De intentione ac fine actionis

30

lem delectationem reprimere negligit. tūcmulier ſola ſed tn̄ viro ſciente comedit. ettūclicꝫ vir non cōmedat ꝓpter illū tn̄ eiusconſenſuꝫ interp̄tatiuū et effectualē/ pctm̄mortale efficit̉. etiā ſi (vt ſepe dictū ē) deſitvoluntas ꝑficiēdi actū ⁊cͣ. Quia mulier bene pōt ſine viro comedere. mortaliter aūtſine viri conſenſu vero ⁊ exp̄ſſo/ aut interpretatiuo et effectuali. non poteſt peccare.¶ In delectatione v̓o moroſa mora conſenſus veri ⁊ expreſſi. qn̄ ſcꝫ rō ipſa ſuꝑioriiuxͣ vltimū ſex modoꝝ p̄dictoꝝ ſeu ſex qͣlitatum ſe habēdi ipſius rōnis ⁊cͣ. vere ⁊ expreſſe conſentit. tunc vir non ſolū cōſentitſed ſicut mulier comedit. ⁊ etiā ſi deſit voluntas ꝑficiendi actū ⁊cͣ. eſt pctm̄ ⁊ grauiꝰꝙͣ in caſu precedēti. Grauius etem̄ ē in talem illicitā delectationē vere ⁊ expreſſe cōſentire. ꝙͣ non reprimēdo interp̄tatiue ⁊ eſfectualiter conſenſum p̄bere. ¶ In ꝯſenſu v̓o in actū peccati ſeu ipſiꝰ actus executione/ qui vt late ſupra declaratū eſt) ſolirationi ſuꝑiori attribuit̉: eſt ac ſi vir nō ſolum ſicut ⁊ mulier comederet ſed quodāmodo ac ſi iuberet ⁊ preciꝑet. ⁊ tunc etiamſi iuxͣ ſuꝑius tacta. talis actus realit̓ ab exͣnon ꝓcederet ⁊ ſequeret̉ eſt pctm̄ mortaleEt adhuc grauius ꝙͣ in caſibus p̄cedentibus. inquātū ſcꝫ (vt etiā ſupra monſtratūeſt grauius ē in actū peccati ſeu ip̄ius actꝰexecutionē ꝙͣ in ſolā eius delectationē cōſentire. ¶ Uel alit̓ dici poſſet ꝙ ſcꝫ in delectatione moroſa mora cōſenſus veri et expreſſi ipſius rōnis ſuꝑioris d̓ qua ſtatimſupra vir non cōmedit ſicut mulier. ſꝫ ſolum comeſtioni mulieris ꝯſentit ſicut ſupra dictū eſt: fieri in delectatōe moroſa mora conſenſus interp̄tatiui ⁊ effectual̓ eiuſdem rōnis ſuꝑioris. Eſtqꝫ ꝓpt̓ hmōi conſenſum veꝝ et expreſſum pctm̄ mortale ſꝫgrauius vt iā tactū eſt ꝙͣ in tali cōſenſu interpretatiuo ⁊ effectuali. inquātū ſcꝫ grauius ē vere ⁊ expreſſe in aliqd̓ malū ꝯſentireꝙͣ interp̄tatiue ⁊ effectualit̓. Sꝫ in cōſenſuipſius rōnis ſuꝑioris in actum peccati ſeuin ip̄ius actus executionē. etiā ſi vt ſtatimdictū eſt talis actus realiter ab exͣ non ꝓcederet et ſequeret̉. vir non ſolū conſentit ſꝫſicut ⁊ mulier comedit. ⁊ tunc ē temptatiodē ſe ꝯſummata ⁊ ꝑfecta. Et intelligāt̉ he

exemplificationes iuxta ſuꝑius declarataqn̄ ſcꝫ hmōi delectationes/ conſenſuſqꝫ inactū ſunt ⁊ ferunt̉ ſuꝑ his que de ſe ex ſuoqꝫ genere aut ex aliqua circūſtantia peccata mortalia exiſtunt. ¶ Et hec quo ad talem materiā nature primoꝝ motuuꝫ delectationis et conſenſus in actū. ordiniſqꝫ etꝓgreſſus temptationis. inquātum ad eisad ꝓpoſitū huius octaui tractatus iſtiuslibelli tractādū occurrebat dicta ſufficiāt.Qui latiora videre voluerit habꝫ vt in ſuperioribus in ſimili tactū eſt/ doctores plurimos. tam magiſtꝝ in. ij. ſententiaꝝ ꝙͣ alios ſuꝑ dicto paſſu tractātes. ꝙͣ etiā beatuꝫThomam prima ⁊ ſecunda ſecunde partis ſue ſumme.De tribus ad grauitatem peccati conferentibus.Uia v̓o iam recenter ⁊ etiam Eoin ſuꝑioribus maxime in declaratione nature ⁊ qualitatis peccati mortalis dictū ⁊ mōſtratūeſt. quō nonnūꝙͣ actus aliquis qui de ſuiforſan natura ex ſuoqꝫ genere peccatū noneēt/ vel forſan veniale ſolum/ ex intentiōiscorruptione/ vel ratione remorſus conſcientie ſeu aliqua alia circūſtātia/ poteſt peccatum mortale effici. Eapropter et etiā adclariorem ſemper cognitionem diſtinctionis ſeu nature peccati venialis a pctō mortali/ circa cuius declarationem preſens pͥncipaliter materia verſatur. viſum eſt expediens d̓ his tribus hic ſummatim aliquaperſtringere. De intentione ac fine actiōisſeu operationis. De eſſe ſeu natura et qualitate conſcientie. De natura qualitate acnumero circūſtantiarum.De intentiōe ac fineactionis ſeu operationis.Irca primum eſt aduertenduꝫ.ꝙ intentio in generali ꝓut hicet in materia morali. ſcilicꝫ virtutis ⁊ peccati ſumitur ſic deſcribitur. Intentio eſt actus voluntatis in aliquem finem tendentis. per aliquid vel aliqua ad illum finem ordinata. Dicitur em̄intētio qͣſi in illud tentio. Nā intētio ſemper reſpicit aliquid vt finem ẜm .ſ.illud

K 2