Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regule

poteſt. neqꝫ penitētie tales aut talis confeſſio eundē liberāt. qͥn iteꝝ eadē pctā ꝯfiteriteneat̉. Mitis ē opinio ꝓ pctōribus dicens ſufficere ad abſolutiōis ſacramētalisfructuoſā ſuſceptionē ꝙ ꝯfeſſus nō habeat actuale ꝓpoſitū peccādi. hoc em̄ dicūteē non ponere obice. Sꝫ alia ſnīa ꝙ reqͥrit̉actuale ꝓpoſitū poſitiuū nō peccādi in futurū ꝓbabilior ē atqꝫ ſecurior. Uirtuteclauiū ⁊ meriti xp̄i/ dāt̉ in qualibꝫ ꝯfeſſiōeſacramētali indulgētie. ſꝫ quāte nouit deꝰFit etiā vt attritio minus ſufficiēs fiat inꝯfeſſiōe ꝯtritio. Soli actu ꝯfeſſi de peccatis ſuis / capaces ſūt induigētiaꝝ illaꝝ q̄dant̉ vere penitētibus ⁊ ꝯfeſſis. Niſi dicat̉ſufficere eē in gr̄a ⁊ membꝝ eccleſie. ⁊ ita lyꝯfeſſis ibidē ſumit̉ ꝓ ꝯfeſſione in ꝓpoſitovel in voto. Dies indulgētiaꝝ referunt̉ad penitētias ꝓ vita hac iniunctas. ſic em̄textus ſonat. Uidet̉ tn̄ ꝙ iniūctio gn̓alisq̄ bn̄ fieri ſolet vt oīa bona faciēda cedāt īremiſſionē/ ꝓſit in hoc ⁊ ſufficiat. vbi etiaꝫpnīa ſpālis/ totidē dies qͦt ſonāt indulgentie nequaꝙͣ iniūxiſſēt. Indulgētias nōrecipit ille qͥ nō porrigit manus adiutricesiuxͣ ꝯtētū bullaꝝ. ⁊ ita diues melioris ꝯditionis ē qͦ ad aliqua ꝙͣ religioſus ⁊ mendicus. Claue ſacramētali nō notabilit̓ errant̉e in impoſitiōe pnīe. ꝯfeſſus ꝑ illā penitētiā ſi fecerit abſolutus ē a pena ⁊ culpav̓tute compromiſſiōis cuiuſdā liberalis ⁊arbitrarie dei ⁊ pctōris in ꝑſonā ſacerdotꝭ Tutius ē cuꝫ ꝑua pnīa q̄ ſpōte ſuſcipit̉⁊ veriſimilit̓ adimplebit̉ ducere cōfeſſos īpurgatoriū/ ꝙͣ cū magna nō implēda p̄cipitare in infernū. Renuēs pnīam ī hacvita/ ſtulte facit. nihilominus abſoluēdusē: ſi hoc nō ex infidelitate qua credit nō eēpurgatoriū aliud hoc faciat. ſꝫ vel ꝓpt̓ teneritudinē corꝑis. aut infirmitatē aut pauꝑtatē. vel aliud ſil̓e. Nulli inuito iniungenda ē pnīa publica ꝓ pctō ſecreto. ſecusd̓ publico. Sil̓r nullus ꝑ caſtigationē ſcādaliſandus ē publice ꝓ pctō occulto. ſecusꝓ publico. vbi ſi ſcādaliſet̉ pctōr/ ſcādaluꝫillud nō imponēti ſꝫ ſibi qͥ meruit imputetur. Diuiſio confeſſiōis ſi ad ypocriſim.aut ꝓ nimio pudore fiat impedit v̓tutemabſolutiōis. Secus vbi autoritas ſuꝑiorꝭin caſibus reẜuatis ⁊ bona fides ſimpliciū

hoc faciunt ⁊ excuſant. Aut vbi confeſſorforte p̄ſumeret̉ ſcādaliſari ex pctō ꝯfeſſi etnō haberet̉ ꝓ tunc cōfeſſor alius diſcretuscui abſqꝫ ꝓbabili ſcādalo pctā oīa reuelari poſſent/ aliqua tn̄ poſſent. Uideat tamēqͥlibꝫ ꝙͣ rōnabilit̓ ꝯſcīam ſcandali ſibi fingat. Dū neſcit ꝯfitēs de qͥbuſdā actibusan fecerit illos. aut qua intētiōe ⁊ quō fecerit (vt ſepe ꝯtingit) dicat ſub ꝯditōe ſcrupulos ſuos. vt ſic neqꝫ mētiat̉ neqꝫ abſolutiōe defraudet̉. Curatus obligatusprochiano ſel̓ in āno dare eūchariſtieſacramētū/ tenet̉ ei dare ſi petat publice ꝙͣtumcūqꝫ ſciat̉ non penitere. Niſi cauſa refutatiōis fuerit nota. vtpote excoīcatio publica. vel pctm̄ notoriū de qͥbus nō ſatiſſecit publice. Secus p̄terea d̓ ſacerdote ī ſecreto. vel qͥ non tenet̉ mīſtrare. vel pro tꝑeqͦ ad hoc nequaꝙͣ obligat̉. Forma abſolutiōis excōicatiōe iſta eſt q̄ dꝫ primo fieriEgo abſoluo tel a ſnīa excoīcatiōis. ⁊ reſtituo te ſacramētis eccīe. In noīe pr̄is et filij ⁊ ſpūſſancti. Deinde ſeqͥt̉ abſolutio propctīs/ ſi in excoīcatiōe pctm̄ includit̉ neceſſario ꝯfitēdū ſacramētalit̓. Ego abſoluote a pctīs tuis. In nomīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti Amē. Tutiuſqꝫ ē in iſtis formis nihil īmiſcere. Materia ſufficiēs in ſacramēto ꝯfeſſiōis ē hō pctōr. contritus d̓ peccatis. ſpōte ſubijciēs ſe ſuo ſacerdoti. q̄ ſb̓iectio nō eſt ꝓprie iuriſdictiōis. alioqͥn papa nulli cōfiteret̉. ſꝫ eſt volūtaria. q̄ poteſtnihilominus impediri vel artari ꝑ ſuꝑiore vt nō qͥlibet pctōr cuilibꝫ ſacerdoti poſſit ſe ſubijcere ꝓ pctō. Ep̄us nō minushꝫ autoritatē ꝯſtituēdi coadiutores confeſſores in ſua dioceſi ꝙͣ curatus in ſua parrochia. Caueat tn̄ ep̄us ꝑturbare eccleſiaſticam hierarchiā/ tollēdo directe vel indirecte ptāte curatoꝝ abſqꝫ culpa eoꝝ vel cauſa māifeſta. Cōfeſſio ficta reiterari ex integro dꝫ ẜm ꝓbabiliorem opinionē ꝙͣuisduriorē. qꝛ nō hꝫ effectū ſuū poſtmodū ceſſante fictiōe ſicut baptiſmꝰ. et hoc qꝛ pnīareiterabilis ē nō ſic baptiſmus. tum etiamqꝛ nulla abſolutio ſacramētalis fuit. ſꝫ potius noui pctī additio. Non eſt fictio ſipctōr dicat oīa quoꝝ actu recordat̉. ꝙͣuisnō omniū recordet̉. ſꝫ ē fictio dū ſcient̓ celat aliquid aūt in ꝓpoſito peccādi perſeue