Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendium theologie

timi ſic de ſeip̄o meritorij. qͥn potius ip̄ampͥncipalē ⁊ finalē intentione oēſqꝫ alios fines ſeu intētiōes p̄cedētes. etiā alias ex ſeip̄is bonos ⁊ meritorios deformat ⁊ qͦdāmō deprauat. Uerbi gr̄a. Intēdit aliquisire ad aliquā domū ⁊ ad hūc finē ī illā domū vultire vt ibidē luxuriet̉. ad hunc aūtfinē luxuriari vult vt ſanior inde efficiaturad hūc v̓o finē vult ſanior effici/ vt aptiꝰ ⁊melius deo ẜuiat. Iſte finis vltimꝰ principalit̓ intētus aptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ẜuiēdi qͥ alias ex ſeip̄o bonus ē ⁊ meritoriꝰ illā voluntatē ſeu intentionē q̄ ſic ſuꝑ illū actū luxuriādi fert̉ ⁊ tēdit/ ⁊ a minori illū actū ſi a caſu cōmitteret̉. cuꝫ ex ſeip̄o ſuaqꝫ natura ſitilli vltimo fini ſic pͥncipalit̓ intēto quo admeritū deformis ⁊ oppoſitꝰ ad p̄dictā volūtatē ſeu intentione q̄ ſic ſuꝑ eū fert̉ ⁊ tendit. ꝑuertēs et corrūpes. nullo mō ad meritum reformare p̄t. qͥn potius illa ꝑuerſacorrupta volūtas ⁊ intētio ip̄am vltimā ⁊pͥncipalē intentionē ac oēs alios fines ⁊ intentiōes ꝓcedētes deformat/ ⁊ qͦdāmododeprauat ꝑampliuſqꝫ ac grauius face̓t actꝰſi a caſu cōmitteret̉. Et rō hoꝝ ē. qꝛ vnavolūtas ſeu intētio ex ſeip̄a ꝑuerſa ſeu corrupta. pl̓es volūtates ſeu intentiōes aliasex ſeip̄is bonas deprauare p̄t ſꝫ nō ecōtra.Una etem̄ bona volūtas ſeu intētio nō p̄tplures ex ſeip̄is malas bonas efficere. īmonec pl̓es bone etiā ſe inuicē ꝯſeq̄ntes/ vnāex ſeip̄aꝫ malā/ bonā efficere pn̄t. Quia vtin ſuꝑioribus ſepe dictū ē. ad bonitatē ⁊ rectitudinē alicuiꝰ volūtatis ſeu intentionisplura neceſſe hn̄t ꝯcurrere ꝙͣ ad eius maliciam ſeu corruptionē. īmo ad eius maliciāſeu corruptione ſufficit defectꝰ vnius eorūqͦ ad bonitatē ⁊ rectitudinē ꝯſtituendā neceſſario reqͥrūt̉. Intelligāt̉ etiā ea q̄.ſic ſtatim ſupra: tā de actuū interioꝝ ip rſius volūtatꝭ ꝙͣ etiā actuū exterioꝝ exindeꝯſeq̄ntiū ꝑ pͥncipalē ⁊ finalē intentionemquo admenitū vel demeritū. informatiōedicta ſunt. qn̄ hmōi principalis ⁊ final̓ intentio. tales actus interiores volūtatis/ eta fortiori ip̄os actꝰ exteriores ſi exinde conſequāt̉/ p̄cedit vel ꝯcomitat̉. Nā ſi hmōiprīcipalis ⁊ finalis intētio tales actus ſubſeq̄ret̉: alit̓ veniret dicendū. Etem̄ vt iāſtatim innui viſū ē. triplici ꝙͣtū ad hāc ma

teriam ꝯcernit pōt ipſa intētio ſiue d̓ rectaſiue de ꝑuerſa ⁊ corrupta accipi velit/ reſpectu ſupra dictoꝝ actuū. tā ſcꝫ interioꝝ ipſiꝰvolūtatis ꝙͣ exterioꝝ inde ꝯſeq̄ntiū. ꝯſideratiōe comp̄hēdi. Uno mō vt eos p̄cedēsalio mō vt eos ꝯcomitās. alio mō vt eosſubſeq̄ns. De intētiōe aūt p̄dictos actꝰp̄cedēte. quō ⁊ qn̄ eos qͦ ad meritū ⁊ demeritū informare habeat ⁊ informet. ſatis ī ſuperioribꝰ tractatū ⁊ declaratū eſt. De intentiōe v̓o hmōi actus ꝯcomitāte hͦ ideꝫſcꝫ quō ⁊ qn̄ eos informare habeat ⁊ informet. Ex ſuꝑius etiā tractatis clare elici etꝯcipi p̄t. Etem̄ ſi intētio tales actus precedens ipſos qͦ ad meritū ⁊ demeritū iuxͣ tn̄modificatiōes ⁊ declaratiōes ſupra etiā tactas īformare p̄t ⁊ qn̄qꝫ informet. hoc ideꝫnō dubiū. iuxͣ eaſdē tn̄ modificatiōes facere poterit ⁊ valebit intētio ip̄os actus realit̓ ⁊ de facto ꝯcomitās. Quo v̓o ad intentionē tales interiores volūtatis actus.ac etiā exteriores exinde ꝓueniētes ſubſequentē ſeu ſuꝑaccedentē aduertēda ſūt qͥſequūt̉. Et primo ꝙͣtū ad ip̄os actus interiores voluntatis in ſe ⁊ abſolute ꝯſideratos ꝯcernit/ ꝙ intētio hmōi interioris actꝰvolūtatis/ ſubſeq̄ns ſeu ſupaccedēs nullomō ex ſeip̄a pōt eos qͦ ad meritū vel demeritū informare .i. meritorios vel demeritorios efficere niſi quatinus illi actus interiores volūtatis/ cū illa ſubſeq̄nti ſeu ſuperaccedēti intētiōe reiterāt̉. Ut gr̄a alicuiusexēpli ad clariorē ſꝑ ītellectu. vt aliqͥs vult⁊ in mēte diſponit ire de rhoma ī hieruſale. ⁊ ꝓ hoc ſibi equū ⁊ alia neceſſaria p̄parat. nō qͥdē ꝓ tūc nec pͦ prius relatōe ſeu reflexione qͣcūqꝫ habita in deū. ſꝫ forſan (vtinterdū cōtingit) ſola cauſa ſocietatis velalia. vult poſtmodū iſte dictā ſuā voluntatem ſeu ꝓpoſitū qd̓ ſic habuit in deū referre. vt ſcꝫ illud ꝓpoſitū ⁊ voluntatē quamſic de eundo in hieruſalē ſimplicit̓ habuit.habuerit intentionē deo ẜuiēdi ⁊ complacendi. Iſta intētio ſic ſibi ſuꝑueniens: nullo mō pōt ex ſeipſa illū actū interiorē volūtatis ſeu illud ꝓpoſitum qd̓ ſic ꝑ prius deeundo in hieruſalē habuit/ informare. ſicſcꝫ ꝙ eius bonitas ſeu meritū/ ex iſta ſubſequenti ⁊ ſuꝑaccedēti intentiōe dependerepoſſit. niſi iteꝝ illū interiorē actū volūnaus