Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dialogus de poteſtate

et inter liberatōeꝫ ꝑ abſolutōeꝫ hoc int̓ eſt.qꝛ abſolutio reponit ſolūmō hoīeꝫ in ſtatu ſalutis eterne tollēdo quicqͥd obeſt cōſecutioni ſalutis eterne queadmoduꝫ fit inarticulo mortis dū penitet hō. etiā ſi nullūpoſſet hr̄e ſacerdotē. Diſpēſatō aūt reſtituitad ea q̄ ſunt diuinitatis ad bene eē in vitamorali vel ciuili vel meritoria. D¶Sequeret̉ ex hac interp̄tatōe: ꝙ martinus abſolutus ab oībus ſentētijs tam ab hoīe ꝙͣa iure nō abſolueret̉ in caſu p̄noīato ab irregularitate ſentētialiter inflicta ꝑ hoīemīmo a ſentētia interdicti vel qualiſcūqꝫ excōmunicatōis: ſic ꝙ poſſit libere ſuſciperepoſtmodū corpus xp̄t. cū non ſit de neceſſitate ſalutis. īmo nec vti ſacramēto vnctōisextreme. nec tenere beneficiū eccleſiaſticuꝫ.nec audire miſſas in eccl̓ia nec poſt mortēhabere ſepulturā ſacrā. Patet hec ſeque laqm̄ talia nō ſunt de neceſſitate ſalutis abſolute faciēda. Eſt tamē vſus eccl̓iaſticusin oppoſitū. maxime de ligatis ꝑ ſentētiasexcomnuicatōis. dum em̄ abſoluūtur/ libere poſſunt poſtmodū nedū corpus xp̄i ſuſciꝑe. ſed miſſaꝫ celebrare vt prius. ⁊ beneficijs gaudere eccl̓iaſticis. Cur non ita fieret ſi a ſentētijs irregularitatis a iure vl̓ abhoīe latis abſoluāt̉ caſu nr̄o. MIFortiter inſtas. attēto ꝙ in abſolutōe iuridicanō eſt neceſſaria certa forma v̓boꝝ quemadmodū dicimus de abſolutōe ſacramentali a peccatis. Huc accedit ꝙ abſolutō iudicialis a vinculo penarū poteſt fieri circaabſentē vel circa nō petentem. īmo in inuitum ẜm multos feret̉ ſeu relaxabit̉. dū ſententia penalis plus inuenit̉ nocere ſibi etreipublice/ ꝙͣ ꝓdeſſe. B Sed occur Ꝙrit ad hoc dictum/ abſurditas altera ꝙmelioris eēt cōditōis ſentētia penalis a iure vel ab hoīe lata ꝓpter peccatū illius quiligatur ꝙͣſi abſqꝫ peccato ꝓprio vinculuꝫaliqd̓ vtputa irregū laritatis contraheret.Quid em̄ eſt irregularitas niſi quoddamimpeditiuū vinculū/ ne ſit aliqͥs idoneusad aliqd̓ opus legitimū vtputa ad officiādum eccl̓ie. ſicut excōmunicatio ligat ⁊ religat a ſacramētoꝝ ꝑceptōne ſi ſit minor. ⁊ aciuili cōmunicatōe ſi ſit maior. Acta in caſu p̄miſſo martinus culpa ꝓpria excōmunicatus abſoluit̉. ⁊ abſolutus poterit exer-

cere ſicut pͥus tales actus legitimos qui nōſunt oēs de neceſſitate ſalutis nō ſic autempoterit abſolui ligatus vinculo irregularitatis abſqꝫ culpa ſua. MUide ſi quedam talia poteris inuenire in qͥbus fauorabilius agit̉ quo ad aliqua cū peccantibꝰquatinus vbi ſuꝑabūdauit delictū ibi ſuꝑabundet ⁊ gratia. Exemplū ſumit̉ familiare ꝓpoſito noſtro. Itaqꝫ ſi vir infidelis priꝰhomicida baptiſet̉. ſoluit̉ ne dum a culpahomicidij ſed ab irregularitatis etiā vincūlo ꝯſequēte homicidiū. vbi ſi duas habuiſſet vxores legitimas ſucceſſiue vel vnā nōvirginem baptiſmus non tolleret hoc irregularitatis ligamentū. Forte ſic in ꝓpoſito. ſi martinus abſoluit ab omnibus peccatis confeſſis. ⁊ cū hoc ab omnibus ſentētijstam a iure ꝙͣ ab hoīe latis. Ueniret qͣſi perſequelā abſolutio irregularitatꝭ ſicut excōmunicatōis ex qͣ ſumpſit occaſionalit̓ vinculū irregularitatis duꝫ ligatus ſe diuinisīmiſcuit. Non aūt eſt cōcubinatio vel conſecutio talis in irregularitate que nō tamcōtracta eſt ex ſentētia penali ꝙͣ ex cōſtitutione legis aut ſtatuti. D Habēt iſtaꝓbabilitatē. ſed nō euacuāt totā difficultatem noſtre dubitatōis ſpēaliter quo ad inueſtigatōeꝫ deſcriptōis ſeu qͥd noīs ſententie p̄ſertim a iure late. Ecce recipiamꝰ duaſconſtitutōes iuris que dicunt̉ decreta veldecretales. vt dicit ſic. Si qͥs ſuadente diabolo/ manus miſerit violentas in clericuꝫſit excōmunicatꝰ ip̄o facto. altera conſtitutio dicit. Si qͥs celebrauerit excōmunicatꝰ:ſit irregularis ip̄o facto. M Reſpondi iam ꝙ quelibet ſcientia/ terminos ſuoshabet. ſed inferior ſcientia debet reſoluereſuos terminos quādo ſurgit ambiguitas/ad terminos ſciētie ſuꝑioris. qͥ ſunt ſimpliciores. Sic eī methaphiſica reſoluit terminos oīm ſciētiaꝝ iunctis logica grāmatica⁊ rhetorica. Cum igit̉ theologia ſit ſuperior ad oēs ſcientias. etiā ad metaphiſica naturalē ⁊ ad ius omne/ canonicū ⁊ ciuile. debet reſolutio vel interp̄tatio ſumi ꝑ theologiam / p̄ſertim in his que ſalutē reſpiciunt. D Perſpicuū eſt etiam mihi in exemplis inductis modo per te. MI Priuilegiatus itaqꝫ ꝑ papam/ de cuius poteſtatepͥncipaliter eſt ẜmo p̄ſens iure dicitur ab

IL