Compendium theologie
alterius vicij ⁊ illud ponere eius ſpeciem.Quod manifeſte apparet in iſto vicio ſeupeccato luxurie. Naꝫ vt clare videbit̉ iſtudviciū aliqͣ habet pctā tanꝙͣ filias ea ſcꝫ q̄ exeo oriunt̉ p̄cipue ẜm appetitū finis. Licettn̄ ẜm ꝓpriū eſſe ad ip̄m viciū: nō ꝑtineātHabet etiā ſpēs q̄ ꝓprie ad ip̄m luxurie viciū ꝑtinēt. ¶ Octo igit̉ ẜm Greg. xxxj. li.moral̓. aſſignant̉ filie luxurie .ſ. cecitas mētis. incōſideratio. inconſtantia. p̄cipitatio.amor ſui. odiū dei. affectus p̄ſentis ſeculi.horror ſeu deſperatio futuri. ¶ Quarū numerus ſeu ſufficiētia ſic ſumi pōt. Certū ēꝙ ẜm doctrinā ph̓oꝝ qn̄ inferiores animevires ſeu potētie ad ſua vehemēter obiectaafficiunt̉ ⁊ ſe applicāt. ꝯſequēs eſt ꝙ ſuꝑiores anime vires in ſuis actibꝰ impedianturſeu deordinent̉. Maxime aūt ꝑ viciū luxurie / appetitꝰ ꝯcupiſcibilis q̄ eſt vna de inferioribus potētijs aīe vehemēter afficit̉ ⁊ intendit ſuo obiecto .ſ. delectabili venereo. ꝓpter ſuā ſcꝫ vehemētiā delectatōnis. Ex qͦcōſequēs ē ⁊ cōiter ꝯtingit ꝙ maxime ꝑ cōcupiſcentiā luxurie. rō ⁊ volūtas qͦ ſunt ſuperiores aīe vires impediunt̉ ſeu deordinant̉. ¶ Rōnis aūt quatuor ſunt actus inagedis. Primꝰ qͥdē actus ē ſimplex intelligentia qͦ ip̄a ratio aliquē finē app̄hēdit vtbonū. et hic actꝰ ꝑ ꝯcupiſcētiā luxurie impedit̉. Iuxta illud Dan̄. xiij. Spēs decepitte. Et illud. Cōcupiſcētia ſubuertit cor tuum. Et ꝙͣtū ad hoc ponit̉ filia luxurie cecitas mētis. Scd̓s actus rōnis eſt cōſiliū dehis q̄ ſunt agēda ꝓpter fine. ⁊ hic etiā actꝰper ꝯcupiſcētiā luxurie impedit̉. Et ꝙͣtumad hoc ponit̉ filia luxurie p̄cipitatio q̄ ꝓuthic ſumit̉ importat ſubtractōneꝫ ꝯſilij. qn̄ſcꝫ hō ex luxurie vehemētia ꝑ impetū volūptatis ſeu paſſiōis. nō adhibito cōſilio adaliqͥd agēdū ſubito ⁊ inordīate fert̉. Tertiꝰactꝰ rōnis ē rectū iudiciū de agēdis. Et hicetiā actꝰ ꝑ ꝯcupiſcētiā luxurie īpedit̉. Ut d̓ſenibꝰ luxurioſis d̓r Ban̄. xiij. Auerteruntſenſuꝫ ſuū vt non recordarent̉ iudicioꝝ iuſtoꝝ. Et ꝙͣtū ad hoc ponit̉ filia luxurie: incōſideratio. q̄ ꝓut hic ſumit̉ importat defectū recti iudicij. qn̄ .ſ. hō ex luxurie vehemētia. in recte iudicādo deficit. qꝛ ſcꝫ ꝯtemnit vel negligit attēdere ea ex qͥbꝰ rectū iudiciū ꝓcedit. Quartꝰ aūt rōnis actꝰ ē p̄ceptuꝫ
qd̓ ip̄a rō facit de aliqͥd agēdo. Et iſte etiaꝫactꝰ ꝑ ꝯcupiſcētiā luxurie impedit̉. inqͣtuꝫſ. hō ex impetu ip̄ius ꝯcupiſcētie impedit̉ne exequat̉ illud qd̓ rō decernit eē faciēdū.Et ẜm hoc ponit̉ filia luxurie incōſtantiaq̄ ꝓut hic ſumit̉ importat receſſuꝫ a bonoꝓpoſito ⁊ cepto ꝓpt̓ aliqͥd qd̓ inordinateplacet qd̓ maxīe cauſat vehemētia luxurie.ꝑ quā hō trahit̉ ad repudiādū qd̓ recte prius acceptauerat. qd̓ ex ſui defectu venit. qꝛcū poſſꝫ illi īpulſui luxurie reſiſtē nō reſiſtiteo ſcꝫ ꝙ nō tenet firmit̉ ⁊ ꝯſtanter ſe in bonō ꝯcepto. Ita ꝙ cecitas mētis ē defectuscirca actū ſimplicis intelligētie. Precipitatio ē defectꝰ circa actū cōſilij. Incōſideratōeſt defectꝰ circa actū iudicij. Incōſtātia ē defectus circa actū p̄cepti. Qui ſunt qͣtuor pͥncipales actꝰ rōnis circa agibilia qͥ maxime pdelectatōeꝫ q̄ in actibꝰ venereis eſt: quetotam aīam abſorbet impediunt̉ vt tactū eſt¶ Ex ꝑte aūt volūtatis duplex ē actꝰ queꝫper ꝯcupiſcētiā luxurie deordinari ꝯtingitUnus ē appetitꝰ finis. Et ꝙͣtuꝫ ad huiusactus deordinatōneꝫ ponitur filia luxurie.amor ſui. Inꝙͣtuꝫ .ſ. hō ꝓ venerea delectatione quā inordinate appetit ⁊ ꝯcupiſcit ſeip̄m inordinate diligit. ⁊ ea q̄ ad dictā delectatōeꝫ ſeu cōplacētiā ꝯferūt ſibi ꝓcuratetquerit. ¶ Et ꝑ oppoſitū reſpectu ip̄iuſmetactꝰ volūtatis ponit̉ alia filia luxurie. odiūdei. Qd̓ importat quādā dei ac ſuoꝝ mandatoꝝ in aīo diſplicētiā ⁊ ꝯtēptū. inqͣtū .ſ.ip̄am delectatōeꝫ venereā ſic ꝯcupita/ nonꝓhibet. ¶ Alius actꝰ voluntatis ē appetit̉eoꝝ q̄ ſunt ad finē. Et ꝙͣtuꝫ ad huiꝰ actꝰ deordinatōeꝫ ponit̉ filia luxurie. affectꝰ pn̄tisſeculi. Inꝙͣtuꝫ .ſ. hō ꝓ ampliꝰ ⁊ diutius venerea delectatōe ad ſui libituꝫ fruēdo/ pn̄sſeculū. ⁊ ea q̄ in eo ſunt/ inordinate diligit ⁊in eis cōplacet. ¶ Et ꝑ oppoſituꝫ reſpectuiſtiuimet actꝰ ponit̉ alia filia luxurie. deſperatio futuri ſeculi. Quia dū hō vt p̄fert̉ nimis delectationibꝰ carnalibꝰ detinet̉ nō cūrat ad delectatōes ſpūales q̄ ꝓprie ad gaudia futuri ſeculi ꝑtinēt ⁊ diſponūt ꝑuenueimmo eas faſtidit ⁊ quodāmodo deſperat¶ Eſt tamē aduertēdū ꝙ Iſidorꝰ quatuorponit ex ip̄a luxuria oriētia. q̄ ſub predictis filiabꝰ ꝯp̄hēdi nō vidēt̉ .ſ. turpiloqͥa. vba ſcurrilia. v̓ba ludicra ſtultiloqͥa. Sed qͥ