Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

⁊ irregularitatum

B

Item ab eodē dominō cancellario circa materiā excōicationū ⁊ irregularitatū ⁊cͣ.Prima conſideratioOntemptus clauiū eccl̓iſticarūcauſat qͣſi formal̓r ⁊ pͥncipal̓r excōicatōis vel irregularitatis detrimētū Sic em̄ ſolēt cōiter dn̄iiuriſte dicē̓ ꝙ irregularitas ꝯͣhit̉/ dū aliqͥsexcōicatus ſe īmiſcet ſacris in cōtēptū clauiū. Fundat̉ aūt hec ꝯſideratio pͥncipalit̓ex illa lege euāgelica math̓. xviij. Si peccauerit ī te frat̓ tuꝰ ⁊cͣ. Seqͥt̉. Dic eccl̓ie. Si eccleſiā n̄ audierit/ ſit tibi ſic̄ ethnicꝰ ⁊ publiScDa ꝯll. uiū. p̄t interueire miCōtēptꝰ cla­ (canꝰ.tiplicit̓ ī aliqͦ. Uno mō directe ⁊ cauſalit̓ ⁊hͦ ꝓpͥe d̓r fieri ex cōtēptū. qn̄ .ſ. cōtēptuſ eſtcā actōis principal̓. ita ꝙ nō fieret actio niſi eēt ad cōteptū clauiū. quēadmodū ſi qͥsdicat ep̄o excōicanti. Ego in deſpectū vr̄i⁊ vr̄i p̄cepti nihil agā illiꝰ qd̓ iubetis. aliomō ſit cōtēptus implicite. qꝛ vicꝫ eſt cōtumax inobediētia. ꝙͣuis nō ex inobedientiavel ꝓpt̓ nō obēdire ſꝫ ꝓpt̓ aliqͥd aliud delectabile vel vtile. aliqͥs peccat ꝯͣp̄lati iuſſioneꝫ. Tertio mō d̓r cōtēptꝰ interp̄tatīe. oīsvolūtaria trāſgreſſio cuiuſcunqꝫ p̄cepti. ⁊iſto mō reꝑit̉ ꝯtēptꝰ ī oī pctō p̄ſertī mortali. directe vel īdireite. v̓e vel interp̄tatiue.Cōtemptus pͥmo mōLOIde. ꝯ. ronabilit̓̉ demeret̉ excōicationē ⁊ ꝯn̄r irregularitatē. Sil̓r ⁊ ſecūdus dū iungit̉ ꝯtumacia. Sed tertiꝰ cōtemptus nō ſꝑ eſt excōicatōis eccl̓ie/ nec cōſequent̓ irregularitatis/ demeritorius. Dr̄eccl̓ie notant. qꝛ oīs peccans mortalit̓ eſt adeo ⁊ apud deū excōmunicatus. ſed nō ſꝑꝑ eccleſiaſticam ſanctionem.Conſide̓. 4. modoꝝ p̄dictordiCōtēptus/ neutrocēdus ē interuenire/ ꝯͣ p̄ceptū aliqd̓ prelati qn̄ manifeſte ⁊ notorie platus abutit̉ inhmōi p̄cepto/ clauiū ptāte. ⁊ hoc duꝫ ſcit ⁊cognoſcit ille qui nō obedit. nec aliūde generat in ſe vel ī alijs ſcandalo ſū contēptūclauiū Qm̄ in hoc tal̓ nō eſt īobediens claniū ptāti ſed erroneo clauiū abuſi

Cōtemptꝰ clauiūConſide. 5. magis inuenit̉ oad culpā ī p̄lato talit̓ vt premittit̉ abutēteſua ptāte. ꝙͣ in nō obediēte. ſi cōꝑatio recipiat̉ abuſiua. Eſt igit̉ qn̄qꝫ meritoriū ethonorificatiuū eccl̓ie ptātis ꝙ tali prelatoin faciē reſiſtat̉ cū appoſitiōe inculpate tucele. quēadmodū reſticit paulus Petro.Contemptus clauiū qn̄COIIII. E. qꝫ poſſꝫ inueniri in vnoq̄ nō pareret ſnīe ſui p̄lati. vbi ⁊ qn̄ alius īeadē ſnīa nō obediens nullomō cōtēptuſeēt reus p̄ſertiꝫ apd̓ deū. Cuius rō eſt. qm̄vnꝰ reputat ſnīam iuſtā. aut quō libet obediendū illi. alius v̓o nō ſed ſcit certitudīaliter aūt ꝓbabilitate ſufficienti/ ſuū p̄latūmale vti/ ip̄iudiciū clauiū ⁊ in deſtructiōꝫCOIII. A. Contemptus clauium(eccleſie.dꝫ inueſtigari ex ptāte legitima ⁊ vſu legitimo ptātis illiꝰ. qͥ p̄cipiendo excōicat velirregularitatē cōminat̉. Alioqͥn p̄lati poſſent inducere qͣlēcūqꝫ vellēt ſuꝑ alios ẜuitutē. ſi ſuis ſentetijs iniqͥs ⁊ erroneis ſꝑ eſſet obediendū. Et ita pꝫ ꝙ hoc cōe dc̄m ſētentia p̄lati vel iudicis etiā iniuſta timenda eſt. indiget glo. Alioqͥn nō eſt generaliter verū. ſi timenda dicat̉ qꝛ ē ſuſtinēdanec repellenda. īmo in caſu pati illā eēt aſinina patīa ⁊ timor leporinus ⁊ fatuus.CONII. D. plus hꝫ ꝑiculi erga ꝑſoContemptus clauiuꝫnā ſūmi pontificis. ꝙͣ erga inferiores. Qm̄ab abuſibꝰ inferioribꝰ pꝫ recurſus ad papāꝑ appellationis ſubſidiū Et ſi dicat̉ ꝙ itapōt a papa fieri appellatio ad ꝯciliū generale? Dixer̄t oliꝫ an̄ ꝯciliū generale piſanū⁊ Conſtan̄. ꝙ hoc nullo mō licebat. ⁊ allegāt iura ſua ꝓ ſe valde (ſicut eis vid̓r) exp̄ſſa. Sꝫ ꝯſtant̓ nūc aſſerit̉; ꝙ eſt hereẜ dānata ꝑ ꝯſtitutionē exp̄ſſiſſimā ⁊ practicatāin ꝯcilio p̄dicto Conſtan̄. ꝓut alibi diffuſius eſt on̄ſum. Rn̄det̉ igit̉ alit̓ ꝙ non ꝓleuibus cauẜ vbi etiā liceret p̄t aūt debꝫ ꝓappellationibꝰ ꝓſequendis paſſim ꝯciliūce lebrari/ ſicut habet̉ recurſus ad papam.CONII. 9. incurret̉ in multis caſiConteptus clauiū nonbus qͥbus pape mādato n̄ obediret̉. Dū .ſ.abutit̉ enormiſſime ⁊ ſcādaloſiſſime/ ptā-

P 3