Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Et ſtatuto carthuſien̄.

II

bus noſtris diuini amoris affectum/ vt deum in omnibus ⁊ ſuꝑ omnia diligentes ꝓmiſſiones ſuas que omne deſideriū ſuꝑatſequamur. Amen.Reterea ille circūſtātie q̄ habētur ꝑ hūc v̓ſuꝫ/ inqͥrēde ſunt incōfeſſione a ꝯfeſſore. Quis qͥdvbi/ quibus auxilijs/ cur qūoquādo. Per quis intelligit̉ anſit iuuenis vel ſenex clericus aut laicus ſolutus aut ligatus. Per quid an ſit res ſacra vel nō. Per vbi an ſit in loco ſacro velnon. publico vel priuato. Per qͥbus auxilijs an cuꝫ pugno baculo aut gladio. Percur qua intentōe an ratōe vindicte inferēde vel iniurie repellēde. Per qūo an ꝑcuſſerit aliquē fortiter/ vel remiſſe. Per quando intelligit̉ an in qͣdrageſima aut in aliotꝑe ſancto/ vel aliter. Tempus. locus. modus. nūerus. mora. ſcīa. etas.Finis.Reſpoſio eiuſdem Eſuꝑ queſtione ſibi facta pͦ vicariuꝫ domuscarthuſie/ de ſtatuto ordinis eiuſdē ꝙ cōmiſſi ad confeſſiones audiendas nō abſoluant a mortali certo. ſed remittant cōfitentem ad ſuꝑiorē ſuū.Onfeſſio ſacramētalis fundat̉in ſolo iure diuīo ⁊ euāgelico ſuper illo. Qd̓cūqꝫ ligaueris ſuꝑ t̓rā ⁊cͣ. Cōfeſſio ſacramētalis ſicut nō potuit inſtitui niſi a ſolo deo: ſic nōdeſtitui pōt ab hoīe puro. Al̓s papa poſſꝫnō obligari ad cōfeſſionem ſacramēta lem Confeſſio ſacramentalis nō obligat advenialiū cōfeſſionē de ꝑ ſe. ⁊ de neceſſitateſalutis. qꝛ non tollūt charitatē. ⁊ ideo ſinecōfeſſione taliū/ ſtat ſalus. Cōfeſſio ſacͣmētalis nō debet extēdi ꝑ hoīes puros. vtaliqͥs peccata venialia confiteat̉ niſi velit.Sequit̉ ex p̄cedētibꝰ. Immo nec debēt fieri reẜuatōes niſi in grauibꝰ culpis. Poteſtaūt dici grauiꝰ culpa que trāſit in opus cūcōſenſu. ⁊ deliberatōe ꝑfecta. aut cū grauiſcādalo alioꝝ. Cōfeſſio ſacramētalis nōobligat de ꝑ ſe. vt hō bis confiteat̉ idē peccatū etiā mortale. niſi cōfitens velit. Ratioquia lex diuina nō obligat niſi ſemel cōfiteti. ⁊ hoc ꝑ ſe. ⁊ niſi velit homo. Confeſ-

ſio ſacramētalis nō debet coartari ꝑ reſeruatōes caſuū p̄ſertim occultoꝝ/ cōtra vel p̄ter legē euāgelice libertatis. ſed dandus eſtlocus timori altiſſimi. Alioqͥn timeat̉ illaphariſeoꝝ culpatio. Alligāt onera grauia⁊ importabilia humeris hominuꝫ. digitoaūt ſuo nolūt ea mouere. ſit rurſus aliqn̄vt qui nimis emūget eliciat ſanguinē ⁊ fiat cauſa fictōis. Cōfeſſio ſacramētal̓/ tali ⁊ tanto claudi debet ſigillo ſecreti/ vt necv̓bo nec ſigno qūo libet reuelet̉/ aut reuelari ꝓbabilit̓ eſtimet̉. Facit ad hoc exp̄ſſa determinatio eccl̓ie. cū naturali rōne. Confeſſio ſacramētalis de peccatis occultis raro ⁊ cautiſſime debet remitti ad ſuꝑioreshabētes iuriſdictōeꝫ coerciuā in pub licisquales ſunt abbates ⁊ priores in religionibus. quia facilis orit̉ ſuſpitio apud correctos publice. ꝙ occulta cōfeſſio ꝑ eos factaledat̉. Sed etiā debēt inſtrui cōfeſſi. ꝙ cōfeſſio ſecreta de publicis nō liberat eos. qͥnpoſſint aut debeāt publice punitioni ſublacere. Cōfeſſio ſacramentalis/ pōt qn̄qꝫrōnabiliter ⁊ fructuoſe dimitti de venialibus. pōt etiā aliqn̄ fieri fructuoſe. Qualit̓hoc ⁊ qn̄. doceri debet vnctio ſpūſſancti cūcōſilio xp̄iane prudētie. Cōfeſſio ſacramētalis pōt aliqn̄ repeti fructuoſe de mortalibus iā cōfeſſis. ſed obligatio pluries illa cōfitēdi pōt reddi vitioſa. qꝛ nimis oneroſa. Cōfeſſio ſacramētalis pōt ſepe fieri ſub cōditōe. tam ꝓpter ignorantiā facti.quia neſcit ſepe homo quid ⁊ qualiter fecit. ꝙͣ ꝓpter ignorantiā iuris. quia nequitin pluribus a venialibus mortale diſcerni Cōfeſſio ſacramētalis/ facta ſub cōditione modis tactis aut alias legitime pōt habere ſeu reciꝑe abſolutōeꝫ abſolutam/ ſubhac forma. Ego abſoluo te in noīe pr̄is etfilij ⁊ ſpūſſctī. Que forma ſufficiēs eſt ⁊ ſecura cū intentōe debita cōfeſſoris ad abſolutionē de peccatis. īmo ⁊ excōicationibusin foro ꝯſciētie. Nec oportet īmo ſepe n̄expedit/ multiplicare ẜmonē abſolutōnisUt dicēdo ſi ⁊ inquātū poſſum. ⁊ dicendode cōtritis peccatis ⁊ oblitis. ⁊ de tali vl̓ tali excōmunicatōe. ſi ⁊ inꝙͣtuꝫ indiges. cuꝫſil̓ibus. que addita plus officiunt ſepe velꝑturbant/ ꝙͣ ꝓficiane vel ſerenent. Superhoc notet̉ hec doctrina. Abſolutio ſacͣ-

OO

N..j.