Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regule

plicibus: idolatre cenſerent̉ in adorationibus imaginū. citius pulchre ꝙͣ turpis. etveteris ꝙͣ noue. quaſi numine aliquo illemagis. ꝙ alie replerēt̉.De inuidiaNuidia q̄ eſt dolor d̓ alieno.bo nō vel gaudiū d̓ malo/ ex Ugenere ſuo mortalis ē qꝛ ꝯͣ charitatē. ⁊ p̄ſertim ſi dolor ſit d̓ bonis ſpūalibus. Sꝫ ex defectu deliberationis vt in pͥmis motibꝰ vl̓ ex malicia complexiōis melācolice: aut qꝛ dolor illa trahitur exͣ genus inuidie/ p̄t nō eē mortalis: vtdū dolet aliqͥs et iuſta cauſa et fine bono. Detractio qͣ ē diminutio fame alteriꝰ occulta. vel diffamatio q̄ ē publica. vel cōtumelia ⁊ exprobratio q̄ fiūt in facie eius qͥ ledit̉ ſūt ex genere ſuo mortales/ ſi damnuꝫvel dedecus ſit notabile. et ſi nō ꝯͣhant̉ exꝓpriā rōnē. vt ſi fiāt ad cautelā alioꝝ ne ſeducāt̉. aut ꝓ bono reipublice vel coītatisalicuius. aut ꝓ correctiōe frat̓na. Sꝫ apudimꝑfectos iſta bn̄ agere .ſ. alios recte increpare. ſicut ⁊ ſe digne laudare difficillimū ē.De iraRa ꝑ zelum q̄ ē de malo culpe:dr̄ ex ſe laudabilis: ſꝫ ex mō ꝓſequēdi p̄t fieri vituꝑabilis. dumnec tp̄s nec locū nec modū nouit obſeruare. p̄ẜtim qn̄ ꝑtinacie ꝯiūcta ē/⁊ turbātiū ſeditionū magis adductiua: ꝙͣſedatiua. Ira q̄ ē motus ꝯcitatus ad inferendū vindictā ꝓ malo ſibi vere illato. ſiſit ẜm ordinē iuris nō ē de ſe vitupabilis.ſꝫ reducit̉ ad irā zeli. vt in iudice vel ꝑ iudicem. Secꝰ ſi ex libidine ꝓprie vindicte pͥncipalit̓. vel ſi īiuria nō ſit vere facta. ſed italeuit̓ ⁊ irrōnabilit̓ eſtimat. Ira eſt qn̄qꝫnaturalis paſſio vt ī melā colicis ⁊ colericꝭqn̄qꝫ pͥmus motus. qn̄qꝫ ſola impatiētia.abſqꝫ appetitu vlterioris vindicte. qn̄qꝫ refrigeratio q̄dā charitatis erga ꝓximū. cirq odiū. In qͥbus caſibus aūt nullū ē d̓ ſeaut veniale peccatū. Ira que eſt appetitus deliberatus vindicte ꝓprie. p̄ter aūt ꝯͣiuris ordinem. ex ſe ⁊ vt ſic eſt mortalis.Preſertim ſi vindicta ſit notabilis detri-

De accidiaCcidiam dicimus eſſe tediūinterni boni. Que ex genere Uvenialis ē. qꝛ ꝯͣriat̉ nō charitati.ſꝫ eiuſdē feruori. Fit āt mortalisdum ꝑ eā aūt ex ea / mortale crime incurrit̉vt omiſſio eoꝝ q̄ ſūt d̓ ncc̄itate ſalutis. autdeſꝑatio de d̓ino auxilio. aut ſuijpſiꝰ int̓fectio Sola negligētia mortal̓ ē/ ꝑ quā idqd̓ ſb̓ p̄cepto cadit omittit̉. ꝙͣuis culpabilior ī exercitijs ſpūalibꝰ et hierarchicis vt īmiſſa. ꝙͣ ꝓphaīs. Ociū ſcm̄ vite ꝯtēplatiue ⁊ ſtudioſe. dꝫ hō ꝙͣtū ex ſe ē magꝭ appetere: ꝙͣ officia vite actiue: pẜti cū obligatōeīminēte tn̄ māifeſta ncc̄itate: aut ſuꝑiorꝭ p̄cepto rōnabilit̓ accedēte dimittēdū ē ociūꝓ caritate ꝓxīoꝝ. Inhabilis ꝓrſus adociū ꝯtēplatiue laboret ip̄e ext̓iꝰ ad ſui aliorūqꝫ ꝓfectū. Et ſi aliqͥs ad vtrūqꝫ valꝫ velut ambidext̉/ magna ꝑfectio ē. ⁊ mixturāhāc ī ſtatu pn̄tꝭ īdigētie/ optimā iudicamꝰ. Euagatio mētꝭ tꝑe oratōnis ex p̄ceptodebite / ſi fiat ex deliberato ꝯſēſu. atꝫ teneat̉illa ſola int̓rūpit intētiōeꝫ debitā orōnis. ⁊facit vt p̄ceptū nō ſufficient̓ adimpleat̉. niſi rurſus iteret̉ qd̓ ꝑ euagatōꝫ hāc infectū ēQd̓ tn̄ fieri aliqn̄ neqꝫ dꝫ neqꝫ expedit. neqꝫ p̄t vt ī miſſa. aut dū hora p̄t̓ijt. Ubi dūeuagatōꝫ: ꝙͣtūcūqꝫ multa ſit ex delib̓atōetenere nō volumꝰ tūc habitualis prima ⁊v̓tualis intētio p̄habita de orādo. vt debemus iugit̓ vna manet. Exemplū ē d̓ peregrinatiōe. Cōuerſio cordis ad deū tꝑeoratiōis/ ꝙͣuis ſit laudabilior ceteris paribus; ſi ẜm v̓ba ⁊ ſenſū orōnis fiat: attamēiſtud nō ē neceſſitatꝭ qd̓ de illitteratꝭ ꝯſtat⁊ in ꝑfecte ꝯtēplatiuis etiā nō raꝝ ē. Impatiētia ⁊ lāguida mollicies/ et effeminatacōpaſſio ⁊ mutabilitas ad omne vētū ſūtex ſe vituꝑabiles ⁊ in culpā mortalē v̓gūt/dū exinde ea que iuſſa ſunt fieri vel exequiſcꝫ et veritas vite doctrine atqꝫ diſciplinerelinquunt̉. Tediū boni/ proueniēs exdifficultate oꝑis. aut ex malicia cōplexionis abſqꝫ culpa/ plus in iohāne ꝙͣ in petroauget meritū ⁊ laudē iohānis. ſi ⁊ dum inceteris ip̄e cū petro eqͣlit̓ oꝑet̉. Difficultas in oꝑe v̓tutꝭ ex aſſuefactōe vicioꝝ ꝓueniēs plꝰ de ꝑ ſe diminuit rōꝫ laudis ⁊ me-