Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De articulis fidei

2h

Expoſitio tercij articuli fidei.Ercius articulus pͥncipalis U⁊ ſecūdus eoꝝ qͥ ꝑtinēt ad filiuꝫtqͥ determīat vtraqꝫ eiꝰ natiuitate .ſ. in vtero ⁊ ex vtero. ⁊ eſt iſte.Qui cōceptus ē de ſpūſctō natꝰ ex Mariav̓gine. Hic gͦ. qͥ ſcꝫ xp̄c ꝯceptus ē de ſpūſctō .i. oꝑatōe ſpūſſancti. vno etem̄ eodeqꝫmomēto/ ſegregata fuit illa caro aſſumptaa reliqͣ came v̓ginis/ oꝑatōe ſpūſſctī. ⁊ aīata aīa rōnali. ⁊ deitas eis vnita. Un̄ nō eſtputādū ꝙ ſit ꝯceptus d̓ ſpūſctō ſicut ꝓlesd̓ ſemīe pat̓no ꝯcipit̉. qꝛ ſic tranſiſſet ſpūſſctūs oīno: mutatuſqꝫ fuiſſꝫ ī carnē. ſic̄ pat̓nū ſemē trāſit ī carne ꝓlis amittens ꝓpriāſpeciē qd̓ ē etiā ſolo cogitatū abhorrediſſimū. Un̄ lyde nō denotat circūſtātiā cauſe materialis/ ſed potius cauſe efficientis.Quāuis em̄ incarnatio filij dei/ ſit opꝰ totius trinitatis/ qꝛ qd̓ oꝑat̉ vna ꝑſona/ operant̉ oēs (eo ꝙ indiuiſa ſunt trinitatꝭ) ip̄atn̄ gratia/ mediante qua natura humanavnit̉ diuine eſt donū appropriatū ſpirituiſancto/ qꝛ hec gratia appropriate ꝓcedit acharitate ſeu a benignitate dei/ q̄ ſpūiſāctoappropriat̉. Nō em̄ deus inquātū potēsvel inquātū fapiēs: ſꝫ inquātū bonꝰ ⁊ benignus nr̄am redemptōne oꝑatus ē ꝑ incarnationē filij dei. Dicit̉ igit̉. qͥ ꝯceptus ēde ſpūſancto. nō naturalit̓. ſꝫ oꝑatiōe ſpūſſancti ⁊ qͣſi ẜm appropriationē cauſe efficientis. In qͦ v̓bo tāgit̉ natiuitas eiꝰ in vtero .ſ. qͣ natꝰ ē de pr̄e veniēs. nec tn̄ recedēs.De qͣ Matth̓. .j. Qd̓ in ea natū eſt/ de ſpūſancto ē. Glo. natū .i. ꝯceptū ē. Diciturpoſtea. Natus ex Maria v̓gine .ſ. natiuitate ex vtero. De qua Luc̄. ij. Et peꝑit filiūſuū primogenitū ⁊cͣ. Pͣer hoc aūt ꝙ aitqui cōceptus eſt de ſpūſancto .i. operatiōeſpūſſancti ⁊ nō operatiōe virili deſtruiturhereſis hebeonitarū. qui aſſerunt chriſtuꝫex Maria ⁊ Iofeph nuptiali coitu eē conceptum. Per hoc etiā qd̓ ſubdit: natusex Maria virgine. vt ſcꝫ de vera matre dequa materiā corꝑis aſſumpſit/ deſtruit̉ error valenrinianoꝝ dicētiū de v̓gīe chriſtūnihil corꝑis aſſumpſiſſe. ſed ꝑ ea quaſi perſiſtulam tranſiſſe.

Expoſitio quarti articuli fidei.Uartus articulus pͥncipaliſ Q⁊ tercius eoꝝ qͥ ꝑtinēt ad filiumq⁊ qͥdē deſcribit paſſiōis eius ſacramnētū ẜm oīa q̄ circūſtāt mor3tem eius. vt ē flagellatio. crucifixio. ſepultura ⁊ hmōi. ⁊ e iſte. Paſſus ſub poncio pr̄lato: crucifixus mortuus ⁊ ſepultꝰ. Quiſupple xp̄c paſſus ē ſub pilato .i. ſub poteſtate pilati. Pilato dicto poncio ſcꝫ generequaſi dicat nō rhomano. qd̓ forte. dicit addifferētiā alicuius alterius pilati. Crucifixus in quo diſtinguit paſſione ſuam apaſſiōe alioꝝ qͥ ſuſpendūt̉ in patibulo. Ꝙꝛẜm Iſid̓. patibulū ꝓprie dr̄ vbi hō ſuffocat̉ ⁊ ſtatim morit̉. Crux v̓o vbi diu tortꝰtandē lāguēti morte morit̉. vbi mors grauior ⁊ ꝓductiorē. Tn̄ multotiēs vnū proalio ponit̉. Sequit̉ mortuus vera morte. ꝑ diſſolutionē ſcꝫ aīe a corꝑe. diuinitastn̄ ſemꝑ ꝯiūcta māſit vtrobiqꝫ. Un̄ augꝰ.ſuꝑ Ioh̓. Uerbū diuinū exquo hominē.id eſt carnē ⁊ animā ſuſcepit/ nūꝙͣ depoſuit. Mors gͦ ad tp̄us carne ⁊ aīam ſeꝑauitneutꝝ tn̄ a verbo. Et ſepultus. nō tamēvt alij corruptus ⁊ incineratus. Un̄ in psͣ.Nō dabis ſanctū tuū videre corruptionē. Per hoc autē ꝙ dicit. paſſus crucifixusmortuus/ oſtendit verā carnē vtpote ſenſibilē ⁊ paſſibilē habuiſſe. In quo elidit̉ error apollinariſtaꝝ. qͥ dicunt eū ſenſu et carne ſenſibili caruiſſe. cū tn̄ veriſſimā carneꝫhabuerit. ⁊ optime cōplexionatā. ⁊ iō maxime paſſibile. Nec abſorpta fuit illa paſſio ꝑ vnionē deītatis. qꝛ in illa vnione (vtdicit Damaſcenus) ẜuata fuit vtriuſqꝫ nature ꝓprietas. Nā qd̓ paſſibile/ māſit paſſibile ſicut humanitas. et qd̓ impaſſibilemāſit impaſſibile ſicut d̓initas. Quinīmoincomꝑabilit̓ penā grauiorē ſuſtinuit. ꝙͣpoſſet purus hō ſuſtinere. eo ꝙ p̄bebat eiilla vnio robur ⁊ vires ad ſuſfinendā tamamarā paſſionē in qua purus hō qͥ eiuſdēteneritudinis eēt (vt dicunt) in initio paſſionis defeciſſet. Deſtruit̉ in hoc etiā errorilloꝝ qͥ dicunt carnē illā in naturā deitatistranſiſſe. ⁊ iō impaſſibilē fuiſſe. Quos ꝯfutat Hiero. in epl̓a ad Damaſū papā.