Druckschrift 
Quarta pars (1492) cum suis additio[n]ibus. dequam replicis tractans super toto corpore biblie
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

dudū ad veritatꝭ lineā correximꝰᵍ ita has ꝓprio ordiniᵗ deo iuuāte reddidimꝰ.Eſt em̄ prima eaꝝ vna iacobi: due petri: tres ioh̓is⁊ iude vna Que ſi ſicut abeisᵏ digeſte ſūt: ita qͦꝫ ab interp̄tibꝰ fidel̓r ī latinū verterent̉ eloquiū:ᵐⁿ nec ambiguitatē legētibꝰ facerētⁿ nͤſermonū ſeſe varietas impugnaret: illo p̄cipue locovbi de vnitate trinitatꝭº inprima ioh̓is epl̓a poſitū legimꝰ: in qͣ etiā ab īfidelibꝰtrāſlatoribꝰ multū erratuꝫeſſe a fidei ꝟitate cōꝑimuſtria tm̄modo vocabula: hͦē aq̄ ſāguis ⁊ ſpūs ī ip̄a ſuaeditōe ponētibꝰ: ⁊ pr̄is ꝟbiqꝫ ac ſpūs teſtimoniū omittentibꝰʰ In qͦ maxime ⁊q fides catholicaⁱ roborat̉: etpr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſanctiʳ vnadiuinitatꝭ ſb̓ſtantia cōprobat̉. In ceterꝭ vero epl̓isqͣꝫtū a nr̄a alioꝝ diſtet editio lectoris prudētie derelinqj Sꝫ tu ꝟgo xp̄i euſtochiū dū a me: impenſiusſcripture veritatē inqͥris:meā qd̓āmodo ſenectuteꝫinuidoꝝ dentibꝰ corrodendā exponis:ᶻ qͥ me falſariūcorruptorēqꝫ ſctāꝝ ꝓnūci-

ant ſcripturaꝝ. Sꝫ ego intali oꝑeᵍ nec emuloꝝ meoꝝinuidētiā ꝑtimeſco: nec ſācte ſcripture veritatem poſcentibꝰ denegabo. Explicit prologus in ſeptem epl̓as canonicas.Incipit argumētū ī eaſdēAcobꝰ: petrꝰ: iohāines: ⁊ iudas: ſeptēepl̓as ediderūt tāmyſticas qͣꝫ ſuccinctas: etbreues pariter ac longasbreues ī ꝟꝟbis. lōgas in ſententijs. vt rarꝰ ſit qͥ nō eaꝝlectione cecutiat. Explicit argumētū ī ſeptem epl̓as canonicas.Incipit argumētū ī ep l̓aꝫcanonicā btī iacobi apl̓i.Acobꝰ apl̓s ſctm̄ ini ſtruit cleꝝ de cultura celeſtiū p̄ceptoꝝ⁊ regl̓a catholice obẜuātie⁊ d̓ inuicte patientie maieſtate: ⁊ d̓ reuelatōe pl̓imorūj: ⁊ d̓ mēdacio mgroꝝ. Explicit argumentū.Incipit epl̓a canonica btīIacobi apl̓iAcolꝰ dei etdn̄i noſtri ieiſuᵍ xp̄i ſeruuſduodeciꝫ tribubꝰ: q̄ ſunt

codices qͥ rectū ordinē nō habebāt. h Deo nos iuuante. ſine qͦ nihil poſſumꝰ facere bn̄. nec etiā cogitarebonū. ij. Eoꝝ. iij. Fiduciā talē habemꝰ ꝑ xp̄m ad deū nonꝙ ſufficiētes ſimꝰ cogitare aliqͥd a nobis qͣſi ex nobis.ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex deo eſt. i Que ſi ſic vt ab eis ⁊ cetera. In hac parte triatangunt̉. Primū ē vtilitas trāſlatōnis debꝰte. ſcd̓m eſt error tranlatōis antiq̄. ibi. In qͣetiaꝫ ab infidelibꝰ ⁊c̄.tertiū eſt ꝑiculū incidens vl̓ imminens exhmōi errore. ibi. Inqͦ maxīe ⁊c̄. lr̄a ē plank Digeſte .i. ordinate. eo .ſ. ordine qͦ ſuntſcripte. Nota ꝙ digecoris. d̓r ordinare velexplicare vel ordinemdeſcribere vel ī numecū ordinare. vel exponere. vl̓ diuidere ordinatim. vl̓ euacuare. vlebrietatem deponerevl̓ cibaria ⁊ potꝰ diuidunt̉. ⁊ q̄dā ꝑs puriortranſmittit̉ ad mēbrad alimēta vite. q̄dagroſſior emittit̉ in ſeceſſum. ⁊ inde dicit̉ digeſtus ta. tū.Ab interp̄tibꝰ latim Ambiguita (nis.tē .i. dubietatē ī ordīn Nec ẜmonū varitaſ. ꝓpt̓ diuerſitatē lr̄eIn prima epl̓a. i.Ioh̓. v. Tres ſunt qͥ teſtimoniū dāt in celopater verbū ⁊ ſpūſſarctus. ⁊ illud omiſerālatini interp̄tes.In quo .ſ. teſtimonio pr̄is ꝟbi ⁊ ſpūs.Fides catholicamaxīe roborat̉ .i. ꝯfirmat̉ ꝯͣhereticos impugnantes.t Et vna diuinitatꝭſubſtātia cōprobat̉ ePr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī.id eſt ꝙ ſit vna ſubſtātia triū ꝑſonaꝝ. Qd̓ negat arriꝰ. ſicut ſabelliꝰ negat eatūtrinitatē. vn̄ ꝟſus. Arriꝰ horret idē dicitqꝫ ſabelliꝰ idē.s In ceterꝭ .ſ. a prima ioh̓is. t Sꝫ tu ꝟgo xp̄i. Hictangunt̉ duo. primo em̄ tangunt̉ incōmoda occaſione interp̄tatōis ſacre ſcripture ip̄m circūſtantia. ſcd̓o fortitudo ip̄iꝰ ſiue ꝯſtātia. ibi. Sꝫ ego ī tali oꝑe ⁊c̄. Dicit ergo.t Sꝫ tu virgo xp̄i euſtochiū. vide ſupra verſus finē ꝓlogi ſuꝑ Ioſue. ⁊ inuenies ſatis de euſtochio.v Impēſius .i. inſtantiꝰ .i. freq̄nter ⁊ cū magna inſtātiaMeā qd̓āmodo ſenectutē. .i. me ſenem.Dentibꝰ .i. mordacibꝰ detractionibꝰ. Eccl̓i. x. Si mordeat ſerpēs in ſilētio nihil eo minꝰ habet. qͥ occulte dectahit. Prouer. xxx. Beneratio q̄ ꝓ dentibꝰ gladios babꝫ

3 Fariū. intermiſcēdoa Corruptorēqꝫ ſanctaꝝ ꝓnūciās ſcripturaꝝ dā (falſa.nando vera ab alijs ſcripta ⁊ hͦ cōtra aſtericos ⁊ obolosqͥbꝰ ſuppleat diminuta iugulabat ⁊ dānabat ſuꝑflua intali oꝑe tam vtili. b Nec emuloꝝ meoꝝ inuidentiaꝫꝑtimeſco. Prouer. xxviij. Fugit impius nemine ꝑſeq̄nte. Iuſtuſaūt qͣſi leo ꝯfidēs abſqꝫ terrore erit.c Nec ſancte ſcripture veritatē denegabohͦ em̄ eſſet īuidere. immo cōicabo ex charitate ⁊ maxīe poſcentibus Sap̄. vij. Quā ſine fictōe didici ⁊ ſineinuidia cōmunico. Explicit qͣliſcunqꝫexpoſitio iſtiꝰ ꝓlogi.apitulū .I.Acobꝰ ih̓u xp̄iiLiber iſte diuidit̉ in qͣttuorꝑtes ẜm qͣttuor apl̓oſhuiꝰ libri ſcriptores.ſic̄ dictū fuit de libroxij. ꝓphetaꝝ q̄ diuidit̉ẜm numeꝝ. xij. ſcriptorū. ꝑtes aūt libri patebūt ꝓſequēdo. Primaꝑs ꝯtinet epl̓am beatiiacobi. q̄ diuidit̉ ī duas ꝑtes .ſ. in ꝓhemiū⁊ tractatū. ſcd̓a īcipitibi. Om̄e gaudiū. Inprima ꝑte prīo deſcribit̉ ꝑſona ſalutans exnomine. cū dicit̉.a Iacobꝰ. iſte eſt iacobꝰ minor frater iude apl̓i ⁊ filiꝰ alphei.aliꝰ ꝟo iacobꝰ qͥ d̓r maior fuit frater iohānisapl̓i ⁊ euāgeliſte ⁊ filius zebedei. ſcd̓o ex religione. cū dicit̉.b Chriſti ſeruꝰ. nonaūt dicit apl̓s. qꝛ ſcribebat ꝯuerſis ex iudaiſmo qui p̄ferebāt ſeꝯuerſis ex gentilitatę.vt patet Act̉. vi. Et inepl̓is pauli in pluribꝰ locis. ꝓpter qd̓ vt eos īduceret adhumiliationē exēplo ſui nō nominat ſe apl̓m qd̓ nomēeſt dignitatis. ſꝫ ſeruū qd̓ nomē eſt ſubiectōis. Conſeq̄nter deſcribunt̉ ꝑſone ſalutate cū dicit̉.c Duodecim tribubus. Ex quo patet ꝙ ſcribebat conuerſis de iudaiſmo. Populus enim iudaicus in duodecim tribubus diuidebatur.d Que ſunt in diſperſione. id eſt extra terrā iudee. Illos em̄ qui erant in iudea poterat informare verbo. quimodus informandi efficacior eſt qͣꝫ ſcripto. erat em̄ epiſcopus hieroſolymitanus. ⁊ ſic illi qui erāt in iudea cuiꝰmetropolis eſt hieruſalē erant de dyoceſi ſua. Conſequēter exprimūtur bona optata. cū dicit.

xx iij