Ad chriſtum trahendis
34
ne ſoli pereant. aut ne parum comitati/ detrudantur in infernum. Talem olim catilinam paſſa eſt romana reſpublica. ⁊ nuncplurimos experit̉ eccleſia. Excecauit enimeos malicia eoꝝ vt a fide diſcedant. ⁊ vt dati in reprobum ſenſum/ agant ea que pridē̓apl̓s ad Romanos ſcribens enumerauit/et (qd̓ vix vllus credere poterit) longedeteriora ⁊ abominabiliora. Nec ſufficiuntſue damnatiſſime ꝑditiſſimeqꝫ ꝑditiōi extranei ⁊ ꝓuecti/ ip̄i nulli ꝓximitati ſanguinis nulli innocentie ⁊ angelice puritatꝭ etati nulli parti ſanctiſſime parcunt. qͥn omnia fedent omnia commaculent execrādisflagicijs. Tanta eſt nimirū libidinoſe voluptatis effrenatio tā fas omne nefaſqꝫ cōfudit furor inflammatus et profundatusvicioꝝ. ita vt recte ſenſerit Origenes qͥ nihil referre poſuit. inter demoniacuꝫ ⁊ aliūpaſſionibus ſuis agitatuꝫ niſi ꝙ ampliusaddo. demoniaco eniꝫ pena ſola eſt hec veratio que alteri ad culpam deteſtabilē imputatur. ¶ Miremur ergo ſi noſtra tem.peſtate plus ſolito/ ſenſus ⁊ cogitatio hominis/ prona ſunt in malū ab adoleſcētia/qn̄ cum primaria corruptione nature ſugunt paruuli quaſi lac ꝑſonalem vt ſic loquar ſaniem peccatorum. ¶ Adde ꝙ ml̓torum parentum et magiſtrorum cura vl̓nulla vel vltima eſt/ de paruulorum ſuoꝝmoribus et eorum diſciplinata cuſtodia.Quid ergo ſtupendum; abſqꝫ ductore poſit ī via lubrica et tenebroſa (quos angeluſdomini malus ꝑſequitur) cadūt ex facili?¶ Utinam negligere eos ſolum eſſet. Ponuntur ante oculos ſuos talium operumvictorūqꝫ nefandoꝝ exēplaria. immo et picturaꝝ ignominioſaꝝ ⁊ ſcripturaꝝ laſciuarum ſimulacra. ad q̄aſpicientes qͥd nō niſiprauit̓ oꝑent̉? Audi ſatiricū. velociꝰ ⁊ citius nos corrūpūt exempla domeſtica magnis cū ſubeant aīos autoribꝰ. Preterea qͥdaget filius niſi qd̓ viderit patre facientem.Ad qd̓ retorq̄tur ꝓuerbialit̓ illud egloicicarmīs. Patre ſeqͥt̉ ſua proles. Ita euenitvt iā deſit in multis remedij locuſ qꝛ q̄ fuerāt vicia/ mores fiūt. iuxta Senece verbū.¶ Nōne q̄ſo ſcandala hec tibi eē peſſimavident̉ ꝓ ꝑuulis p̄cipitādis in via morū?Et ve talibꝰ palā ſcādalizātibus nō iā vnū
ſꝫ multos ex puſillis xp̄i quos nō ſinūt venire ad xp̄m. ¶ At v̓o ſi ſcandalizantes inobſcuro ⁊ in occulto rectos corde deteriores ſint nō mox diffinio. Iſti ſunt (vt diximus) qui ponunt ſcandalū nō immediate ⁊ aꝑte an puſillorum pedes/ ſed velut alatere. Nam ductoribus eorundē ⁊ inſtructoribꝰ inſidiant̉ eos ſubſannāt ⁊ īfamāt ⁊calūniant̉. qͣſi nō deuotiōe ⁊ religioſa pietate cōicent ꝑuulis in doctrīa: ſed vl̓ curioſitate. vel hipocriſi vel fictiōe aliqͣ. ¶ Heceſt vulpipa īmo dyabolica calliditas. q̄ exobliqͦ inſidiās ⁊ mordēs vt colub̓ nō ſinitꝑuulos venire ad xp̄m. In qua peſte minus ē remedij ꝙͣ in prima. ꝙͣtominꝰ expelli pōt hoſtis occultꝰ ꝙͣ aꝑtus. Tales cōpeſcere debuiſſet illa ſapientis p̄ceptio. Noli ꝓhibere bn̄facere. Si potes ⁊ ip̄e bn̄fac.O quis capiet nobis has vulpes ꝑuulasq̄ demoliunt̉ vineas ⁊ florente ortū eccl̓iecalcant; ſubintrāt em̄ ⁊ repunt ex occultisnec illas dep̄hēdes niſi ꝑ veſtigia. Et queſunt hec veſtigia? Cōculcatio certe floruꝫqͦrūlibet ⁊ pulcerrimoꝝ. ⁊ euulſio ſalubriūplantationuꝫ. ⁊ ꝙ rariſſimꝰ cultor acceditqͥn culpet̉. ¶ Sꝫ quo portēto ex hoībus fiunt vulpes. ⁊ qͣ voluptate (dicā potiꝰ malignitate) iſta agunt? Rn̄det̉ de nōnulliseos forſan timere ſe detegi. Alios torquetliuor edar. ſi qd̓ nō agūt fiat ab alijs. Alios fidei religioniſqꝫ ꝯtēptus exagītat. apd̓quos pietas omnis nō niſi fatua q̄dam etanilis ſtoliditas iudicat̉. Reliqͦs nihil horuꝫ ſed ſola tepiditas deuotiōis euomi digna/ verax ⁊ languidos excruciat. ¶ Uemundo ab his ſcandalis. expedit autoribꝰmagis mori/ qm̄ tot aīarum ꝑeuntiū a viadei rei ſunt/ quot clam vel palam ſcandalizant et ꝑdunt. p̄ſertim dum non ſinūt paruulos venire ad xp̄m.Conſideratio tertia.De laudabili ſtudio eoꝝ qͥ reducunt par⁊uulos ad viam que ducit ad xp̄m.Ui ꝯuerti fecerit pctōre ab errore vie ſue ſaluabit aīaꝫ eiꝰ a mortę. ⁊ oꝑit multitudinem pctōꝝ.Ex hͦ v̓bo trahē potuit Greg. nll̓m eē d̓oacceptiꝰ ſacrificiū ꝙͣ zelū aīaꝝ. Ꝙ ſi tāta ſolicitudinis inqͥetudine. ſi tot vigilijs ⁊ cu-