De ſolicitudine
ua omnis caro. Et patꝫ exemplis et explanatiōe p̄ceptoꝝ diuinoꝝ vt d̓ ieiunio ⁊ honore parētū. q̄ nō ideo ſūt pctā ſi nō fiāt exgr̄a. Si nō impleat̉ ſꝑ intētio p̄cipiētis ⁊ finis. ſicut alibi pꝫ latior deductio. Sic eniꝫdicimus ꝙ agēs opus penitētiale ꝑ ꝯfeſſorē impoſituꝫ. ꝙͣuis hoc fiat in pctō non tn̄tenet̉ iterare. vt exēpli gr̄a dare iteꝝ ſex ſolidos. vel ieiunare. vel orōnes certas repetere. veꝝ ē ꝙ talis ſatiſfactio nō ē reconciliāsdeo ꝓpt̓ impedimētū pctī. ⁊ tn̄ rōne operisē adquitās hoc ē ab obligatiōe ſoluēs. etſinō ſit deo recōciliās tn̄ agens nō ideo peccat. ꝙͣuis ſit in peccato.Particula.61.Enſus orōnis nō cadit ſubGp̄cepto. vt recogitet̉ ſꝑ vel intelligat̉. Patꝫ de illitteratꝭ ⁊ idiotis. Patꝫ de caticis in tubis ⁊ organis. Pacet de paſſibus obſcuriſſimis canticaꝝ maxime ꝓphetaliū de quibus accipit̉ myſticeꝙ tenebroſa aqua in nubibus aeris; ⁊ iteꝝ.Nubes ⁊ caligo in circūitū eius. Pꝫ inſuꝑde multis ſcripturis hn̄tibꝰ in ſuꝑficie verba carnalia q̄ plus incitarēt recogitata mētes imꝑfectoꝝ ad lubricitatē (qꝛ nōdū ſpiritualis ſenſus capaces ſūt) ꝙͣ ad ſpūalemdeuotionē. Sunt alie narratiōes q̄dā valde ſteriles in ſuꝑficie litterali/ hn̄tes tamēaliquid ſpūalis ſuauitatꝭ/ ſi nō apud illosapud tamē alios ꝑfectos qui forti meditatione ſciūt ſugere mel d̓ petra. oleumqꝫ deſaxo duriſſimo quales inueniūt̉ pauciſſimi. Ceteris v̓o/ quid niſi faſtidiū vel nauſeam vel mentis ariditatē taliū diſcuſſio ⁊ruminatio ſola ꝓferret vel afferret.Particula.62.Ropterea dicamus conſequenterp⁊ conformiter ad ſanctum Thomam ⁊ rationē; ꝙ finis in oratōeprincipalis eſt eleuatio mētis in deum mediate vel īmediate. directe vel indirecte. pͥncipaliter vel occaſionatiue. Orans vero qͥnon poteſt conſequi finē iſtum ꝑ recogitationem attentā ſenſuū oratiōis particularis que ꝓfert̉. et hoc ꝓpter aliquā ex cauſistactis. qui tamen finis dr̄ ꝓximus ⁊ qͣſi ꝓprius huic orōni. debet cum omni liberta
te ſpūs ⁊ abſqꝫ ſcrupuloꝝ ſolicitudine/ contentus eē ſi finem vltimū / meditationibusalijs conſequat̉. Felix ſi dicere poſſꝫ. Oculi mei ſꝑ ad dn̄m. Meditatio cordis mei īꝯſpectu tuo ſemꝑ. Leuaui oculos meos inmontes vn̄ veni. auxi. mi. Felix ſi nō dat̉ eiꝯtemplādo volare ſi pōt/ vel repere vl̓ more locuſtarum ſemet excutiēdo viciſſim ſaltus dare.Particula.EE.Onitio p̄miſſa cātādi Bern̄. nōrepugnat huic ꝓpōni. ¶ Pͣatꝫ qꝛſic afficiēs ſe ad deū ꝑ alias cogitatiōes n̄ elicitas ab īmediato ſeſu lr̄e q̄ canit̉nō facit aliud ꝙͣ dꝫ neglecto eo qd̓ dꝫ. īmofacit oīno qd̓ dꝫ ꝯformit̉ ad finē a ſpūſāctop̄ſcriptū. ¶ Ueritas ē ꝙ ceterꝭ ꝑibus expediētius ē affectōnē ſuā exercere iuxͣ lr̄am q̄ꝓfert̉; ꝓpt̓ quattuor ī ſpeciali rōnes. Unaē/ ſcripture veneratio. in qua ſpūſſāctus ſꝑloqͥ credēdus ē. Altera ē ꝑticularior eruditio circa myſticos ſb̓ arido lr̄e nucleo; clauſos ſenſus. Tercia ē ſuauior aſſuefactio circa quotidianos cātus. Quarta ē maior ſtabilitio circa determīatos affectꝰ ꝙͣ circa vagos ⁊ iugit̓ nouos. Addat̉ or̄o qͥ pecat reuelari ſibi ſuauitatē mellei ſenſus in lr̄e fauo latētis. ⁊ hoc ꝑ comp̄ſſionē meditationis/ q̄ ꝓrſus nō fiet; niſi dederitd̓s ꝑuulisintellectū aperiēs theſaurū ſuū aque viueParticula.64.Eniqꝫ plurimū confert ſi pͥus ante tp̄us oratiōis fuerit cohibitiodſenſuū exteriorū. quoniā dominꝰianuis clauſis dedit pacē et ſpiritūſanctūdiſcipulis. ¶ Sit inſuꝑ cōtinua muſcarūinutiliū a facie cordis effugatio/ manufortis attentiōis. Nō ita tn̄ qn̄ aliqn̄ ſit expediens nihilipendere ſuā importunitatemplus ꝙͣ importunis eam abijcere conari. licet perditure ſint ad horam ſuauitate vngenti. Hoc confirmauit vnus patrum exemplo de retentione venti in pallio. aliusde catuli latratu/ alius de aucarum ſibiloalius de muliere litigante. alius de riuo qͥviolentior fit obice poſito. alius de cachinnantibus terrere pueros volētibꝰ. alius deblaſphemie ſpū aliꝰ d̓ pruritu curioſitatis