De vita clericorum

jnhabitē in domo dn̄i. Et rurſum. Quaꝫdilecta tabernacula tua dn̄e virtutum ⁊cͣ.Et iterū. Elegi abiectus eſſe in domo deimei ⁊cͣ. Ad quid? Ad penitendū p̄cipuePenitemī ergo. ¶ Circa hec qͣdruplex occurrit conſideratio moralis. ¶ Primaſanctius ē ⁊ deo placētius ⁊ fructuoſius Zregularit̓ orare deū in tēplis ⁊ locis ſibi dicatis ꝙͣ in alijs. Ualor quippe or̄onū ibidē factarū cumū lat̉ ex or̄onē generali ⁊ loci maieſtate ex qͣ fit deuotōis maior incitatio. Propterea nō abſqꝫ grādi rōne ſedulareligio patrū nr̄oꝝ/ ꝑticularia oratoria vetabat. p̄ſertim ꝓ miſſis celebrādis. Dixi inꝯſideratiōe regularit̓. qm̄ accreſcere valoripſis or̄onibus aliunde ꝙͣ ex loco ſctō poſſet. ¶ Scd̓a ꝯſideratio oīs blaſphemia/ q̄atribuit deo vel ſctīs eius indigna vel turpia/ vel verbo vel facto vel ſigno/ tanto execrabiliꝰ ſit in eccl̓ia quāto locus plus ſacereſt. Que blaſphemia/ ſi fiat ſub ludi ſpē/ dꝫaucͣte ꝓ ſuꝑioris ſerioſe reparari. Nec conſuetudo ad oppoſitū alleuiat imo aggrauat. qꝛ veriſſime corruptela eſt. ⁊ ſacrilegacorruptela. q̄ in caput ſuꝑiorū redūdabit.ſi nō ꝓ ſuo officio remediare curauerint.maiori quidē animoſitatē quā ꝓ ſuis tꝑalibus decertarent. ¶ Tercia conſideratioUna ex cauſis qͣre eccleſiaſtici mali ⁊ impenitentes/ peſſimi ſunt ſupra ceteros (ꝓuiſepe exptum fuiſſe teſtat̉ Augu. ⁊ tꝑa meaidem monſtrant ad oculum) aſſignat̉ cōuenienter. qꝛ tales ipſi deo magis ingratiſūt dum abutunt̉ eis omnibus que eos adpnīam ꝓuocare debuerant. Omnia eniꝫremedia ꝓ ſua correctiōe vt ſunt exemplaſanctoꝝ ⁊ p̄dicatōes ⁊cͣ. cōuerterunt in faftidium ⁊ cōtemptum ex cōtinuo audituet viſu. adeo vt tandem ſe eſſe credant ſapientes ⁊ prudentes p̄ alijs monitoribus ſuis. quoniaꝫ impinguati ſunt incraſſati dilatati. iō dereliquerunt deū factorē ſuū ⁊cͣ.et humilitatem nr̄e religionis ⁊ ſuorū promulgatorū/ ponūt in abominationeꝫ ſibi.Qualis igit̉ ſpēs ſalutis eſſe pōt. vbi q̄ fuerant remedia / ꝯuertunt̉ in nauſeam ⁊ venena? ¶ Quarta ꝯſideratio. Affectionesꝑuerſe q̄ ſeꝑant a deo/ damnabiliter fiuntvbiqꝫ. damnoſius in eccleſia. Negociatioes p̄terea ſeculares fiebant olim in tēplo

hieroſolimītano diſplicibiliter xp̄o. hoc exſuo zelo ſubuertēte cathedras numulariorum apparuit. Nunc diſplicibilius fiuntin templis ſuis. in quibus myſteria magisſpūalia/ conuenit celebrari. Hec de ſecunda ꝑte ſermonis.Oſtremo fasnobis eſt nō ſolū ex ſtatu ꝑſone nec ex loci qͣli¬-tate corroborationē adderenoſtre or̄oni ꝓ ꝑſuadenda nobis pnīa vtiam fecimus ſed etiam tercio ex tꝑis qualitate. ¶ Omitto ꝙ tp̄us omne vite miſeriehuius ⁊ erumnoſe tp̄us lugendi eſt/ tēpuſqꝫ penitendi. Non loquor de tꝑe hoc quadrageſimalis abſtinentie qd̓ intrauimus.ꝙͣꝙͣ multa dici ad rem competerēt. Tumde ieiunijs qua obſeruatione complendaſunt ⁊ qui ſunt quos pia neceſſitas excuſaQuali inſuꝑ delicti obnoxij ſunt eccleſiaſtici trāſgreſſores ⁊ fundatores hmōi ieiuniorum. Tum p̄terea de ieiunio quadragenario xp̄i quali qualiterqꝫ fuerit cōpletum virtute. ¶ Sufficiat ad dolendū lugendum penitendumqꝫ cōtinuo aſpectushuius tꝑis? imo huius tempeſtuoſe etatisnoſtre. in qua regnat luctuoſiſſimū abſqꝫexemplo. imo nullis vnqͣꝫ luctibus equandum ſciſma. qd̓ nō vetuſtate conſumit̉ vtomnia. ſed in dies/ altius radices malasagit. ⁊ tanꝙͣ fama monſtrum horrendumin dies vires acquirit eundo. Expectauimus pacem/ deplorat ꝓpheticus ſermo. etecce turbatio. Sic eccleſia inſanabili quodam cancro depaſcit̉ egreſcitqꝫ medendo.Sic ſuā hydram patit̉ que ex ſucceſſiōe fecundior fit. Ipſa inſuꝑ minotaurus vixegreſſibili laborinto circūdat̉. ⁊ more ferarum habet in rete pedes ſuos. ¶ Nunqͥdnō igit̉ tp̄us tale eſt in qͦ penitere ⁊ dolerecum ingenti gemitu et plangore aſſiduocū lachrymis ⁊ rugitu coartamur nos eccleſiaſtici ⁊ dicere. Tu exurgens dn̄e miſereberis ſyon. qꝛ tp̄us miſerendi eius qꝛ venit tp̄s. Et iterum. Tempus faciēdi dn̄ediſſipauerunt legem tuam. legem charitatis vnionis ⁊ pacis. ¶ Prima ꝯſideratio.¶ In oī tēpeſtate grādi ⁊ internitōne/ vbipͥmū īcipit̉ a ſāctuario dei ſaluberrimū ē