Pro humilitate

40

ſubditis incorrigibilibus p̄ſunt ad vtrorunqꝫ exitium. vel ad contemplatiuorumexonerationem ne talibus vilioribus occupent̉. Ita habemus ꝙ pelles tabernaculiꝓtegebant archam teſtamenti. ¶ Eſt aūttriplex ſignū in p̄lato ſue humilitatis. Iuga p̄lationis. fuga pompoſitatis. cura ſpiritalis. ¶ Primum ſignum fuga p̄latiōisdat preparationem animi ꝓmptiſſimamad cedendum ſue p̄lationi. ſi ⁊ quādo fuerit pro grege cōueniens: quia dixit ex animo dum inſtitueret̉ / nolens volo. Oppoſitum ſentire corde ore ⁊ opere eſt in prelato damnabilis ſuperbia. ⁊ eo damnabiliorſi nec aduerſitatibus nec infamijs. necaliorum conſilijs nec ſubditorum ſcandalis/ a p̄lationis amato onete poſſit auelli.Ue ve ab hoc ſigno ſuꝑbie. Mirandumſi remoto fundamento huius eccleſiafticiparietes fluuioſis riuis vbiqꝫ deſiſtūt. volumus illos conſolidare ⁊ vnire vt humilitatis fundamentuꝫ iaciamus. ¶ Scd̓mſignū humilitatis eſt fuga pompoſitatisin ſe ⁊ ſuis. Oppoſitū faccre eſt dānabilisſuꝑbia: ꝙͣtūcūqꝫ ſub honeſtatis ſpē aūt eccleſie vtilitate palliet̉. Sꝫ mediū inquiūtoptimū eſt: cōſentio. At qͣle mediū? Certe nō vt phari ſeice deſipiēs/ ſapīa aīali terrena ⁊ dyabolica. ſꝫ vt xp̄iane ſapiēs determinabit. ¶ Tercio ſigno cure ſpūalitatisopponit̉ tota cura ⁊ occupatio/ in ꝑuis ⁊ ludicris ⁊ tꝑalibꝰ ſeu lucris ſeu iuriſdictōibus ⁊ practicoꝝ ſola ꝓmotio atqꝫ ſpūaliūqͣꝫ horror ⁊ deſertio. ¶ Nunc ad ſtatū doctorū qui ẜm canonē eſt qͣſi p̄cipuus in eccleſia/ ⁊ ad ſapīam. diuinā correſpōdenterordinat̉/ applicemus q̄ dicta ſunt. Apuddoctores p̄ſertim in ſacris lr̄is ille ſapiētioreſt qui pluri humilitatis ſale .i. ſaporeſapīam ſuā cōdiuerit. Non dico pluri cognitōne ſꝫ ſapore. ꝙͣꝙͣ ſapor ſit q̄dā cognitio. Hoc dixiſſe fert̉ Ptolomeus ꝙ ſapientior eſt qͥ ⁊ humilior. ¶ Huic hūilitati aduerſant̉ tria ſigna. curio ſitas. ſingularitasimpatiētia vel incorrigibilitas. ¶ Curioſitas eſt dimiſſis vtilibus ⁊ edificatorijs ꝓſe ⁊ ppl̓o: ꝯterere in geniū ꝑdere tp̄s/ in eisin quibus nō eſt bonū neqꝫ finis. ſicut demathematicis dicit Ariſt. Aut qͦrū finisſolū eſt ſcire vt ait Seneca. Aut forſan ſu-

bire vaneſcere ⁊ de ingenio alto ⁊ ſubtili p̄ceteris gloriari. Hoc agere ſignū eſt inſtinctus diabolici aut nature corrupte. ⁊ ibi ceciderūt oēs qͦs ſub ſpē reuelationū ⁊ inſtīctū diuinorū ſeduxit ſathanas: tranſfigurans ſe in angelū lucis. Sane. dū hincinde multa legi multa cogitaui ml̓ta audiui ⁊ q̄dā exꝑtus ſum ſuꝑ diſtinctiōe interbonos inſtinctus ⁊ malos inter diuinas reuelatōes ⁊ dyabolicas illuſiōes. Beniqꝫ inter bonas reuelatōes ⁊ immiſſiones ꝑ angelos malos: hāc in veritate cōperi p̄cipuādiſtinctionē ⁊ indefectibile ſignū. ꝙ inſtīctus bonus ſꝑ eſt ad humilitatē ⁊ cū hūilitate. Malus v̓o ad vanitatē quandamet cū vanitate ad ipſam excellentiā palamvel occulte. Qualiter aūt curioſitas ſciēdiinutilia vanitate careat. viderint curioſi.etiā qͦ pacto abſqꝫ tumida elatōe ſpūs poſſit aliqͥs geſta legedas hyſtorias ⁊ miracula ſanctorū nihilipēdere ego nō intelligo.qͦrū lectio maxīe ardēs eſt ⁊ hūiles ad imitationē potēter inflāmans. ¶ Porro ſingularitas. ſcd̓m ſignum ſuꝑbie in doctis.aut de nouis ⁊ inauditis ⁊ ꝑegrinis adinuentōnibus. imo habet hoc mirandū ſingularitas ꝙ ex ſuꝑbia generat pigriciā ſilentiū obſtinatū puſillanimitate. dum videt ſe nō poſſe ceteros in loq̄ndo vel docēdo p̄cellere. Hec eſt mr̄ erroruꝫ. ⁊ ductrixambulādi in adinuētiōibus ſuis. Deniqꝫimpatiētia vel incorrigibilitas tercium ſignū ſuꝑbie ponit̉ a ſapiēte. Doctrina inqͥtviri ꝑ patientiā cogͦſcit̉. Errare quidē hūanū eſt. ſꝫ plane dyabolicū corrigētibus ſuccenſere nec acqͥeſcere. ¶ Nūc ad religioſos ⁊ deuotos qͣles decet eſſe xp̄ianos oēsqͥ ſunt ꝓfeſſi in baptiſmo ſub vno abbatxp̄o. qͦꝝ ſtatꝰ reſpicit appropriatā ſpūſfactībonitatē. inducamus q̄ diximus. ⁊ inferamus. In xp̄iana religione ille ſanctior eſtqui ⁊ humilior. et humilior qui ſanctior.Huius humilitatis triplex ſignū eſt. confeſſio. cōpaſſio. ⁊ voluntaria ſui deiectio.De reliquis videat̉ deuotus Bern̄. de duodecim gradibus hūilitatis ⁊ ſuꝑbie. Cōfeſſioneꝫ iō poſui ꝓ ſigno humilitatis. qꝛvix tꝑibus nr̄is fit aliqua ꝯfeſſio/ pure nude ⁊ integre. Ut qͥd ita? Certe ꝓpter hypocriſim ⁊ amorē vaniſſime fame nr̄e q̄ timo

4 A 4