Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De indulgentijs

34

irregularitatū. ihabilitationū circa legittimos actꝰ eccl̓ia ſticos aut ciuiles Rō qͦ adꝑtē q̄ excipit ⁊ affirmat. qꝛ cuiꝰ ē cōdere huius eſt deſtruere vel interp̄tari. Sꝫ negatīa pꝫ ꝑ idē argum̄tū a ꝯͣrio ſenſu d̓ductūConſideratio tertia.Ptās clauiū eccl̓ie ſuꝑ indulgētijs ꝯcedēdis modis qͥbꝰ cōſueuit vti eccl̓ia vel eccl̓iep̄lati a ſummo vſqꝫ deorſum / ꝑ quotatōꝫdieꝝ ⁊ annoꝝ/ p̄ſupponit neceſſario remiſſionē vel indulgētia in foro ſecreto cōſcīeſeu ꝯfeſſiōis ſacralis d̓ facto vl̓ in voto ſeuꝓpoſito. ⁊ ſepiꝰ in facto. iuxͣ tenorē bullaꝝqͥbꝰ inſerit̉ hec clauſula. v̓e penitētibꝰ ⁊ cōfeſſis. niſi collator indulgēciaꝝ/ intēdat ſatis eē ꝙ hō ſit in charitate cōtritꝰ .ſ. cū ꝓpoſito tꝑe ⁊ loco ꝯfeſſione facere actualem.Eſſet aūt iſta fauorabilior interp̄tatio ſineꝯfeſſione qualibet.Conſideratio quartaPtās clauiū eccl̓ie ſacr̄alis ⁊ in foro cōſcīeeminētior eſt vtilior ⁊ eligibilior in collation indulgētiaꝝ ꝙͣ ptās ſola iudicial̓ Rōpꝫ ex p̄cedētibꝰ. qm̄ ſine ꝯfeſſione ſacr̄ali d̓facto vel in voto ſeu ꝓpoſito nulli dies indulgētiaꝝ l̓ a pena l̓ a culpa ſortiūt̉ effectūConſideratio quintaSolꝰ papa ſup̄mꝰ xp̄s cū patre ⁊ ſpūſctōpōt dare plenaria autoritate īdulgētiaꝫ Aomīmodā a pena ⁊ culpa quādū ꝯfert datinnumerabiles ⁊ infinitos īdulgētiaꝝ dieſRō qꝛ vel abſoluit ⁊ quitat tota pena debitā pctō mortali. ſiue ſit originale ſiue actuale. Et hoc quidē eſt infinita extēſiue atqꝫ duratīe. Aut ſi mutat xp̄s penaͣ illā d̓bita mortali eternā/ in tꝑalē; pꝫ adhuc ꝙ huiuſmōi remiſſio ſe extedit ad īfinitos diesindulgentiaꝝ/ ſi tales dicere poſſumus dies infinitos vel eternos. Iuxta illud. Dieſęternos in mente habui.Conſideracio ſexta.Solꝰ papa xp̄s gratis et abſqꝫ merito alioꝙͣ ſuo fac̄ hmōi cōmutatiōꝫ pene ꝑpetue īpęnā tꝑalē vel ī penā abſolutiōeꝫ. Rō. qꝛ ſitalis remiſſio fieret ex merito illiꝰ cui r̄mittit̉ ip̄a n̄ eēt iā pure gratuita. ſꝫ quodāmō

debita vel ex oꝑibus vendita. nos aūt hocintelligimus d̓ merito condigno.Cōſide. ſeplla. xp̄s in iuſtiSolus papaficatiōe impij pͥus naͣ infūdit gratiā ꝙͣ remittat culpā. Prius inſuꝑ dimittit reatūpene eterne ꝑ infuſionē hmōi gr̄e/ ꝙͣ hōmereat̉ a pctō reſurgē/ vl̓ ab hoc reatu lib̓ eēQuo circa nō ſatis aduertebāt qͥ dicebantpͥmū actū ꝯtritōis pꝰ pctm̄ eē plꝰ incōꝑabiliter meritoriū ꝙͣ aliquē poſteriꝰ elicitumFūdātes ſe ī hͦ ꝙ ꝯtritio merebat̉ lib̓atione a pena eterna. ⁊ ꝯſecutionē vite et̓ne. nōita ꝯn̄tes merebant̉ hmōi remiſſionem qꝛConſide̓. S. Sol̓ papa xp̄s po(iam facta erat.teſt illā tot dieꝝ ⁊ annoꝝ mille milliū īdulgentiā ꝯcedere/ qual̓ poſita reꝑit̉ in diuerſis ꝯceſſiōibꝰ ſūmoꝝ pōtificū vl̓ alioꝝ ſubvarijs tꝑibꝰ locis ⁊ cauẜ. Et forte tal̓ enormitas ꝯceſſiōis ab aliqͥbꝰ q̄ſtuoſis aūt alit̓Conſide̓. 9. Indulgētiaꝝ ꝯceſ(male motꝭ ꝯficta ēſio rōnalis/ p̄ſupponit in ꝯferente auctoritatē a xp̄o fundatā. ⁊ ī euāgelio vl̓ ex ip̄o explicatā. Preſupponit idoneitatē ⁊ ad īpletionē ꝯditiōis appoſite ī īdulgētijs. vt ꝙſit verꝰ ꝯtritus ⁊ ꝯfeſſꝰ. ⁊ faciat hec aut iſta.⁊cͣ. Preſuppoīt tertio cām ꝯceſſiōis ſeu diſtributiōis hmōi īdulgētiaꝝ legitimā. claue .ſ. ectl̓ie nō errante. neqꝫ xp̄o reprobāte.vbi nō certa euidēs noticia reqͥrit̉. ſꝫ eſtīatio bōe fidei ⁊ ꝓbabil̓ ꝯiectura. queadmodū ī diſtributōe theſauri material̓. d̓ fiſcoregio vel eccl̓iaſtico/ papa vel rex vel aliusdiſtributor attenderet.Cōſideratio decima.Indulgētiaꝝ ꝯceſſio ꝑ tot milia nedū dierū ſꝫ ⁊ annoꝝ: vid̓r difficult̓ ſaluabil̓ pꝰ remiſſionē eterne pene ⁊ cōmutatōeꝫ ī tꝑalēCōſtat eī ꝙ nec hō ſingularꝭ ī hac vita p̄taut dꝫ ad tot annos obligari pnīaꝫ agē. cūnō victurꝰ ſit ꝑ milleſima ꝑtē tot annoꝝ. ⁊nemo ad īpoſſibile obligat̉; Cōſtat p̄tereaꝙ dū mūdꝰ finē hēbit ceſſabit purgatoriū⁊ ex ꝯſeq̄nti dies penaꝝ ſuaꝝ.Coſlde̓. I. nextēdit ſe ad peaserIndulgētiarū ꝯceſſiocorruptione nature ꝯͣctas ꝑ pctm̄ origina

P 4