Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De omnibus ſanctis

46

nem. quo pacto noͣ intelligunt qm̄ ideo ſaltem lugere deberēt vt ꝯſolarent̉. Experiāt̉licꝫ quata ē in luctu bona iocūditas ꝙͣuiscortex amarus videat̉. Aut ſi nōdū iſtudexꝑti ſunt vel exꝑiri noſūt. credāt expertis.credāt demonſtratiōibus ph̓icis. fidem habeāt his oībus qͥ ſicut ſoli vtrāqꝫ ꝯſolationem exꝑti ſunt carnalē pͥmitus. poſtea ſpiritualem. Ita ſoli d̓ vtraqꝫ certiſſimum exmutua collatiōe ferre pn̄t iudicium quemadmodum fuit Augꝰ. ⁊ aliorū plurimi. qͥbus guſtato ſpū cōtinuo deſipuit omniscaro. ⁊ horrori etiā fuit. Et audi ex me. parum em̄ eēt autoritas in experiētia mea ſedexpto crede. Dic tu nobis Bern̄. Quid dehac ꝯſolatiōe iudicas? Qui ſel̓ in contemplatiōe diuinā dulcedinem deguſtauit. neſcio an ipſā gehēnā ad tp̄us horribilius experiri penalius ve ducat ꝙͣ poſt ſpūalis ſtudij huius deguſtatiōem aūt ſuauitatē/ exire denuo ad moleſtias carnis ⁊ ad carnaliūſenſuum tumultus. Hoc expertiſſimus talium ⁊ teſtis veraciſſimus dixit cui diſcredere nefas ē. Sꝫ his auditis ſuſpirat.ꝓtinus aīa ad hſolatiōem hāc hn̄dā.vt igit̉ lugeat neceſſe ē. Sꝫ lugere volo in qͥes nec valeo. quaſi vicꝫ nula ⁊ nō penitusvberrima eēt fletus materia et eo maior qͦminus flet̉. Nihilominus accipe ꝯſiliumtu hodie ad aliquē ſāctoꝝ ꝯuertere. vt tibigr̄am hāc luctus ſua impetret or̄o? percutiat deus ſiliceꝫ cordis tui v̓ga diſcipline; vtinde ꝓfluāt aque ſuauiſſime ⁊ largiſſime.ſic em̄ a beata illa/ q̄ fletu diluit maria magdalena. quidā luctus gratiā obtinuit ẜmnarratione Guilhelmi pariſien̄. in rhetorica ſua diuina. q̄ in hac materia/ ſicut et aliemeditatiōes ſāctoꝝ/ plurimū eſt idonea ꝓꝯcuſſione mentis ad luctū. Ecce ꝯſtituamus an̄ ꝯſideratiōis nr̄e oculos nō ī tranſitu ſed in ꝓfundo fixoqꝫ intuitu ad quidgeniti ſumus. qͥd et vbi futuri ſumꝰ ignoramus. Quid ſi abeſſe cōtigerit ꝓpter momentaneā delectatiunculā ab eterno ꝯſortio beatoꝝ. quāta eēt illa cōfuſio deus miſericordie. quāta deſolatio. Ite maledictiin ignē eternū. Si flet̉ lachrimis amiſſa pecunia veris. ſi mors amici/ pene nos exanimat. ſi qualecūqꝫ infortuniū nos tꝑale conturbat. Hec oīa ad aīe nr̄e mortē quātula

ſunt. Quale portētū eſt geſtare ſecū funusaīe ꝓprie; nec iā geſtare ſed trahere ad ſepultura infernalē. ⁊ inſtar frenetici inter ꝓpriāmala ridere ⁊ iocari. exemploqꝫ vituli quiducit̉ ad mortē petulco vanitatis pede ſaltare. Nōne p̄terea gaudiū pn̄s ſicut pūctꝰeſt/ a quo linea miſerie trahit̉ in infinitumEt qͥ ducūt in bonis dies ſuos in pūcto adinferna deſcēdūt. Luctus bonus/ ecōtra lineā deſcribit gaudioꝝ ⁊ ꝯſolatiōis ſine termino duraturā. qm̄ breue hic ⁊ momentaneū tribulatiōis in nobis ſupra modū immenſū glorie pōdus oꝑat̉ in nobis. ꝑ gratiā/ ⁊ in futuro ꝑ gloria p̄ſtāte eo qͥ eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Alius ſermo factus īdie oīm ſāctoꝝ ꝑ eundē Cancellariū.Xultate qm̄ merces vr̄a copioſa ē in celis. Math̓. v. et ſnīaliterLuce. vj. Soctiſſimi ⁊ ſapientesviri. venite exultemus dn̄o. qm̄hoc habꝫ hoīm coīs natura. vt de pr̄ia ſuaneſcio qua dulcedine cūctos loqͥ parit̓ audireqꝫ delectet. Nō degeneremus igit̉ abhoc pio naturaliqꝫ deſiderio dū d̓ illa mercede celoꝝ q̄ vere pr̄ia noſtra eſt. pr̄ia finalis ⁊ eterna ſermonē facere inſtituimꝰ. Nemo claudat aures vl̓ alijs tumultuoſus exiſtet. obmuteſcat garrulas ſūmurmuranspuerilis ſibi latio q̄libet ꝯticeſcat. quintiāſecluſis ad tp̄us reiectiſqꝫ oībus ad animeoſtiū pulſantibus audiamus ⁊ exultemusqm̄ merces vr̄a copioſa eſt in celis. Qd̓ vtagere ⁊ loqui digne poſſimus diſpenſatricem mercedis illius exorātes ſalutemꝰ ꝑ illud angelicū Aue maria ⁊cͣ. Exultate.niā merces vr̄a copioſa ē in celis. Si apuoincredulos ⁊ vere religiōis exꝑtos hn̄dusmihi ẜmo eēt eniti primū oportꝫ argumētis ſtabilire mercede iuſtis. ⁊ reprobis ſuppliciū poſt hāc vitā non deeſſe. Quiſqͥs em̄hoc vel negat vel in dubiū reuocat/ cetera q̄de v̓tutibus ac pietate diſſerueris/ facile cōtemit. Atuero/ melius nūc mecū comprehendioſiuſqꝫ agit̉ qͥ orationē facturus ſuꝫ/viris xp̄iana fide ac pietate diligēter imbutis. qͥbus certe ꝑſuaſū eē debꝫ ⁊ fixa credulitate ſtabilitū; qm̄ qui bona egerūt ibuntin vitā eternam. qui v̓o mala in ignem eteꝫ