Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſolicitudine

Particuia.9.Iſte candem aīa ſiſte calamū 5quem indignatio tua rapit viStra longe ꝙͣ inchoando ꝓpoſueras. Et que doctrinā bonam datura es diſtraherꝭ ſatyra q̄ nulla vnꝙͣ orōne nll̓a declamatiōis acrimonia/ ſatis erit reprobanda. Reuertamur ad ꝓgreſſum finis intenti reſumentes illud vn̄ arripuit nos malorum recogitatoꝝ (p̄ſertim apud nos paucos nr̄i tꝑis religioſos) anxius dei timor.xp̄ianaqꝫ pietas ⁊ miſeratio fraternal̓. Illud erat aꝑire/ quo pacto/ pauꝑtas religioſa vacaret abſqꝫ ſolicitudine victus ⁊ veſtitus. Interueniūt fateor ⁊ vos interrogando fatemini plures crebro pūgitiui ꝯſcientiaꝝ ſcrupuli; nō ſinētes timoroſos fratresimplere cū pace v̓bū xp̄i cū apoſtolica monitione nolite ſoliciti eē.Particula.10.Unt aūt in gn̓e/ tres ī ꝯqͥſitōe viSctus et veſtitꝰ nequā ſtimuli. vnꝰſymonie. alius vſure. alt̓ frauduIentie. Solicitat̉ nimirū timorata mēs:ne forte miſceat ſe int̓ dantē tꝑalia ꝓ ſpūadibus recipiendis. ⁊ ecōtra labes ſymoniace prauitatis. ⁊ hoc vtiqꝫ frequēter (ve ve)ꝓuenit dum nō habet̉ directio; dū lumenintentiōis nr̄e que dr̄oculos corꝑis omnium actionū nr̄aꝝ eſt tenebre. Solicitat̉p̄terea/ ne in redditibus comꝑandis. qꝛ nōſemꝑ inueniūt̉ ad ꝑpetuū reddat̉ contractus vſurarius ex adiecta ꝯditione ſeu pactione d̓ facultate totiēs quotiēs redimēdi Suꝑ hac v̓o duplici q̄ſtiōe ſolicita ſcrupuloſaqꝫ pn̄t hr̄i q̄dā opuſcula nr̄a/ nuperedita. ſi tn̄ cū magnis taliū tractatoribꝰ viſa fuerint numerāda.Particula.i1.Upereſt ad pn̄s inueſtigare ⁊ inuentos tollere (ꝙͣtū iuuerit ſatorboni ſemīs xp̄c) zi: anioꝝ fraudūentoꝝ aculeos. qͦs latebroſa nocte dū dormiūt ꝑ negligētia hoīes. ſuꝑſeminat inimicus hō ſub obtentu conqͥſitōis victus ⁊ veſtitus. Hoc etiā p̄cipue vr̄a ꝑ queſtiuncuas ſolicitudo ſcire deſiderat. Et quo-

niam defraudatio directe contrariatur iuſticie. tot modis inueniemus defraudatisnē quot iuſticiā fieri. oppoſitoꝝ qͥdē eademē diſciplina. Dr̄ aūt iuſticia v̓tus ad alterūvel ſicut ad alteꝝ. reddēs vnicuiqꝫ qd̓ ſuuꝫeſt. Porro iuſticia ample ſumpto vocabulo comꝑat̉ ad deū ⁊ ad ꝓximū. īmo et adſeip̄m ſicut ad alteꝝ. ꝓut in pnīa fit. dū ſpiritus carnem ſubijcit ẜuituti. Sic erit de.fraudatio. vna ad deū. altera ad ꝓximumtercia quaſi metaphorice dicta ad ſeipſumEt primitus d̓ ꝓximi defraudatiōe (quianotior eſt) videamus. ⁊ concluſiōes deinceps inſeramus.Particula.1. Concluſio prima.Olicitudo pia/ ꝯferentis tꝑa. OSlia defraudat̉ ſi ſua intētio a recipiente nō ſeruet̉. hoc em̄ ꝓprie ſonat fraus ⁊ dolus/ dū p̄tendit̉ vnū ⁊ fit alteꝝ. Sic dr̄ de teſtatore ꝙ fraudatus ē ſi ſuadifferat̉ aut nō impleat̉ intētio. neqꝫ tamēaccipiēda eſt de quauis intentiōe. Nō em̄cadit ſb̓ obligatiōis recta lege nequā intentio ſi ſaluti ꝯͣria. ſi moribus abſona. ſi ī deteriorē exitu/ eius obẜuatio ſit vētura qualis eēt intētio palā ſymoniaca vel vſurariavel iuri p̄iudicās alieno. vel deo ſanctiſqꝫſuis. non honeſta.Particula.13. Concluſio ſecunda.Olicitudo pia ꝯferētis tꝑalia/ dirigi dꝫ ad ſuſtentationē mīſtri illius tꝑalē faciēdā a quo ſpūalia requirūt̉. Iſte ſiqͥdē iuſtus ꝓprius ⁊ verus ētitulus ſuſcipiēdi ſpūalia. Et hͦ ſupponatur ex pn̄s tāꝙͣ deductū ſufficient̉ in materia de ſymonia cum de directiōe cordis forma daret̉. Atuero plerūqꝫ fit vt mētiat̉ iniquitas ſibi. nūc ꝑ ignorantiā affectatā et iōculpabilē. nūc ꝑ negligētiā q̄ nō tāta ſolicitudine q̄rit agēdoꝝ veritatē. Expedit igit̉ad ꝑticulares deſcēdere caſus. non qͥdē adoēs aūt ſingl̓os. hoc em̄ nob̓ ē impoſſibileqm̄ varij ſunt ſine numero. et ita varij ꝙvna circūſtātia qn̄qꝫ poſita qn̄qꝫ deficiensiudiciū ſapiētis variare cōpellit. ⁊ hoc cuꝫadmiratōe paꝝ ſapiētis. nec ad oīa circu-