De paruulis

ores ⁊ numero plures ſubintrabunt. Ni.hil enī virtute amabilius. nihil qd̓ magisalliciat ad ſui ꝯſortiū. ¶ Beniqꝫ monitosoēs volumus cautos eē/ ne qͥbuſlibet īproperare valeat ꝑuulorū aliquis verbū prophete. In via hac qua ambulabā abſconderunt ſuꝑbi laqueū mihi. Et rurſus. Iuxta iter ſcandalū poſuerunt mihi Quo pacto ſic; impediendo .ſ. eoꝝ aliquem/ vel adiutores ſuos/ ne verbuꝫ compleat̉ dominiquo ait. Sinite ꝑuulos venire ad me ⁊cͣ.Conſideratio quartaDe apologetica ꝓ baculo mee defenſioniſ⁊ ſimul exhortabit̉ ꝑuulos ꝑ me indignūvenire ad xp̄m.I occupatꝰ fuerit hō in aliqͦ.delicto. Uos qͥ ſpūales eſtis Ahmōi inſtruite; in ſpū lenitatisꝯſiderās teip̄m ne ⁊ tu tēpteris. ¶ Exꝑtiſſimus moꝝ fuit qͥ dicit. Ars artiū eſt regimen aīaꝝ. Quāꝙͣ ita nihil ſine arte noſtritꝑis hoīes ⁊ ſacerdotes attēptare p̄ſumūt⁊ ceci cecos ducūt. Ideo ſi ruina ml̓tipleximmineat / qͥs ammirabit̉. Adeo iā indi gnū vid̓r apud ml̓tos ſiqͥs ex theologꝭ/ autfamatus in lr̄is/ vel eccl̓iaſtica dignitate p̄ditus ad hoc ſe opus inclinauerit. p̄ſertiꝫcirca ꝑuulos. Qd̓ mihi (qꝛ in talibꝰ eē putor momēti alicuiꝰ) in fabulā ⁊ īprouerbium ceſſerit. Et ſane mihi vident̉ diſcipulidn̄i adhuc tūc celeſtiū paꝝ capaces hac inſipientia laboraſſe/ ꝓhibētes ꝑuulos offerri xp̄o reputātes vicꝫ indignū eē ſi tantusmgr̄ ⁊ doctor eoꝝ xp̄s huic hūiliati ſubiaceret. Cōuincit aūt ip̄os ſic ſentientes/ tāexemplū xp̄i ꝙͣ verbū p̄miſſum apl̓i. In qͦvult alioꝝ inſtructores eē ſpūa les ⁊ ſpū lenitatis p̄ditos ⁊ cōſiderantes ſeip̄os ne tēptent̉. Tales v̓o ꝙͣ rari ſint cogitare ſtupoͣeſt. Da mihi aliquē ⁊ dicā ꝙ ſpiritualis eſtqͥ ſpiritua liter oīa dijudicet/ qui didiceritex eis que paſſus eſt comꝑati. qui querat n̄q̄ ſua ſunt ſed qͣ ieſu xp̄i. quē totū repleuitcharitas humilitas ⁊ pietas/ vt nullū ī eolocū vanitas ⁊ cupiditas inueniat. cuiꝰ cōuerſatio in celis ſit. qui tanꝙͣ vnus ex āgeldei; nec bn̄dictiōe nec maledictōe moueat̉exēplo eoꝝ. neqꝫ ex mīſterio/ occupationisſue inferioris ſuꝑna deſerat. nec ſordes cō-

trahat peſtiferas. Alioquin qͥd ſibi ꝓdeitſi vniuerſū mūdū lucret̉ ⁊ aīe ſue detrimetū patiat̉ nō audiēs iubētē. Miſerere anīetue placens deo. Talis deniqꝫ qͥ nullis ſtimulet̉ aut alliciat̉ formis corꝑm ſꝫ abſtractus in ſublimi arce rōnis in ſola anīaruꝫꝑſpicaci qͣlitate v̓ſet̉. Quādiu eī iſta tibi deerunt/ et repēte vel ſuſpitōibꝰ inquietaberꝭvel nimis terreberis vel gl̓ia turgeſces. autꝯͣctus eris īfamia. carnal̓ es nō ſpūal̓. necdū ſatis idoneus qͥ alios īſtruas ī ſpū lenitatis. Quo fit. vt ad hoc res redeat. vt īculpari potius de temeritate ꝙͣ de nimia hūiliatione debuerī dū officio ſpiritualiū virorū memet immiſceo. volēs ꝑuulos īſtruere p̄occupatos ī pctīs tanꝙͣ ſi teſtudo terreſtris/ ſe pennatis auibꝰ cōſociet. ¶ Sedqͥd agā. Sentiunt aliter quidā ex hōibꝰ ēbeniuolis. Cōminant̉ vel mihi vel ꝑuulne accedant ad me. ⁊ hoc alia multiplici rōne ſignant̉ multiplici id arbitrāt̉ recte facere. Allegāt qͥppe diſꝑitatē moꝝ mihi cūꝑuulis. Allegāt officij dignitate occupandā ad maiora. De hinc cauſant̉ loci ⁊ tꝑisimportunitatē. Poſtremo metuūt rei īſuetudinē ab emulis calūniabilē. ¶ At v̓otractemus pauca de ſingul̓. Bicūt ⁊ veꝝeſt magnā eē diſꝑitatē moꝝ debitoꝝ mihiad mores ꝑuuloꝝ. Nihilominus ſi ꝓdeēvoluero/ vt meos mores ſuis cōtemperem⁊ ad ſubleuandū iacentes altiorē me depͥmā neceſſe eſt. Nō bene conueniūt nec eadē ſede morant̉; maieſtas ⁊ amor. Attamēſicubi deeſt amor/ qͥd ꝓderit inſtructio. dūnec libenter audient. nec dictis credēt. necimꝑatis obedient. Quare maieſtatē oportet oēm exuere. ⁊ ꝓ paruulis ꝑuulū ſeface̓ſecluſis tn̄ vicijs ⁊ ꝓiecta longe oīs impudicitie nota. Adde ꝙ naturā eē cōtumacēteſtat̉ Sene. magis ducit̉ ꝙͣ trahit̉. Habetp̄terea hoc ꝓpriū generoſa indoles (quodet irrationabiles ⁊ beſtie etaues docet) vtblandicijs ꝙͣ terroribus magis capiat̉ deflectaturqꝫ Beniqꝫ paruuli verecūdiſſimiquo pacto detegeret pctā ſua turpia apudeum quē vel odirent vel timerent. Apd̓ eūrurſus qui nō prius eis ꝑſuaſiſſet ſe eis fidum eē. beniuolū ſecretū ⁊ amicū. hoc autꝑſuaderi nequibit; ſi nō modeſte arriſeritridentibus. congratuletur ludentibꝰ. cō