Secunda pars

vel ne videant̉ dare ſcandalū in fauorē vſurarioꝝ. ip̄i patient̉ famē nec ſubſiſtēt. ſꝫ neceſſario diſꝑgent̉. ⁊ ita nec miſſaꝝ. nec aliorum obſequioꝝ diuinoꝝ cultus remanebitſtud aūt incōueniēs nullꝰ legiſlator eccleſiaſticus vel ſecularis/ pie diceret tolerādūſaltē de eccl̓iaſticis ab antiquo cōſtitutis ⁊approbatis. quoꝝ fundatio ſeu dotatio/ etſi fuiſſet a pͥncipio ſufficiēs. delapſa ē in diminutōeꝫ intolerabilē. nec ſua ſed tempoꝝmalicia. Si v̓o ꝯcedat̉/ ꝙ vtiqꝫ poſſet ꝯtractus emptōis mō qui dictus ē/ eē licitꝰ īmolegitimus .i. lege cōſtitutus. tūc habemusꝓpoſitū. Reſoluentes igit̉ materiā ad paucos ⁊ claros terminos ⁊ dimiſſis ex induſtria allegationibꝰ vt veritas nude ⁊ aperte ſe manifeſtet in pace cordis ⁊ in luminerationis qd̓ eſt lumē vultus dei ſignatumſuꝑ nos. Concludamꝰ ex p̄miſſis. ꝙ fas eſtvnicuiqꝫ vti re ſua ꝓut ſua eſt. patet ex terminis. quia ē p̄dicatio diffinitōis de diffinito. vel ecōtra. Aut ſic. fas ē ⁊ licet vnicuiqꝫ tāto iure vti re ſua ꝓut voluerit: in emēdo. vendēdo. locādo. dādo. mutuādo ⁊cͣ.⁊ capit̉ vti. cōtra abuti. Patet iſtud ex t̓minis. qꝛ det̉ caſus in qͦ quis nō pōt vti re ſuaiam reſpectu caſus illius nō ē ſua. Uel ſicſas ē vnicuiqꝫ tanto vti re ſua/ quanto iureres ē ſua. Uel ſic. fas ē vnicuiqꝫ vti re ſua ſicut voluerit. niſi pateat prohibitio legitima. in quo caſu iam res non dicit̉ eſſe ſua.Hinc dictū eſt ab alijs ꝙ nihil tam naturale. ꝙͣ vt quilibet vtat̉ re ſua. Et fundat̉in lege naturali de dilectōne ꝓximi. Et inhis duobus mandatis quecūqꝫ vultis vtfaciant vobis hoīes. ⁊ vos facite illis. ⁊ qd̓oderis ab alio tibi fieri: alteri ne fecerꝭ. nullus em̄ velle debet ꝙ impediat̉ ab vſu reiſue: niſi lex dei ſit in oppoſitū in hoc vel inalio caſu īmediate vel mediate. Dicit̉ īmediate ꝓpter legē euangelicā. dicit̉ mediateꝓpter leges poſitiuas rōnabiliter latas/ ꝑgerentes vicem dei.4SSequitur ſecunda Qpars principalis que ponit caſum actuꝫ inquodam monaſterio exponens circūſtātias ⁊ ſingula que in emptione reddituuꝫ ꝑacta dinoſcuntur.

Oſt materiaꝫde ꝯtractibꝰ reſolutā ꝑ diffinitōes ⁊ diuiſiōes ⁊ modoſſignificādi metaphiſicales⁊ theologicos vſqꝫ ad genꝰgeneraliſſimū qd̓ ē iuſticia. ⁊ hoc ſub vigīti ꝯſideratōibꝰ. deſcēdendū videt̉ ad ꝑticularē caſuꝫ. Deinde circūſtātie notabunt̉. qͦfacilius ⁊ verius poſſit factū vel vn̄ ius oritur ſciri. ¶ Traditus ē aūt tal̓ caſus. Cōmunitas alicuiꝰ terre/ licentiaꝫ habet a dn̄oſuo/ de certa impoſitōne faciēda ſuꝑ his. q̄vendunt̉ infra ſuos fines. vt ꝓ qualibꝫ duos denarios. ⁊ ꝙ ſuꝑ hmōi obuētionibuspoſſit certū annuū cenſuꝫ vendere additatamē facultate redimēdi p̄ciū qͦꝫ ſtatutuꝫeſt qͥndecim ꝓ vno. Quoddā monaſteriūemit ab hac ꝯmunitate/ ius recipiēdi cētūflorenos. annuatim ꝓ duobꝰ milibus florenoꝝ. in numerata pecunia dat. ⁊ adiectafacultate redimēdi. Queſtio ē ſi dictꝰ cōtractus ſit vſurarius vel al̓s illicitꝰ; ¶ Nūcigit̉ circūſtātias explicemus. ¶ Prima circūſtantia ē ex ꝑte ementiū. quoꝝ vita rōnabiliter p̄ſumere facit ꝙ nō infraudē vſurarum vel illiciti queſtus vellēt inire contractum aliquē ſcienter vſurariū. etiā ꝓmorte tꝑali. ¶ Secūda qꝛ parati fuerūt ⁊ ſuntſtare iudicio peritoꝝ. ſicut ⁊ ab initio. ⁊ cōſequēter ꝯſuluerūt plurimos. tā viua voceꝙͣ ꝑ ſcedulas ⁊ ſcripturas. quoꝝ fuit conſiliū/ ꝙ licitꝰ erat eis ꝯtractꝰ ſuus. īmo fortaſſis eē potuit ꝙ ille vel ſil̓is erat eis debitꝰ.ne deſolaret̉ monaſteriū. cui ſuccurrere debitū habēt. nec aliter inueniūt. ¶ Tertiacircūſtantia eſt ꝙ vltra p̄ciū ſolitū ꝑ dn̄mpatrie cōſtitutū legitime/ tradiderūt quartam ꝑtem. ⁊ quātuꝫ dediſſent ꝓ redditibꝰꝑpetuis. Et ſupponit̉ ꝙ augmētū p̄cij fuerit de ꝯſenſu dn̄i vel vere vel interp̄tatiue¶ Quarta ꝙ venditio tam efficax fuit exparte eoꝝ tam in voluntate ꝙͣ in oꝑe tranilationis: ꝙ nullā ſibi retinuerīt facultateꝫretrahendi p̄cium datum. ¶ Quinta circūſtantia ē pauꝑtas ementiū. īmo deſolatio ſi nō inuenirēt venales redditus. quosmaliet eē ꝑpetuos. ſed nō inueniūt obſtante circūſtātia patrie. in qua ꝓhibitū ē legeſuꝑioris dn̄i/ ne fiat venditio reddituum