Intrare religionem
H
or ẜm eam eſt dn̄s oīm oīa poſſidēs ⁊cͣ. Baoppoſitū. iā fieret extra charitatē. in cuiustitulo fundat̉ hoc dn̄ium. ¶ Seqͥt̉ ꝙ oīspctōr qͥ abutit̉ creatura/ dici p̄t fur ꝯͣ quēlibet iuſtū. qꝛ abutit̉ re iuſtoꝝ ip̄is nolētibꝰhūc abuſum. ¶ Seqͥt̉ ꝙ vtēs re qͣ a nulloꝓ tūc poſſeſſa ē ciui lit̓ nō ē ex eo fur cēſēdꝰqꝛ qd̓ nulliꝰ ē occupāti ꝯcedit̉. ¶ Seqͥt̉ ꝙvtens re quā qͥlibet hꝫ ꝓ dere licta vl̓ tāꝙꝫꝓ derelicta ẜm interp̄tationē iuris nō endicēdꝰ fur. Et hͦ fundat̉ rōnabilitas p̄ſcriptiōis ⁊ iuſta detētio rei q̄ pͥus fuit aliena.Iuſta inquā nedū ī foro ꝯtētioſo ſꝫ cōſcīe¶ Seqͥt̉ ꝙ vtēs re aliqͣ in caſu neceſſitatisextreme/ nō eē cēſendꝰ fur. qꝛ nō fit hic cōtrectatio inuito dn̄o ẜm iuris diuini ⁊ naͣlis. īmo ⁊ ciuilis interp̄tatiōꝫ. Cōcedūt eīin caſu neceſſitatꝭ oīa eē cōia ꝓut in textupn̄ti ſufficient̓ fundatū ē. ¶ Seqͥt̉ ꝙ vtensre modici p̄cij q̄ qͣſi ꝓ nullo reputat̉ nondꝫ cēſeri fur. qꝛ nō iudicat̉ ꝙ dn̄s hoc nonvelit aut nō vellet ſi hoc ſciret. Attēdit̉ ātmodicitas p̄cij ẜm ꝑſonaꝝ ⁊ rerū tēporū ⁊aliaꝝ circūſtantiarū qͣlitatē. aut ẜm iurisaūt dictaminis recte rōnis interp̄tatōꝫ. qꝛqd̓ vni paꝝ eēt alteri multū reputat̉ ¶ Sequit̉ ꝙ apl̓i nō cōmittebāt furtū in vellicatiōe ſpicarū. qꝛ res modici p̄cij erat. eos inſuꝑ excuſabat ncc̄itas deniqꝫ dn̄o ſciente ⁊volēte hoc fiebat. nā dn̄s oīm ip̄e erat xp̄s¶ Seqͥt̉ ꝙ detētor rei aliene/ dū nō hꝫ reꝫin ſua ptāte vt illā reſtituat. ſꝫ vel vi alterivel aliūde factꝰ ē impotēs. ille nō dr̄ tuncdetinere inuito dn̄o. Ius em̄ interp̄tat̉ ꝙdn̄s nō dꝫ velle obligare tūc iſtū ad īpoſſibile ꝓ tꝑe qͦ ē ſic impoſſibilitas. qꝛ nec d̓sſic obligat ad īpoſſibile. legi āt dīne debētcetere ꝯformari. Et hic fundat̉ quō p̄t abſolui in foro ꝯſcīe qͥs obligatꝰ ex furto/ abſqꝫ hoc ꝙ ſtatī reſtituat. dū tn̄ habeat ꝓpoſitū de reſtituēdo tꝑe ⁊ loco iuxͣ ꝙ aderit facultas in toto vel in ꝑte. ¶ Seqͥt̉ ꝙ detentor rei aliene/ ſi non reſtituat illā dū reſtitutio cederet in p̄iudiciū ⁊ dānū manifeſtuꝫcreditoris nō ē fur appellādus. vt ſi n̄ redbat gladiū furioſo. Nā reſtitutio q̄ ꝓ carititate inſtituta ē ꝯͣ caritatē militare nō dꝫ¶ Seqͥt̉ ꝙ detinēs rē alienā decinet eā inuito dn̄o ẜm iuris naͣlis ⁊ ciuilis interp̄tadant/ dū bꝫ ſufficiēter vn̄ ſtatim reddat.
differt nihilominus reſtitutionē in p̄iudiciū vel in damnū eiꝰ cuius debitor ē. pꝫ qꝛalteri facit qd̓ non vellet rōnabil̓r ſibi fieriItē qꝛ aliter ꝑiret illa q̄ maxīe ſeruāda p̄ferēdaqꝫ ē ciuilis cōicatio/ ſi pateret via defraudādi creditores. ⁊ ſi nōͣ redderet̉ in caſu tali vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. ⁊ hoc in toto velin ꝑte. Hec autē fundamētalis rō qͣre doctores ⁊ leges ponūt ꝙ ſeruꝰ ⁊ obligatꝰ rōcinijs publicis nō pn̄t libere ꝓfiteri ⁊ heceadē in caſu nr̄o ſe on̄dit. nec valet allegatio de diminutōe ſtatꝰ ſui. qꝛ iā nō eēt ſtatꝰꝯſeruatio. ſꝫ deſtitutio ⁊ deſtructō ſi ex bonis alienis fulciri q̄reret̉. ¶ Sequit̉ ꝙ ſicut fama q̄ ē vita q̄dā ciuilis nō p̄t ſufficieter pecunia meſurari qꝛ ſūt diuerſoꝝ generū. Et ſapiēs bonū nomē plꝰ amat ꝙͣ theſaurū. ſic iniuſta ablatio fame nō ꝓprie cōtinet̉ ſub furto ſed excedit ip̄m. Hoc ꝯͣ deEͣctatores deo odibiles ⁊ ꝯͣ ſparſores libellorū diffamatorioruꝫ. Sic inferri poſſet deauferēte vitā liberi hoīs vel vxorē alteriꝰ.et ita de reliqͥs. ꝓpter qd̓ furtū ꝓprie nō dr̄de illis ſꝫ de re q̄ in poſſeſſione cedere ſolita eſt. ¶ Sequit̉ ꝙ obligatꝰ alteri rōe 7furti vel rōne pecunie mutuare/ non p̄trōnabil̓r ſe reddere ſciēter ⁊ ſpōte īpotēteꝫad ſatiſfaciendū velſoluendū. ptꝫ qꝛ aliterpeccareſꝯͣ legē tam naͣlem ꝙͣ diuina ⁊ hūanā de reſtitutōe ablatoꝝ vel debitoꝝ ſolutiōe ⁊ de reddēdo vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. et denō faciendo alteri qd̓ ſibi nollet fieri. Necvalet hic allegatio ꝙ ad frugē melioris. etaltioris vite vult ꝓgredi. qm̄ nō ſūt faciēda mala/ vt bona eueniāt. nec aliqͥs ditādꝰeſt cū iactura aliena ¶ Sequit̉ ꝙ obligatꝰp̄dicto mō nō vouet licite aliqͥd abſolutevn̄ reddat̉ ꝑpetuo īpotēs ſatiſface̓? nō habita licētia vel ꝯſenſu illiꝰ cui manet obligatꝰ. vel niſi aliūde pateat ꝓbabil̓r modꝰad ſatiſfaciēdū p̄t tn̄ vouere ſub ꝯditōe veꝙͣtū in ſe fuerit. aut alio tali mō. Ptꝫ qꝛ reputaret̉ hͦ ſibi vel ī fraudē vel ī dolū. quēadmodū de ſeruis exp̄ſſe leges ꝯdite ſuntSecꝰ vbi neſcient̓ ⁊ qͥdā bona fide cogͦſceret̉ votū emittere qd̓ tūc apparebit dū adinſinuatōꝫ mali/ ꝓtinꝰ reſipiſcet. ¶ Seqͥt̉ꝙ obligatꝰ vt dictū ē nō ē admittēdꝰ ad ꝓfeſſione faciēdā ī aliqͣ religione. niſi religioiendū ꝓꝑ ſe vel alios ſe obliget ad ſ
Z
jE