Eollatio

men erit de vnienda reſartiendaqꝫ eccleſiedomo v̓bū facere. Adeo res ī malo loco ſica eſt. adeo nō miſeret̉ om̄ipotēs; deſꝑationi ꝓxima miſereat̉ inqͥt. ¶ Et putas miſerebit̉ d̓s; ⁊ hoc impetrabit ceruix nr̄a et corꝯtumax. qͣ tot malis p̄ſſa ⁊ obruta n̄ deijcit̉nō humiliat̉. non ad dn̄m ꝯuertit̉. Monſtra ſi potes quot ꝓceſſiōes orōneſqꝫ generales ad d̓ine miẜicordie imploratiōꝫ celebrate ſt̓; q̄ indicta ieiunia. qͣlis ad extremūmoꝝ emendatio? Relege tn̄ ſingulas in biblia de iudeis hiſtorias. ille te docebunt ſineſcis nūꝙͣ eos a tribulatiōibus ⁊ ſciſmatibus qͣs plurimas ꝑpeſſe ſūt fuiſſe liberatos. qͦuſqꝫ in ſacco ⁊ cinere humiliarent̉. qͦuſqꝫ orationū generaliū ⁊ ieiunioꝝ frequetia diuinā placarēt offenſā. Ita ē pͥma ⁊ recta pacis adipiſcēde via. potius ꝙ per indigna potentiū ꝓmotione aut matre ſāguineū. iij. Regꝭ. xij. Nō aſcēdetis neqꝫ bellabitis ꝯͣ fratres vr̄os filios iſrl̓. reuertat̉ virin domū ſuā. vulnus em̄ antea fomētꝭ ſuauioribus temptādū eſt. ꝙͣ viuā ferro carnēreſecare. ne obtingat illud Lucani. exceſſitmedicina modū. ¶ Sꝫ ꝑ viſcera miſericordie dei nr̄i miẜamini tādē qͥcū ꝙ poteſtꝭ etdebetis atqꝫ ſuccurrite. Ite in vr̄am eccl̓iedomū ⁊ molli pectore pijſqꝫ oculis deſolationē eiꝰ inſpicite. accingimī velocit̉ ⁊ virilis generoſiqꝫ animi robore. ad defenſiōeꝫeiꝰ ex aduerſo ꝯſurgite. Audete tādē aliqͥdvr̄a v̓tute dignū qd̓ oīs etas celebret. qd̓ faciat vos fama ſuꝑ ethera notos. qd̓ ad vltimū et̓na vos felicitate coronet. ¶ Difficileē fateor. ſed tēdit in ardua v̓tus. Aderitqꝫauxiliator dn̄s mox vt bona ceperitꝭ. Sinaūt. rōnē date quo pacto de eccīa viuitis.cur talētū a dn̄o diſpēſādū ſuſcepiſtꝭ? Nulla hic vulnera tolerada ſūt nulla mortꝭ. Ethec tn̄ ſi exigerēt̉ ꝓ gregꝭ ſalute ſubeundaerāt. Exculatio nulla eſt ſi vr̄is oꝑbꝰ. īmonō vr̄is ſed xp̄i. ſi honoribꝰ fictis. ſi caducꝭſedibꝰ in tāto viuētiū ⁊ mortuoꝝ diſcrimīeꝑcitis. Mea qͥdē opīo ꝙ hi qͥ ꝑ negligētiāvr̄am in inferno purgatorio ve torquetur.acerrima vos lamētatōe an̄ iudicē expaueſcēdū exaudiēdi accuſāt ⁊ inculpāt. Et qͦfugietꝭ cū vindicta aduenerit infeliciſſimiqͣlit̓ horrēdas dei viuētis manus euadereꝯfiditis ꝑditiſſimi hoīm? O hoīm inquā

ꝑditiſſimi qualit̓ euadere ꝯfiditꝭ? ¶ Atuero timeo ne incaſſū v̓ba fiāt ne abſētibꝰ/⁊ ſurdis/ et (vt grecū ē ꝓuerbiū) aſino lyratāgat̉. Et qn̄ ſic ē vendāt rapiātꝭ lacerent/diſſentiāt/ pugnēt / ꝑiurēt/ et eccleſiaſticamdomū ꝑiculis expoſitā deſertāqꝫ relinqͣnti⁊ ita hercle relinquūt plurimi ⁊ in alias domus ſe trāſferūt. ꝓpterea obſurdeſcūt eccīeclamoribꝰ/ doloribꝰ et erūnis. ¶ Et ī quasdomos abierūt. ſi int̓roges rn̄derē (ſi resiſta laſciuie pateret) ip̄os ad viſendas poetaꝝ domos emigraſſe. ¶ Quoſdam apudUirgiliū .j. eneid̓. in temulā eolij vētoꝝ regis domū. Et hi it̓ qͥ aſſiduis ſuꝑbie flatibus tumēt/ vel vt euāgelico exemplo vtar.qͥ arūdo ſt̓ vēto agitata aut qͥ nauiculā petri in hoc mūdo ſali vaſto turbine illidūtſcopulis/ et in rapidos ſciſmatū fluctꝰ obuoluūt peneqꝫ demergūt. ¶ Alij apd̓ Ualeriū fluctū in argumanticon male iocundā ſpurcide venerꝭ domū frequētāt. qͥ libidinibus ob ſcenis īmerſi illas deſꝑataꝝ libidinū vel voluptatū voces egerunt. Exiguū et cū tedio ē tp̄s vite nr̄e. Uenite igit̉fruamur bōis q̄ ſūt nō nos p̄t̓eat flos tꝑiscoronemꝰ nos rōẜ an̄ꝙͣ marceſcāt nullū ſitpratū qd̓ nō ꝑtrāſeat luxuria nr̄a. Sap̄. ij.¶ Quoſdā ſuſcipit Ouid̓. li. iij. metamor.in atrā domū luminātꝭ meridie/ qͥ bonorūlaudibus intabeſcūt et neq̄unt cū eis qͥcꝙͣpacifice loqͥ. Gen̄. xxxiij. Sil̓es ſauli qͥ nonrectis oculis aſpiciebat dauid. j. Regum. xPartēqꝫ collocat idē ouid̓. li. xj. in ſaporifera in habitis in ſomni domo qͥ cum fatuisv̓ginibus dormitauerūt oēs ⁊ dormierūt.¶ Ab eodē introducit̉ ꝑs altera in egenāmarcide famis domū. li. viij. Quos auri ſacra fames macerat ⁊ exangues reddit. ſꝑqꝫauidis faucibus auꝝ hyantes. qꝛ non implet̉ auarus pecunia. Ecēs. v. Incolūt nōnulli (apud Statiuꝫ. theb̓. li. vij.) ferreascruēti martis edes. De qͥbus dici p̄t illudij. Mach̓. ix. Bella nutriūt ⁊ ſeditōes mouent. Cōtras quos psͣ. imp̄cat̉. Biſſipa gētes q̄ bella volūt. ¶ Alijs placet ſtrepidula loquacis fame domus. Math̓. xj. Quicū athenienſibꝰ ad nil aliud vacāt; niſi audire aūt dicere aliqͥd noui. Actꝭ. vij. Et vtNaſo ait. milia rumoꝝ ꝯfuſaqꝫ v̓ba volujtiettant. ¶ Aemū qd̓ mireris quib