Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Intrare religionem

A

releuationē aliquam ſuꝑ hac querela ſi adeos deducta fuerit/ inueniat. Primo qꝛ talis nō erat vſqꝫ qͣqꝫ liber vt faceret de re ſuaqd̓ volebat. cū maneret obligatus rōe furti vel mutui. Deinde talis ſi ꝓfeſſionē attētauerit facere. nō eo ipſo ꝑdidit ius ſuccedēdi ad hereditatē iure ꝓpinquitatis eueniētem. cū ꝓfeſſio nulla fuerit ipſo iure. p̄ſertim reclamāte. ⁊ cōtradicēte rōnabili ꝯſuetudine religionis ſibi notificata ⁊ exp̄ſſa. ⁊ex cōſequēte deficiēte cōſenſu mutuo religioſorū. quē ad hoc requiri nemo dubitauerit. Sequit̉ ꝙ ſi obligatus hoc mō religionē vouet vt fraudet creditores ſuos faat quidē ſtulte ⁊ iniuſte. Uidet̉ nhilominus eidē cōſulendū ꝙ vota religionis ꝙͣtum poterit etiā foris manens impleat laborādo apud creditores ⁊ alios. ꝙ liber fiat mūdo. ac deinde ſubijciat collū ſuū xp̄iiugo. Prima ꝑs nunc deducta eſt. ⁊ pꝫ aliunde ꝑſpicua rōe. qm̄ tota vna religio nōdꝫ minori gaudere priui legio/ ꝙͣ aliqͥs adreligionē illā admittēdus. ſed religio illamanet ſꝑ obligata ad ſolutionē debitoꝝ q̄cōtraxit. nec excuſat cū ꝑfectio vite iam ꝓfeſſe ergo nec aliū excuſabit ꝑfectio vite ꝓfitende. Adde ꝙ olim fuit error cōdemnatus pariſius vnius dicētis. ꝙ ꝓ ſuffētatiōe vnius pueri habilis ad lr̄as ſacras licebat ſpoliare diuites abutētes diuitijs etdari tali ꝓ ſpe ꝓficiendi in re publica. Uide aūt ſi nō ꝓximus ſit error dicentiū ꝙ licitū eſt nō ſoluere creditoribus debita rōefurti vel mutui/ qͣtinus hō tranſferat ſe advitā altiorē. Hoc em̄ quid aliud eſt ꝙͣ creditores rebus ſuis ſpoliare? Si aūt dixerit aliquis. nōne talis intrādo religionē cedit bonis ſuis omībus ⁊ ita ſātiſfacit. Aduertat qui hoc dicit quid ē cedere bonis. ⁊ſub qua recipit̉ qualificatōe apud iudiceſIurat eī cedēs bonis ſuis ꝙ ſi venerit autvenire potuerit ad pinguiorē fortunā/ ſoluet in toto vel in ꝑte ita ꝙ quicqͥd lucrarivel hr̄e deinceps potuerit. ſit acquiſitū ſuocreditori. ꝙ ſi ſpōte ſe reddat impotentē videre facile eſt ꝙ peierat. Talis ſic obligatus ſi ꝓfeſſus eſt religionē/ quātū in ſefuit. ⁊ hoc de cōſenſu vxoris ſi fuerit maritatus/ remanet obligatus ad votū caſtitatis: remanet etobligatus mō dicto vty-

tum ſtudeat ad effectū rōnabiliter decucͣcere. ⁊ interim viuat ſub regulis illiꝰ quaꝫꝓfiteri credidit religionis. qͣntū eircuſtantie rerū ꝑmittere videbunt̉. Equū eſt p̄terea vt creditores p̄ſertim nō egentes reddant ſe beniuolos exorabiles ad impletio.nem voti ſui debitoris. ⁊ rependat deus vicem.Explicit Anno. M. cccc. x. craſtino annunciationis Marie.Adhuc eiuſdem aIeodem.Reſupoſitis veritatibus. xij. Upꝓpoſitionum p̄cedentium. ſcꝫx. ⁊ .xij. ⁊ aliarum decem ſequētium. Preſuppoſito inſuꝑ caſu ꝓut ponit̉ ꝑ fratres Carthuſien̄. cuiusinitium eſt. Quidam Iohannes olim miles ſecularis. Et finit̉ licꝫ de ingreſſu quioam diſſentiant. Dico ego Iohannes cācellarius Pariſien̄. indignus. ea q̄ ſentiode hoc caſu. ⁊ de ſeptem dubijs ſuꝑ ip̄o formatis. Scandaloſe inficieliter ⁊ ꝑuerſeagunt/ qui circa hāc materiā ſciēter variātet corrumpūt male narrando caſus veritatem. dum a doctoribus rn̄ſiones vel opiniones inquirūt. Patet qꝛ imponunt maculam in gloria doctorū quantū in eis eſtet tā ſeipſos ꝙͣ alios in errorē ducūt. Hocp̄miſi. qꝛ vidi quedā ſcripta/ nomini meoaſcripta; q̄ truncate recitata erant. ponendo ꝑtem vnam/ dimittēdo alteram. Uidi inſuꝑ dicta quorundā mgr̄orum mihinotorum/ q̄ nunꝙͣ fuiſſent ab eis poſita/ ſicaſus fuiſſet eis taliter. qualiter mihi pn̄tatus. Preſertim in hoc ꝙ dicunt illum militem poſſe repetē cōiugē ſuā. nec in aliquoteneri ad religionis obſeruationem in toto vel in ꝑte. Legi deniqꝫ ſcripta quorūdāque vident̉ ideo p̄termiſſa. qꝛ ſonabāt aliter ꝙͣ inquirens affectabat. Iohannesmiles. non videtur ſufficienter ſatiſfeciſſedeo ⁊ iuſticie. dum reſignando hereditatēſuam in manu fratris non fecit petito prius aſſenſu ſuorum creditorū. vel ſaltē deautoritate illorum ſuꝑiorum (vt pape velalterius) qui tranſlationē poterāt validare. Hoc dictū ſatis innuit̉ eē verū ex v̓bisipſiꝰ dubij dū dr̄ ꝙ minꝰ caute ⁊ minꝰ ꝯſul

Z 2

2