊ oīa q̄ in eis ſunt/ tibi cōtulit. ſed ⁊ proprio filio ſuo nō peꝑcit. inqͥt apl̓s ſuus. ſꝫꝓ nobis oībus tradidit illū. quāto magisnō oīa etiā nobis cū ipſo donauit? Atrn̄debit fortaſſis tua vel ingratitudo velauaricia nō mihi ſoli inquies iſta donataſunt. ꝓpterea non ſunt amoris erga me ſingularis indicium. Falleris anima mea ſciueris quia tibi multo copioſius beneficiūcollatum eſt. Itaqꝫ finge tibi vnice hoc celum ⁊ hanc terram datas eſſe. deum inſuꝑꝓ te ſola redimēda carnē ⁊ mortē ſuſcepiſſe. nunquid ſolitariū hoc munus grandemalles eſſe ꝙͣ cū multis? Nunquid hoīmoīm parentū ⁊ affiniū. nunqͥd etiā angelorum conſortio/ velles non gaudere? Nunquid eligeres munerū tuorum nullos eſſeꝑticipes? Non ita ſapis aīa mea/ vt hoc ſapis. Cur gͦ nō diligis diligentē te/ ⁊ talē eētalit̓ diligētē. qͥ amari ſe ⁊ iubet aucͣte ⁊ rogat caritate. aduerſitate cogit. allicit ꝓſꝑ