ueniri. Ve nobis quoniā tā diu diſſimulauimus ⁊ negleximus quere̓ vitā q̄rere eū qui bonus ē querētibuſſe: aīe ſprrāti in ſe. Ve tibi generacō praua et exaſperās. mala ⁊ adultera gn̓atio: mēdacium vſqꝫ hodieq̄ritās ⁊ diligēs vanitatē: nec ẜuāsfidē cui deſponſata fueras veritati.Nūquid nō opus habet eiuſmōi generatio naſci denuo: iterū generari?Et maxime. Nēpe genimina viꝑarū facti. tāto magis nūc neceſſe habēt in ventrē matris gratie iterato introire et naſci: quāto facta noſcūtur poſteriora eorū deteriora p̓oribus. Gratias ip̄i gratie et ſi dicipoteſt pluſ ꝙͣ gratuite miſeratōni:que beneficijs obruit non modo immeritos: ſꝫ nimiū male meritos ⁊ ingratos. Gratias ei qͥ regn̓auit vosetiā ex hac vita in ſpem vite: ut adoptionē filiorū reciꝑētiſ. Volūtarieeni nūc ꝓprie genuit vos: verbo vtiqꝫ veritatis. Nā ꝙ pus vos genuitſacramēto equideꝫ pietatis: et ſi voluntarium generāti. genitis tn̄ volūtariū eſſe non potuit. in quibus adhuc nullus voluntatis vſus. nullumrationis exercitiū fuit: ac ꝑinde nulla generationis ipſius agnitō: nulla tāti noticia genitoris. Nūc demūvoluntaria generatio voluntariuꝫexhibet ſacrificiū: iuxta illud. volūtarie ſacrificabo tibi: ⁊ cōfitebor nomini tuo domine quoniā bonum eſtHec generatō querētium dominū.Querētium: an habentiū dicā? Pabentiū vtiqꝫ: et querētiuꝫ. Alioquinnō poſſent quere̓ non habētes. Sedquid habētes: aut quid querētes ⁊Vel potius quomodo habētes: quōrequirētes? Verbo geniti: verbumhabent. Nūquid non verbum dn̄s?Iohanne audi. Et deus erat verbū.Quid ergo iaꝫ amplius querit generatō querētiū dn̄m? Cōſidera qͥdſequat̉ in pſalmo. Hec eſt generatōquerētiū dominū: querentiū faciemdei iacob. Eūdem ꝓinde habent pariter et reqͥrūt: quia vnus idemqꝫ ⁊verbuꝫ patris et ſplendor paterneglorie eſt. Et is quidē non queſitushaberi forſitan poteſt: nō habitusautē queri omnino nō poteſt. Deniqꝫ ip̄a eſt que de ſe loquit̉ ſapientiaQui edit me adhuc eſuriet. Potēsipſe eſt p̄ſtare etiam ſe nō querēti:qui ut ſupra oſtendimus de cumulogratie et benedictōe dulcediniſ q̄rit⁊ p̄uenit adhuc querere nō valētesNemo aūt ante ydoneꝰ. querere ꝙͣhabere: qꝛ nemo inqͥt venit ad meniſi pater meus traxerit eū. Adeſtergo qͥ trahit: et quodāmō necduꝫadeſt: qͥ nō alio trahit ꝙͣ ad ſeipſūNūquā enī nec vſꝙͣ ſine filio pater:ad eſt tn̄ per fidem ut ad ſpem trahat. Quo ergo nūc exultet ſpirituſmeꝰ: quō nō ſine modo iocūdetur ingeneratōe iſta querētiū dn̄m⁊ Nēpeteſtimoniū credible nimis guſtate ſapiētie eſt: eſuriēs ip̄a tam vehēmens. Certiſſima michi ꝓbato et indubitabile argumnētū. quia habetiquē ſic q̄ritis: et in vobis habitat: qͥtā valide trahit vos ad ſeip̄m. Nonenī humane poſſibilitatis eſt curſusiſte cuiꝰ dextera facit virtutē: cui ſēper neceſſe ē ut cla mētis. trahe nospoſt te: in odore vngētorū tuorū curremꝰ. Nō inꝙͣ ab hoīe forma iſta cōu̓ſatōiſ: nec aliud exꝑimētū q̄rimuſeiꝰ qͥ invobis habitat xp̄s: ꝙͣ ꝙ itaq̄ritis xp̄m. Vidēte enī fratres qͣleꝫſpiritū accepiſtis: ſpūm qͥ ex deo eſt:ut ſciatiſ que a deo donat a ſūt vobiſAudiuimus apoſtolicū. audiuimuset ꝓpheticū etiā ⁊ angelicū grādū: