eiuſdem ſermonis

4 4

ſtremo oēs quos alia vrgens decentior occupatio non detinet/ quoꝝ nō eſt tm̄modoſe ſed alios in viam mandatoꝝ dei deducere? Et cum rationē afferre eniſi fuerint antalis ſit que eos graui culpe non ꝯdemnetip̄i viderint/ fateor nō video. Hoc vnū video/ tutius ſalubriuſqꝫ ⁊ viris eccleſiaſticisdignius eſſe theologie ſtudiū atqꝫ abqꝫ ſuſpitione cupiditatis modice fidei et parueſpei remotius. Et certe alia nulla vt iſta vtſcientia eſt hominū directiua incitatiuaqꝫad ſanctos mores viciorum coerciua ⁊ adſuam felicitatis domū compendioſiori tramite perductiua. Non aſpernandū eſt teſtimoniū Ecc̄i. xxiiij. Qui operant̉ in menon peccabunt/ qui elucidant me vitā eternam habebunt. Odium ergo ⁊ raritas ꝑſcrutantium legem domini/ ſignum ē paucitatis ſaluandoꝝ ⁊ modice fidei in multꝭeccleſiaſticis rectoribus. ⁊ non tm̄modo ſignum ſed etiā cauſam. ¶ Quo contra hocinterim grande ſolacium eſt abiecttōi ⁊ inopie theologoꝝ ꝙ ſalutis viam noſcunt ꝙdeum ducem aſſidue in via ꝑegrinatōnisſue loquentem audiunt. Uetus nanqꝫ Laberij ꝓuerbiū eſt in ſaturnalibus a macrobio poſitum. Comes facundus in via provehiculo. Et quis eſt deo in ſacra ſcripturaloquente comes facūdior? Et hoc nō parui exiſtimabat ſapiēs. Sap̄. viij. Erit allocutio cogitatiōis ⁊ tedij mei. Et infra. Intrans in domum meam requieſcā cum illaNon em̄ habet amaritudinem conuerſatio eius ⁊cͣ. ¶ Ceteꝝ ꝙͣ p̄clara hoīs laus ēqui vere dicere poteſt apud ſemetipſum ꝓlaude ſua illud qd̓ dicere lucillum. Senecamouerat de naturalibus queſtiōibus. li. x.Ego liberalibus ſtudijs me tradidi ꝙͣuispaupertas al̓s inuaderet ⁊ ingeniū obduraret. vbi p̄ſens ſtudij p̄cium eſt ad gratuita carmina defleri me ⁊ ad ſalutare ſtudiūme contuli. ¶ Intellexiſti arbitror qͥs tibi in tuam felicitatis domū vadēti/ duxſequendus eſt/ qꝛ dn̄s ſolus non mundusqui cecus eſt. non diabolus fraude plenusnon brutalis appetitus peſſime laſciuienspetulans atqꝫ diſſolutus. Aduertiſti p̄tefea qualis via vadēda tenendaqꝫ eſt. quiamandatoꝝ dei non via hominū humanarum ve adinuentionū. Felicem te/ ſi credi-

deris. me aūt in dn̄o gloriabundū ſi oransexorauerim. Ꝙ ſi effeci/ magna documentoꝝ faſce liberatus ſum. Nā de reliqͥs mōvicꝫ ambulandi. d̓ hoſpitij ſocietatiſqꝫ eleqͥctione. de vie tolerantia ⁊ ſil̓ibus ſcrutatiomandatoꝝ dei te reddet ꝓuidū ſagacē doctiſſimum. ¶ Poſtremo illud vnū de domus in quam vadis ꝯditione/ perſuaſumhabeto. Illam niſi auro gēmis ve radiantibus ſed materie celeſtis p̄cioſitate eē cōpoſitā. Cuius incole nō gule nō voluptatibus carnis ve illecebris vacāt. Etem̄ domus talis porcoꝝ eēt nō hominū. Cur itaqꝛ homo qui dicit p̄ſtantiſſimā hoīs naturam eā ſupra porcinos affectus nō collocatneqꝫ nobilitat. Quo pacto? Quia ſi vocemporco p̄ſtiteris. nō aliud ab iſtis ꝓ ſummaiocūditate requiret. Qualis ergo beatorūfelicitas eſt; ſanctiſſima ꝓrſus iocundiſfima ⁊ digniſſima q̄ in oꝑatiōe optima/ optime potētie. reſpectu obiecti optimi q̄ deusē reponit̉. Que oꝑatio optima ē? Contemplatio diuinitatis intuitiua cū quietatiuaeius fruitiōe. Que optime hoīs potentie?Intellectus ⁊ voluntas. Quāobrē? Quiaip̄e nos ſuꝑ bruta ſole eleuāt ⁊ dei capacesefficiūt. Quid d̓ potētijs ſēſitiuis. Nūqͥdſaltē ip̄e voluptatibus ꝑfruent̉ ꝓprijs ī obiectis? Minime Que rō? Prius em̄ aquaigni copulabis ⁊ incompoſſibilia ehymeremēbra compones. ꝙͣ cū voluptate felicitatēꝯſocies. Quare ſic? Guſtato quippe ſpiritu deſipit oīs caro. Quare neceſſe eſt ſuꝑiorum potentiarū delectationē illam q̄ inferiorē extinguere? qm̄ in eis ex ſuꝑioꝝ felicitate incomꝑabilit̓ amplior ꝙͣ ex eoꝝ obiectis ꝓprijs accreſcit iocunditas. Ex quovideri poteſt maiorem eſſe delectationemin ſenſibus beatorum/ ꝙͣ ſit dolorum acerbitas in corpore damnatoruꝫ. ¶ In hocautē loco grauiſſime inculpādus ē Auicenna qui. ix. metaph̓. ſue vltime poſuit ꝙſapiētibꝰ theologꝭ ml̓to magꝭ cupiditatꝭ ſitad ꝯſeq̄ndū felicitatē aīaꝝ q̄ ē ꝯiūcta pͥmev̓itati ꝙ corpoꝝ Ab illo tn̄ porcino machomeri ſui ꝑadiſo nō ſeq̄ſtrauit ſnīaꝫ Te aūtint̓rogo vir diſciplina ⁊ ph̓ica eruditōe plenus; ſi hoīes īmortales eſu ⁊ potu delectabunt̉ in ore? Fateris. Eſurient ergo ⁊ ſitient neceſſe eſt ⁊ canto intenſius quanto eia