Dn̄ica ſcd̓a poſt paſcā
Turtius armatꝰ eqͦꝯcito in abruptū terrehiatū ſe p̄cipitē dedit. Propriū filium ꝑemit maulius torquatus. Duo detij fauentes oraculis vt exercitii liberarent ſe morti ſpontanee deuouerūt. Regulus ad crudeliſſimos hoſtes ne idē violaſſe putaret̉redijt intrepidus. Fabriciꝰ ꝓ quarta parteregni pirrhi regis epyrotaꝝ a rhomana ciuitate neqͥt auelli. Cathōe iulio ceſare ſb̓deret̉/ ꝓpria manu e pectore vitā extraxit.⁊ v̓bis vtar Senece. jͣ. epl̓aꝝ. epl̓a. iiij. Alius an̄ amice fores laq̄o pepedit. Alius ſe p̄cipitauite tecto; ne dn̄m ſtomachantē diutius audiret Alius ne reduceret̉ e fuga ferrū redegit in viſcera. ¶ Hec ⁊ ſil̓ia qͥſquiſqͥ ad eterna ſuſpirat/ ꝓfunda mente inſpexerit delicatā vt arbitror cōprimet querelam. ſueqꝫ ni fallor pudebit deſidie ¶ Properate igit̉ nec vt inertis ꝑegrini mos eſt/diuturnitatē tꝑis vobis ꝓmittite. Inſpiciatur rerū veritas. nō multorū error autrumor impiorū. qͥ vt ſcribit̉ Sap̄. ij. dicūtapud ſe cogitantes nō recte. Exiguū ⁊ cuꝫtedio eſt tp̄s vite noſtre. nō eſt refrigeriuꝫin fine hoīs. et nō eſt qui agnitꝰ ē reuerſusab inferis. qꝛ ex nihilo nati ſumꝰ ⁊ poſt hͦerimus tanꝙͣ nō fuerimꝰ. ⁊ ſpūs diffundetur tanꝙͣ mollis aer. ⁊ nemo hēbit memoriā oꝑm nr̄oꝝ. Uenite ergo ⁊ fruamur bonis q̄ ſunt. ⁊ vtamur creatura tāꝙͣ in iuuētute celeriter. Uino p̄cioſo ⁊ vnguētꝭ nosimpleamus et nō p̄tereat nos flos tꝑis. coronemus nos roſis an̄ꝙͣ marce ſcāt. Nullū pratū ſit qd̓ nō ꝑtranſeat luxuria noſtranemo noſtrū ſit exors luxurie nr̄e. vbiqꝫ relinqͥmus ſigna leticie. qm̄ hec ꝑs nr̄a ⁊ heceſt ſors nr̄a. ¶ Nō vos ad emulationē ꝓuocēt tā nefāde carnaliū ſnīe. ſuoſ toto impetu totoqꝫ malignitatis odore brutalesꝓſequant̉ affectꝰ. nec ꝓſeqͣnt̉ mō ſꝫ incitēt⁊ euocet. ī ſpurcitijs. ī cubilibꝰ. ī īpudicitijſbreuē hāc tranſiliāt vitā. ſuas ſibi diuitiashabeāt. ſuos mores. ſuas voluptates. Nōpe quas eternas vellēt diuitie abibūt. ⁊ ip̄equibꝰ maxīe aſtricti ſūt voluptates fugietAt qͥbꝰ caruiſſe cuꝑēt puerſi mores ſtabūt⁊ comitabunt̉ inuitos. Cūcta hec que illoſvulgo mirabiles on̄dūt momēto tꝑis euaneſcūt. ſub impia formidīe viuūt. ſi illa peecerit mors nō ꝑcet. ducūt in bonis dies
ſuos. ſꝫ expectare paululū/ ad īferna deſcendent. ¶ Quāobrē deuoti fideles ꝑegriniqͦs p̄cioſiſſimꝰ agni immaculati regenerauit ſanguis/ ſi pctā tāꝙͣ hoſpites peſtifēosexpuliſtis. ſi nō tm̄mo pctā ſed affectū etiam ꝓpoſitūqꝫ peccandi qͥ vtiqꝫ ſine peccato non ſunt bona fide deſeruiſtis/ ſi ꝑ ſinceram fidē reſurrectōis dn̄ice ꝑticipes effecti eſtis. ſi ꝑ vnā ſpem vos īdubitant̓ r̄ſurrecturos expectatis. ſi poſtremo ꝑ charitatem ⁊ gr̄am cū xp̄o cōſurrexiſtis? que ſurſum ſunt querite vbi xp̄s eſt in dextera deipatris. Querite inꝙͣ in pn̄ti ꝑ bonoꝝ oꝑm⁊ meritoꝝ abundantiam vt cōp̄hendatisin futuro ꝑ gloriam. quā nobis preſtare dignetur. qui mortuus eſt ⁊ reuixit dn̄s nr̄ isſus chriſtus. Amen.Finit.Sermo in cōcilio reGmenſi ꝑ p̄fatū Cancellariū Pariſien̄. faꝘctus. Anno dn̄i. M.ccccviij.Onus paſtor aīam ſuā datꝓ ouibꝰ ſuis. Originalit̓Math̓. x. ⁊ recitatīe in euāgelio dn̄ice currētis pn̄tialiter lecto. Aīaduerte nūco bone paſtor. O reuerendiſſime pat̓ ſctē ſedis huiꝰRemen̄. antiſtes. Aīaduerte tu qͥ aīaꝫ tuāhēs ꝓ ouibꝰ tuis dare. nō venalē hr̄e nō p̄iudicialit̓ retinere. Leua nunc in circūituoculos tuos ⁊ vide. oēs iſti ꝯgregati venerunt tibi. obedientes ſunt. nō ſicut oues etrantes. ſꝫ ꝯuerſi ſunt ad te paſtorē ⁊ ep̄umaīaꝝ ſuaꝝ ẜm v̓ba pͥmi paſtoris petri ī epiſtola eiuſdē dn̄ice currētis. Int̓rogent̉ qͥ ⁊qͣles ip̄i ſt̓? Rn̄dē ꝯuenit eis ex ſnīa illudGen̄. Paſtores ouiū ſumꝰ Cōueniat et ovtinā illd̓ alteꝝ d̓ euāgelio cuilibꝫ eorūdeꝫEgo ſū paſtor bonꝰ qͣlis aīam ſuā dat proouibꝰ ſuis. Pro illis inquā ouibus q̄ ꝓpheticū illud canunt deo. Nos aūt populustuus ⁊ oues paſcue tue Miret̉ igit̉ ⁊ affluat et dilatetur cor tuum. cuꝫ videas tu bonus paſtor eo adiutores tuos ꝯſodales duces gregis tui. Ip̄oſqꝫ rōnales quoſdā paſcue tue hoc eſt ꝓuīcie tue Remen̄. arietesQuidni miret̉ ī hac die ⁊ affluat et dilatet̉cor tuū cū ꝓmiẜit ſummꝰ paſtor nr̄ dicēs4
cC 4
A