Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De arte

expurgari penitꝰ ab oī ſuo crimīe. Et ꝙ niſi hͦ velīt fas hn̄t recedēdi ne tp̄s īcaſſumīmo noxe detineāt. Si volūt dn̄t igit̉ iuuare ſe. ⁊ hͦ meliꝰ ⁊ celeriꝰ fieri neqͥt ꝙͣ ſi ad int̓rogata v̓itatē plenā rn̄derīt. Si v̓o dep̄hēdūt̉ velle mētiri ⁊ celare (vt ſepe fit) ꝑ diſcretū ꝯfeſſorē arguāt̉ vehemēt̓ ⁊ acrit̉. ⁊ ꝯpellātur veniā ſtatī q̄rē ſuꝑ hmōi mēdacio. Qd̓poſtꝙͣ fecerīt: rurſus blāde ⁊ lenit̓ moueāt̉nihil deinceps mētixi aut celari. Si v̓o bisautter rurſus mētiti fuerīt poter̄t remittiadifferri vſqꝫ ad tp̄s alteꝝ. iniūgēdo vt meliꝰſibi ꝓuideāt. Sepe ſit vt ī altera ꝯfeſſiōe libētiꝰ aꝑiāt oīa. dū putāt mēdacia pͥora magis īputāda eis ad īaduertētiā ꝙͣ ī maliciāConſideratio .11. Applaudat ꝯfeſſor dicentibꝰ v̓itatē ſuꝑdelictꝭ ſuis ꝙͣtomagis enormiſſima ⁊ abomināda videbūt̉. Collaudēt̉ de vitate. dereligiōe. de tīore dei. de zelo ꝓpͥe ſalutis d̓ꝯfidētia ad ſacerdotē ⁊ ꝯſil̓ibꝰ. Et ꝙ audacter ꝑgāt ad alia nil heſitātes. Fit aliqn̄ n̄inutilis q̄ſtio/ ſi fuerīt alias de talibꝰ ꝯfeſſi.Et ſi nō. qͣlit̓ inde ampliꝰ letari dn̄t ⁊ deogr̄as age̓ qͥ talē eis tribuit volūtatē ⁊ oportunitatē. Cōuenit qͣꝫ vt ꝑ ꝯfeſſore gr̄as pn̄tial̓r agē moneāt̉. pꝰ modū ne tēdāt ad aliaConſideratio .1. Iubeat ꝯfeſſor ne ꝯfeſſi. crimīa detegātalioꝝ noīando eos vl̓ ſignis certꝭ notificādo. niſi forte pctā talia ſint/ q̄ nullo mō aliter pn̄t aꝑiri. vt ſi ſororē vnicā frater malecogͦuerit. aut vir vxorē. Nō ſit p̄terea curioſus ī inqͥrēdo ꝑticl̓ares circūſtātias pctōꝝ/q̄ nō multū augēt vel variāt gͣuitatē in eisqm̄ naſce̓t̉ inde aliqn̄ vl̓ tēptatō ꝑiculoſavel turpitudo nimia aut ſuſpitō retardatiua ꝯfitendi. Nihilominꝰ vtile iudicamꝰ ꝓſerenatōe ꝯſcīaꝝ illoꝝ qͥ cōfitēt̉ (qꝛ forte pꝰmodū gͣuioribꝰ vrgerēt̉ ſtimul̓ qͣſi n̄ bn̄ ⁊ ītegre pctā ſua ꝯfeſſi fuiſſent) vt pleniꝰ explicet oīa ꝙͣtū ⁊ qͦuſqꝫ iudicauerit ꝯfeſſor expedire.Conſideratio. ſ3. Arguat ⁊ rep̄hēdat acrit̓ ip̄e ꝯfeſſor peccata enormia/ poſtꝙͣ iſta plene cognouerit⁊ on̄dat ꝙͣta punitōe pctor dignꝰ eſt. Attū

cauēdū ē ne rurſꝰ pctōr ꝯfuge̓ poſſit ad denegādū iā ꝯfeſſa. ſic̄ pluries fieri reꝑtū ē euampꝰ ꝯfeſſionē ꝯpletā priꝰ. Idcirco habeatur certiſſima explicato pctōꝝ. Deniqꝫ qͥcqͥd ī ꝯfeſſiōe dixerit ſacerdos/ ſit ip̄e ſꝑ īfine māſuetꝰ atqꝫ benignꝰ īfundēs oleū ꝯſolationis ⁊ paſſiō is ⁊ bone ſpei. Pōt inſuꝑ aliqn̄ dice̓ cōfeſſor. ex qͦ talia ⁊ talia confeſſuses q̄ ſunt gͣuiſſima. noli deinceps celare aliqͥd. ſed oīa dic. vt te ſimul expedias.Conſideratio .14. Procedat cōfeſſor ī inqͥſitōe pctōꝝ ⁊ ſpecia lit̓ pctī carnalis (qd̓ a ml̓tis cū ſūma difficultate vix pōt extorq̄ri) Primo pedetentim ⁊ ⁊ generalioribꝰ incipiat ⁊ q̄ nullā antpaucā vidēt̉ includē culpā. q̄ ſi pctōr vultmēciri aūt fugē/ ſepe dep̄hēdit̉ ꝑ talia q̄ natura lit̓ accidūt oībꝰ. aut rariſſime repit̉ oppoſitū/ qͣlia ſi ſtatī neget. cōſtat eū time̓ dicere grādiora. Hoc mō noui plures fuiſſedep̄hēſos/ qͥ int̓rogati negabāt ſe vnꝙͣ paſſos mēbri pudēdi calefactōeꝫ vel prurituꝫvel erectōeꝫ qualēcūqꝫ. vl̓ teptatōeꝫ vel cogitatōeꝫ malā de qͣcūqꝫ ml̓iere. Et dū ꝯuicti fuerūt de hoc mēdacio/ q̄ rebat̉ nōne illud erat turpe ſic admittē? qͥd agebas tu;⁊ ſepe rn̄debāt illud qd̓ q̄rebat̉ credētes exmō loquēdi cōfeſſoris ꝙ illud nō imputaretur ad cūlpā ſed ad laudē.Conſideratio .1ij. Sciat ꝯfeſſor generalitates iſtas eē ⁊ ſimiles. Fuiſti vn̄ꝙͣ a tꝑe qͦ cognouiſti te ī ſocietatibꝰ famuloꝝ aut ſocioꝝ ⁊ ſpecialit̓ inlecto. ſi ſic. audiſti vn̄ꝙͣ malū (vt ſepe fit)lo qͥ ſibi d̓ impudicicia ⁊ ml̓ieribꝰ: ſi ſic. loq̄baris tu ſil̓iter ⁊ ſi mala deſiderabas: ſi ſicvtꝝ voluerit vnꝙͣ alter ꝙ tāgeres eū inhoneſte vel ip̄e te. Si ſic. fiat ꝓceſſus vlteriorſub velamine tali / ꝙ intelligat an̄ cōmilſafuerit ibidē mollicies ſiue pollutio. Et hocpctm̄ bn̄ ꝯmittit̉ etiā an̄ pub̓tatis annos:Immo ⁊ ſꝑ imputat̉ ī vigilia. dū cōpletatrāſit delectatō. etiā pollutōe nō exiſtete.Conſideratio. 16. Poterit cōfeſſor dū inhoneſte loquēduꝫerit dice̓. Amice non cures ſi loqͦr turpiterqm̄ oꝑtet oīa ī ꝯfeſſiōe dicē/ lōge alit̓ dice-