Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo dominica

pati ſeruos nō faciat. famē. ſitim. frigora.ſeuiciā cęli. aeriſqꝫ intēperie. ignominias.ꝓbra. ꝯtumelias. duriſſima deniqꝫ ſeruitute humeros p̄mit. ſarcinas auget. in ferrū: in ignes. ī ꝑicula oīa neqͥter īpellūt. Ettn̄ apud cupidos hec pati ludus ē. vt gloriunculā aliquā. aut fedā delectatiunculaꝫadipiſcāt̉. ſiue vt aliꝙͣto opulētiores fiantīmo certe vt egētiores. vt inglorij ⁊ cruciādi ꝑpetuo remaneāt Cur charitas idip̄meffice̓ nō poterit qd̓ tā leuit̓ p̄t cupiditas?Id qd̓ md̓s/ cur deꝰ nō poterit? Certebona tm̄mō ⁊ integra aſſit volūtas. Oꝑet̉iuuenis ꝯſtant̓ qͥde ⁊ ꝑſeuerant̉. ne honeſtū pͥncipiuꝫ infamis dederit finis. Et ne(vt Oratius ait) atrū. Deſinat ī piſcē mulier formoſa ſuꝑne. Oꝑet̉ feruent ſenex. etinſtar ꝑegrini/ diei iacturaꝫ celeriori curſucurrētis oꝑi bono totꝰ inſiſtat. Ponat̉ an̄oculos p̄miū pollicētis. minantis terror ⁊oīm ꝓ qͥbꝰ hūana mortalitas torq̄t̉ atꝫ cruciat̉ inaniſſima ⁊ vēto ſimillima vanitas.Nemo miſſionē ſuā ſpernat ſꝫ aīaduertatquēadmodū vox illa gr̄am notat p̄cipuāMiſit illos ī vineā ſua. Ubi nota bn̄ adp̄dicta ſūmi pr̄iſfamilias mirādā bonitatē. Nā ſalubrit̓ nos dirigēs miſit. dn̄s miſit me ī bethel. iiij. Reg. ij. Bethel aūt habitaculū dei interp̄tat̉. Ecce ſalubris directio. Sūmi pr̄iſfamilias gratā bonitatē. qͣſingularit̓ ē eligēs illos .ſ. oꝑarios. Elegitrex ſalomō oꝑarios de oī iſrl̓. iij. Re. v. Ecce ſingularis electio. Tercio ſūmi pr̄iſfamilias magnā curialitatē q̄ grata ē alliciēsī vineā ſuā. Uocabit vir .ſ. xp̄s amicū ſuū.i. xp̄ianū ſubtꝰ vineā ſuā. Zacha. iij. Aliarealis hoꝝ triū ꝯcordia/ hr̄ ad Rom̄. viij.vbi apl̓s ait. Quos p̄ſciuit hos ⁊ p̄de. ⁊cͣ.Finita igitur ſecūdaor̄one terciā ſubiūgo q̄ eſt de vinea ſapientie vt eam diligamus. ⁊ Uiſqͥs adeſt qͥ celeſtē beatāqꝫ vitā in t̓ra q̄rit ⁊ mores priſcos cupit mutare ſapīe vineā petat ⁊ poſt terguꝫmiſſis terrenaꝝ curaꝝ vrbibꝰ/ eiuſdē ſe cultui deuoueat. Nulla oblectatio maior. ſꝫnec purior vlla exercitatio aut fructuoſioraut viro generoſo ac libero dignior eſſe p̄t.nō munꝰ vllū pene gradiꝰ ab īmobili deo

hoībus datū eſt/ ꝙͣ ꝙ in hanc eos vineaminitū ⁊ ingreſſū p̄ſtat cuiꝰ culturā p̄poſuitſapiēs ſedibꝰ ⁊ regnis. Sctē id qͥde. cū ipſametſacre ſapīe vitis/ oblatū ſibi regnū ꝯtēpſerit. vn̄ Iudicū. ix. Locuta ſunt lignaad vitē īpera nobis. Que rn̄dit. Nūqͥd poſſum deſerē vinū meū. qd̓ letificat deum ⁊hoīes. ⁊ int̓ ligna cet̓a ꝯmoueri. Magnifica ꝓrſus rn̄ſio. Sꝫ qd̓ ē vinū hoc qd̓ letificat deū ⁊ hoīes? Sane ītelligētia ſpūal̓ ſacre ſcripture. qꝛ ſcpͥtura cū ꝑ torcular vehemētis ſtudij ꝯprimit̉ ⁊ ꝯſtringit̉. vino ml̓tiplicis intelligētie ſpūalis exuberat. qd̓ letificat deū. naꝫ ferues inde deuotio orit̉. qͣinebriatꝰ d̓s exhilareſcit ⁊ liberalis efficit̉.adeo vt inſtar regis aſueri ipſi heſter q̄ aīedeuote typū gerit qͥcqͥd petierit ilico ſe daturū polliceat̉. Heẜ. iij. Letificat v̓o hoīesob doctrinā ſalutiferāqꝫ bibūt. obliuiſcūt̉egeſtatis ſuę ⁊ pauꝑtatꝭ. vt notat̉ Prouer.iij. Bibito em̄ modeſte hͦ vino toti terrisdeſpectis in celū rapiūt̉ leticie. Alia cā eſt.nā ſpūalis aīeʳ morbos atqꝫ vulnera/ vinūhoc doctrine ſctē curat. quō ſanaſſe legit̉ ꝑvini ſuꝑ infuſionē ſamaritanū hoīeꝫ qͥ deſcendēs de irl̓m in iericho incidit in latrones Lu. x. Hoc vinū ē ſinceꝝ ſubtile a tꝑatiſſimū. qd̓ ipſam dn̄i ſabaoth/ vineam/ eccleſiā .ſ. hactenꝰ aluit ⁊ qͦ potata ac nutritaintantū adeo robur viteqꝫ p̄celſā excreuitmagnitudīe. Hāc vineā viri olim eccl̓iaſtici ſolā colebāt. hāc amabāt. ī hac exercebant̉. Sꝫ heu qual̓r ⁊ ꝙͣmutata reꝝ faciesꝙͣ aduerſo ſidere. īmo ꝙ ꝑuerſo ſcelere in ꝯͣriū v̓ſa ſunt oīa. Que dudū ſola viris ſūmis in honore erat. nūc ab hoīm infimishr̄ ꝯtēptui. ⁊ iam apud nōnullos (qͣs magnus ille ē celo d̓s male ꝑdat) in fame ⁊ dedecoꝝ nomen ē. ⁊ florentē eiꝰ odorē quēadmodū vene nifera aīalia ferre neq̄unt ⁊ raros eiꝰ cultores ridēt ⁊ in fabuloſū ſuū vertūt iocū. Curita? Eo .ſ. ꝙ nudi ac inopeseis videāt̉. nec īfames diuitias hn̄t / malisartibꝰ fraude dolo rapinaqꝫ ꝯqͥſitas ꝙ inſuꝑ bn̄ficijs carent q̄ taliū īportunitas. nedica indigniſſima p̄uerſitas ſurripit et excorquet. Hinc vinea ipſa ſapīe raris colonis excolit̉ At v̓o creberrimis viticolismūdane ac dyabolice ſapīe vites frequentant̉ ⁊ obſtrepūt. qͣꝝ vinū groſſum ē rude