Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendium theologie

ordinandū aliquo mō vitā in bonū gratieſicut ⁊ fides informis dici pōt donū dei. ſꝫinitialis timor. ⁊ caſtꝰ ſiue reuerētialis ꝓpͥedicunt̉ donuꝫ ſpūſſancti. Cōcedūt tn̄ aliqͥſimplicit̓ ꝙ timor ẜuilis ſit donū ſpūſſancti ⁊ tn̄ negāt ꝙ ſimul inſit cuꝫ ſpūſanctoꝙ qͣliter eē poſſit nō video.De ſecūdo dono ſpirituſſancti .ſ. dono pietatis.Equit̉ de dono ꝓxīo qͥ ē in aſcēdēdo .ſ. d̓ dono pietatꝭ Ubi prīovidēdū qͥd ſit. qͦt modis dicat̉. etẜm quē modū ſit donū ſpūſſancti. Diffinit̉ aūt ſic pietas ab aug. Pietas ēcultus dei quā greci euſebiā vocat. Itemgreg. ſuꝑ Iob. Pietas ē q̄ docet opꝰ miſericordie. Scd̓m tulliū ī fine pͥmi ſue rhetorice. Pietas ē beniuolētia in parēte. Magiſtral̓ v̓o diffinitō hec ē Pietas ē ex benignemētis dulcedīe oībꝰ auxiliatrix affectio.Quot modis dicaturpietas.gIcit̉ aūt pietas multis modis.Qn̄qꝫ motꝰ ip̄ius affectōnis tendēs in deū. ⁊ ſic d̓r pietas cultꝰ d̓i⁊ ſic ē in genere v̓tutis q̄ ē latria. Qn̄qꝫ dicitur motꝰ affectōis tēdens in eiꝰ imaginē .ſ.in hoīeꝫ. ⁊ hoc pōt eē triplicit̓. vel ille motꝰaffectōis tēdit in imagineꝫ dei q̄ ē ſibijp̄i ꝑſanguinē ꝯiūcta. ⁊ ſic ē beniuolētia in paretes. ⁊ ē ſpēs iuſticie naturalis. Qn̄qꝫ etiamdicit̉ affectio tēdēs in imaginē dei .i. in hominē tāꝙͣ miſerijs opp̄ſſuꝫ. ⁊ ſic pietas ē q̄docet oꝑa miſcd̓ie. vt dicit Greg. ⁊ ſic potiv̓tus ē ꝙ donuꝫ. Qn̄qꝫ etiā ē affectio tēdēsin imaginē dei nō qͥde inꝙͣtuꝫ ē ſanguīe cōiūcta vel miſerijs opp̄ſſa vt ſic. ſed motu qͥdem generali .ſ. inꝙͣtum ē imago dei. hoc ēinꝙͣtuꝫ ē rōnalis creatura. Et tūc ꝓprie d̓rdonū ſpūſſancti qd̓ abilitat ⁊ expeditū reddit hoīeꝫ ad habēdū ſe beniuolētē ſeu beniuolū ad rōnalē creaturā .ſ. ad quēlibet hominē ſiue indigētē ſiue nō indigētē. Et ſicmaxīe ei cōuenit iſta diffinitio magiſtralispriꝰpoſita. Scd̓m primū modū diffinit̉ abAug. iuxta ſcd̓m modū diffinit̉ a TullioScd̓m tertiū modū diffinit̉ a Greg. Et ẜꝫquartū moduꝫ diffinit̉ a magiſtris. qꝛ illo

mō eſt ꝓprie donū ſpūſſancti.De tertio dono ſpirirituſſancti .ſ. de dono ſcīe.Edono aūt ſcīe duo videūdaˣAſunt .ſ. qͥd ſit. Et in qͦ differta dono ſapīe. a qͦ ẜm Aug. diſtare nōyvidet̉. Qn̄ ſcīa ꝓprie donū eſt ſicdiffinit̉. Sciētia ē lumē ſpūale/ acceptuꝫ adeo: in qͦ vident̉ rōnes oꝑabiliū ꝑtinentiūad vitā. ꝑ qͣs ſancte ⁊ meritorie viuamus.ſicut dicit apl̓us ad Titū. ij. Abnegantesomnē impietatem ⁊ ſecularia deſideria ſobrie ⁊ iuſte viuamꝰ in hoc ſeculo. Un̄ ſicutfides ē illumīatio q̄dā ad credibilia. ita donū ſcīe ē illumīatio q̄dā ad oꝑabilia.In quo differt donūſcientie a dono ſapientie.Icit̉ aūt in hoc a dono ſapiētiedifferre quoniā ſapiētia ē cognitio quedā diuina/ ꝑ guſtū. ſciētiaaūt eſt lumē quoddā diuinū adoꝑabilia ꝑtinētia ad hāc vitā. Unde ſicutdicit magiſter in li. ſententiarū. Sciētia docet bene ꝯuerſari in medio huiꝰ praue ⁊ ꝑuerſe nationis. Et hoc ſatis videt̉ ꝯſonare verbis Aug. qͥ dicit ꝙ ſapiētia eſt d̓ eternis. Scientia v̓o de temꝑalibus.De quarto dono ſpirituſſancti .ſ. de dono fortitudinis.Oſt hec de dono fortitudinis duopletiam dicenda ſunt .ſ. quid ſit ⁊ qͣliter differt a fortitudine prout fortitudo eſt virtus.Quid ſit fortitudo etquomō differta fortitudine ꝓut eſt v̓tus.Ecundū aūt ꝙ fortitudo eſt donum ſic notificat̉. Fortitudo eſtaffectio animi qua cupiditas terrena depͥmit̉. nullaqꝫ aduerſitasformidat̉. Et videtur hec notificatio ſumiex verbis aug. in li. de ſpū ⁊ anima. ⁊ in. v.li. ſue muſice. Differt aūt a fortitudine ꝓvt eſt virtus. licet vtraqꝫ ſit circa difficile etarduū. Quoniam fortitudo ꝓut eſt virtusſuſtinet ꝑiculuꝫ. quando .ſ. neceſſe pati vela bono virtutis cedere. ſicut quādo querit̉