Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

ſciendi bonum et malum. Egreſſusigitur de paradiſo bone cōſciētie noua querens que neſciebat. qui nullaadhuc niſi bona nouerat: paternislegibus et pedagogis relictis māducauit de ligno ſcientie boni ⁊ malicontra vetitum patris: et abſcōdēſſe miſer ⁊ fugiens a facie domini cepit vagare puer inſipiens per montes altitudinis: per valles curioſitatis. ꝑ campos licētie per nemoraluxurie: ꝑ paludes voluptatum carnalium. ꝑ fluctus curaruꝫ ſeculariūVidens ātiquus predo laſcuū puerum ſine cuſtode ſine rectore. procula domo patris vaganteꝫ acceſſit ⁊pomula illa inobedientie manu male ꝑſuaſionis ei porrigēs: poſtꝙͣ cōſenſū ab eo elicuit aggreſus eſt miſerū ⁊ in terram id eſt in terrenameū deſideria precipitans: pedeſqꝫ ideſt mentis affectiones ne refurgatfortiſſimis ei ſecularis cōcupiſcētievinculis alligans. manuſqꝫ oꝑationis ⁊ oculos mētiſ. miſit eū in nauimmale ſecuritatis: et flante vehemēter vento adulatōnis tranſuexit eūin longinquā regionem diſſimilitūdinis. Veniens ille in regioneꝫ nonſuaꝫ: venalis factus eſt omnibꝰ quip̄tergrediūtur viam. Diſcit porcospaſcere: ſiliquas porcorum manducare: dediſcit omnia que didicerat:et diſcit que neſciebat: ſeruilia ſcilicet oꝑa. Vinctuſqꝫ in deſperatōniscarcere. vbi in circuitu impij ambulant. in mola illa impie circuitioniscogitur molere emolumento malecōſciētie. Proh dolor. Et vbi nūc ēpater ille potētiſſimus ⁊ dulciſſimꝰ.atqꝫ liberaliſſimus? Nūquid poteſtobliuiſci filium vteri fui? Abſit abſit. Nō obliuiſcitur. ſed miſeret̉: dolet et conqueritur. de abſentia ⁊ ꝑ-ditōe filij ſui. Mādat amicis: ſollicitat ſeruos: omneſqꝫ fuſcitat ad reqͥrendū eum. Vnus ſeruorū timor adimꝑium dn̄i filij fugitiui veſtigiaꝓſequens. in ꝓfundo carceris inuenit filium regis carnalibꝰ peccatorum ſordidibꝰ obſitum: vinculis etcathenis male conſuetudinis ligajiitū: miſerū ⁊ amētē in miſeris ſecurūet ridētē. Quē verb̓ ⁊ v̓beribꝰ vrgēsiAtuibxtiſtut exiret ⁊ rediret tāta miſerū ꝯfuſione deiecit: ut ſic̄ morti iā vicinus iatimtidlmnateeiceret. et adhere̓t in t̓ra venter eius.Iipor aūt retro vEgreſſus ē veſtigio alius cui nomēminis. Tuncvidſpes: videnſqꝫ filiuꝫ regis a timorenon erutum ſed obrutum. nō adiuInt principes edomhobtinuit tremotuꝫ ſed deiectū: acceſſit leniter et ſuſcitans de terra inopem: ⁊ deſterconed inhabitatoras:re erigēs pauꝑē: leuanſqꝫ caput eiꝰſt ſuꝑ eoſ forniboꝫet coacta in vnum conſolationis veitudine brachij tiſte. oculos eius detergens ⁊ facieꝫ:las quaſiapis tontheu inquit. quanti mercenarij in douia tius dn̄a fulus ti.mo patris tui abūdant panibuſ: tuſediſtiItū ſi feaūt hic fame peris. Surge obſecroigiūt quidē. t noiet vade ad patrem tuū ⁊ dic ei. Paime mnodo fnegter fac me ſicut vnū ex mercēnarijsmatreti.tuis. Tūc ille tandē vix ad ſe modiima de ſjcū reuerſus: tu ne es inquit ſpes? Etquō ſpei introitus potuit patere. intantū ⁊ tam horribile ꝓfundū deſperatōis mee? Ego ego inquit illa. ſūſpes a pr̄e tibi tranſimiſſa. te adiutura. te nō deſertura: donec te introducā in domū patris tui ⁊ in cubiculuꝫ genitricis tue. Et o inquit illedulce leuamē laborū: dulcis cōſolatio miſerorū. o vnā ⁊ nō infima de tribus cubili regis aſſiſtricibus videscarceris mei ꝓfūdū immane: videsvincula q̄ tamen ad ingreſſum tuūiā ex maxima parte dirupta ſūt etdiſſoluta: vides captiuatorū meoꝝimmanē multitudinē. fortitudineꝫvelocitatē. aſtutiā. ⁊ qͥs tibi locꝰ h̓ª