Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Defuncti carthuſien̄.

2D

primo/ nec in ſequētibus expedit. Conſtat rurſus/ ꝙ ꝑ moduꝫ ſatiſfactionis/ pōtdefunctus exiſtens in purgatorio reciꝑe abſolutionem a pena ſua multipliciter. Unomodo dum particularis perſona applicatmeritum ſue ſatiſfactionis pro defuncto.Alio modo dum hoc facit vna cōgregatōparticularis: vel caput ꝯgregatōis. Tertiomodo ſi papa velit cōmunicare de theſauro eccleſie/ per modū indulgētie/ quoniamiſto modo poteſtas pape et claues eccleſiepn̄t ſe extēdere ad defunctos in purgatorioſaltē indirecte cuiꝰ declaratio poſſet lōgiusextendi. ſed hic omittit̉. Fundamētū daturin articulo ſimboli ſanctoꝝ cōmunionemIn quo fundat̉ valor ſuffragioꝝ ꝓ defunctis factoꝝ ꝑ viuos. Conſtat deniqꝫ ꝙ ꝑmodū dep̄catōis ⁊ impetratōis pōt defunctus exiſtes in purgatorio frequēter abſolui iuxta doctrinā cōem oīm doctoꝝ/ ⁊ vniuerſalē ritū eccl̓ie/ que ꝓ defunctis inſtituitor̄ones atqꝫ ſuffragia. Et inde eſt illa oratio cuꝫ ſimilibus abſolue queſumus dn̄e.Iuxta quē modū abſolutōis/ fiūt in eccleſia quotidie abſolutōes generales an̄ miſſam. ⁊ in cōpletorio. dū poſt cōfiteor dicit̉:abſolutōeꝫ ⁊cͣ. Et iſto modo nulla ē difficultas in p̄dicta obſeruatōe carthuſien̄.vel alioꝝ qui dicunt̉ abſoluere defunctosſi nō vtant̉ niſi v̓bis dep̄catorijs. Quia velintēdunt impetrare abſolutōeꝫ defuncti ꝑdep̄cationē vel etiā ꝑͦ ſatiſfactionū ſuaruꝫapplicationē iuxta tertiū membruꝫ. Sivero fiat abſolutio ꝑ verbuꝫ p̄ſentis temporis ⁊ indicatiui modi / vt dicendo ego teabſoluo ⁊cͣ. Poteſt hic loquēdi modꝰ pieintelligi vel interp̄tari/ tanꝙͣ ſit dep̄catoriꝰaūt ꝙ fiat iuxta ſcd̓m membrū diſtinctōisabſolutio quedā iuridicialis de excōicationibus/ ſi que forſitan cōtracte ſunt ꝑ tranſgreſſionē ſtatutoꝝ religionis vel alio mō.Cui conſonat quod inquirit̉ a circūſtantibus dū corpus debet inhumari / vultis ꝙabſoluat̉. Sicut etiā apud ſeculares quandoqꝫ nō humaret̉ corpus/ niſi ep̄us vel curatus mandaret ⁊ creditores conſentirent. Rurſus poſſꝫ addi ꝙ ex indulto apoſtolico. intelligat̉ fieri largitio quedā indulgētiaꝝ. ꝑ quas abſoluat̉ defunctꝰ a pena/ qͣ ligatus ē in purgatorio. Sed hͦ indiget ma

iori declaratōe. qꝛ nec certū eſt de tali pͥuilegio vel indulto ſeu de forma eius; Et quecauſa mouiſſet papā ad cōcedendū tales īdulgentias carthuſienſibus pluſꝙͣ alijs ꝙͣuis auſteritas religionis videret̉ eſſe cauiarōnabilis talis indulti. Et poſt ſcripturam p̄miſſoꝝ/ datū eſt intelligi ꝙ prior magnus? ⁊ ꝯſequēter alij/ fungunt̉ autoritate legati pape circa ſuos. Et iſtā ꝯceſſionēiudico rōnalē / ꝓ tollēdis ſcrupulis/ qͥ plures inſurgūt apud timoratos in dei ẜuitioquā alias. Et vt afflictis ꝓ timore d̓i ſuaproſit afflictō. Unde licet defuncti nō ſinthabiles facere que cōmuniter inſtituūt̉ ꝓꝑceptione indulgētiaꝝ vt ꝙ ꝯtribuant ieiunet orent. pōt tn̄ papalis autoritas cōcedere vt ſi ꝓ eaꝝ ſuis viui talia faciāt ꝓ quibus dant̉ indugētie ꝓſint ip̄is.Finit.Suꝑ abſoluēdi po Nteſtate ⁊ qualiter expediat fieri reſeruationem peccatoꝝLorificate deū qͥ dedit ptātētalē hoībꝰ. Mat. xiiij. a. Qd̓6Cv̓bū ꝙͣuis lr̄alit̓ ſit de ptāteſanatōnis morboꝝ in corꝑetn̄ pͥncipaliꝰ intelligit̉ ꝑ myſteriū/ de ptāte clauiū/ ſoluētiū peſtes peccatoꝝ in mēte. Hec aūt ptāsclauiū que circa corpus xp̄i myſticū cummēbris ſuis q̄ ſunt fideles exercet̉. reſidet īſua plenitudine ⁊ fonte apud papā de hincad p̄latos maiores vſqꝫ ad minores quoscuratos appellamus deriuatur ordine hierarchio diuinitus nō humanitus inſtituto ad edificationē eccl̓ie ⁊ ſaltē ppl̓oꝝ/ quāxp̄s expediēs iudicauit. Et qm̄ expedit viāpenitētie per claues eccl̓iaſticas nec nimisaꝑiri ꝓ cōtemptu nec improbe coartare ſine fructu. Uidendū eſt p̄cipue de ptāte curatoꝝ que qͦtidie practicat̉ qͣliter ſit ⁊ qualiter nō limitanda iuxta qualitates tempoꝝ⁊ locoꝝ ⁊ multiplicationē tranſgreſſionuꝫ/⁊ poſſibilitatē remedioꝝ. Qua ſuper re placeat attendere ꝓpoſitiones. nō declarationes/ qui ſequūtur. Omnis caſus qͥ noninuenit̉ a curatis remotus/ cēſendus ē eisꝯceſſus in foro ꝯſciētie reſpectu ſubditoꝝ. Oīs caſus cuiꝰ reẜuatio ad ſuꝑiorē vel